Τρίτη, 24 Ιουνίου 2014

ΚΑΧΥΠΟΠΤΗ ΤΕΧΝΗ

Καχύποπτη τέχνη
@Silena, 24-6-2014

Μια τέχνη καχύποπτη
Τη βλέπω
Στέκεται στη γωνία
Κοιτάζει εξεταστικά
Μετράει
Θυμάται...
έχασα δυο ήλιους
κι ένα φεγγάρι στο σχήμα των ματιών σου
Μια τέχνη καχύποπτη
Χάνει το χρόνο
όπως χάνω στο φως

********************

Suspicious art
@Silena, 24-6-2014

A suspicious art
I see her
Standing on the corner 
With an examination look
and counts 
and remembers ... 
"I lost two suns and a moon in the shape of your eyes"
A suspicious art
Loses time 
as I'm losing the light

Πέμπτη, 12 Ιουνίου 2014

ΔΕΝ ΞΕΡΩ, ΜΗ ΜΕ ΡΩΤΑΤΕ















ΔΕΝ ΞΕΡΩ, ΜΗ ΜΕ ΡΩΤΑΤΕ
@Silena, 9/5/2014

Δε σημαίνει τίποτε για τους περισσότερους από σας.
Εκτός κι αν το αγγίξετε.
Τότε, μια άλλη διαδικασία αρχίζει.
Οι άκρες των δαχτύλων, περισσότερο ευαίσθητες καθώς είναι, νιώθουν δυνατές δονήσεις, χρώματος κόκκινου.
Αρχίζουν να μουδιάζουν και να καταλαμβάνονται από την ταραχή της πρώτης επαφής.
Ο αέρας κάνει τότε την εμφάνισή του και μάλιστα απειλητικά
αφού τόση ώρα που σώπαινε, ασφυκτιούσε και καταπιεζόταν.
Και παρασέρνει αυτός ο αέρας όλες τις σκέψεις που κρυβόταν βαθιά στο νου.
Και τις βγάζει στην επιφάνεια να πάρουν χρώμα κόκκινο,
του πάθους, της γέννησης ή του θανάτου.
Δεν ξέρω, μη με ρωτάτε.
Ο καθένας, μόνος του θα το περάσει αυτό το στάδιο,
με τον εαυτό του, ίσως και χωρίς τον εαυτό του.
Δεν ξέρω, μη με ρωτάτε.
Τη στιγμή που ο ανέμος κοπάσει να κοιτάξετε τα χέρια σας.
Τις άκρες των δαχτύλων συγκεκριμένα
και τον πόνο που ίσως νιώσατε, μην τον αφήσετε λησμονημένο,
να τον μαγέψετε με φιλιά κι αυτός, είμαι σίγουρη πως θα φύγει ντροπαλά
κι ίσως με κάποιες ενοχές που τόσο σας ταλαιπώρησε όλη την προηγούμενη νύχτα.
Γιατί;
Δεν ξέρω, μη με ρωτάτε.


I DO NOT KNOW, DON'T ASK ME
@Silena, 9/5/2014

It does not mean anything to most of you .
Unless you touch it .
If so, another process begins .
The tips of the fingers, as they are more sensitive,
feel strong vibrations, colored red .
They start to go numb and occupied by the strange agitation of the first touch.
The air then, makes its appearance and even threatening
after so long, been silent , suffocated and oppressed .
And this air drags out all the thoughts hidden deep in the mind .
And sent them to the surface to getting red,
the color of passion, of birth or death .
I do not know , do not ask me.
Everyone, alone will pass this stage.
With himself, perhaps without himself.
I do not know, don't ask me .
When the wind abates, look at your hands .
The fingertips particularly
and the pain you maybe felt, do not leave it, neglected
bewitched the pain with kisses and I am sure it will go away, shy
and perhaps with some guilt as it wracked you throughout the night .
Why?
I do not know, don't ask me.



FULL MOON