Πέμπτη, 6 Μαρτίου 2014

ANTONIO TABUCCHI



Antonio Tabucchi "Sostiene Pereira"
Αντόνιο Ταμπούκι "Έτσι ισχυρίζεται ο Περέιρα"
Μετάφραση: Ανταίος Χρυσοστομίδης
Εκδόσεις: Άγρα


[…]

"Ο Περέιρα ισχυρίζεται ότι τον γνώρισε μια μέρα του καλοκαιριού. Ήταν μια υπέροχη μέρα του καλοκαιριού, ηλιόλουστη και δροσερή, και η Λισαβόνα λαμποκοπούσε. Φαίνεται πως ο Περέιρα ήταν στο γραφείο του, δεν ήξερε τι να κάνει, ο διευθυντής ήταν σε διακοπές, κι αυτός ήταν αναγκασμένος να ετοιμάσει την πολιτιστική σελίδα, γιατί η Λισμπόα είχε πλέον πολιτιστική σελίδα, και την είχαν εμπιστευτεί σ' αυτόν..."

[…]

"Κι αν αυτοί οι δύο νεαροί επαναστάτες, ισχυρίζεται ότι είπε ο Περέιρα, έχουν δίκιο; Αυτό θα το αποφασίσει η Ιστορία και όχι εσείς, κύριε Περέιρα, είπε ήρεμα ο δόκτωρ Καρντόζο. Ναι, είπε ο Περέιρα, αν όμως έχουν δίκιο εκείνοι, η ζωή μου δεν θα έχει νόημα, δεν θα έχει έννοια το γεγονός ότι σπούδασα στην Κοΐμπρα και ότι πίστεψα ότι η λογοτεχνία ήταν το πιο σημαντικό πράγμα στον κόσμο, δεν θα έχει νόημα ότι διευθύνω την πολιτιστική σελίδα αυτής της απογευματινής εφημερίδας στην οποία δεν μπορώ να εκφράσω τη γνώμη μου, και όπου πρέπει να δημοσιεύω γαλλικά διηγήματα του δέκατου ένατου αιώνα, δεν θα είχε τίποτα έννοια πλέον, κι είναι γι' αυτό που θέλω να μετανοήσω, σαν να ήμουν ένα άλλο άτομο και όχι ο Περέιρα που έκανε πάντα τον δημοσιογράφο, σαν να πρέπει να απαρνηθώ κάτι από τη ζωή μου".

[…]

"Το να πιστεύει κανείς, είπε ο δόκτωρ Καρντόζο, ότι ζει αυτοδύναμος, αποκομμένος από την άμετρη πολλαπλότητα των διαφόρων εγώ, σημαίνει ότι ζει με μια αρκετά αφελή ψευδαίσθηση, αυτή της μιας και μοναδικής ψυχής όπως θέλει η χριστιανική παράδοση, ο δόκτωρ Ριμπό και ο δόκτωρ Ζανέ βλέπουν την προσωπικότητα σαν μια συνομοσπονδία διαφορετικών ψυχών, γιατί όλοι εμείς έχουμε ψυχές μέσα μας, έτσι δεν είναι;, μια συνομοσπονδία που ελέγχεται από ένα ηγεμονικό εγώ. Ο δόκτωρ Καρντόζο έκανε μια μικρή παύση κι ύστερα συνέχισε: αυτό που ονομάζεται κανόνας, ή το είναι μας, ή η κανονικότητα, είναι μονάχα το αποτέλεσμα, όχι η προϋπόθεση, και εξαρτάται από τον έλεγχο που ασκεί το ηγεμονικό εγώ το οποίο κατάφερε να επιβληθεί στη συνομοσπονδία των ψυχών μας˙ στην περίπτωση που αναδυθεί ένα άλλο εγώ, πιο δυνατό και πιο ισχυρό, αυτό το εγώ αφαιρεί την εξουσία από το ηγεμονικό εγώ και παίρνει τη θέση του, αρχίζοντας με τη σειρά του να διευθύνει την κοόρτη των ψυχών, δηλαδή τη συνομοσπονδία, και η υπεροχή του διατηρείται μέχρι που χάνει την εξουσία από ένα άλλο ηγεμονικό εγώ, είτε από ένα άμεσο χτύπημα είτε από μια αργή διάβρωση. Ίσως, κατέληξε ο δόκτωρ Καρντόζο, μετά από μια αργή διάβρωση να υπάρχει τώρα ένα νέο ηγεμονικό εγώ που τίθεται επικεφαλής της συνομοσπονδίας των ψυχών σας, κύριε Περέιρα, κι εσείς δεν μπορείτε να κάνετε τίποτα, μπορείτε μονάχα να το υποβοηθήσετε".