Παρασκευή, 14 Φεβρουαρίου 2014

ΥΠΟΣΧΕΣΕΙΣ


Δε φορούσε ένα λουλούδι στα μαλλιά, 
δεν είχε το ονειροπαρμένο βλέμμα του έρωτα 
ούτε το φόρεμά της ήταν λευκό. 
Δάγκωνε τα χείλια με δύναμη κι εκείνα μάτωναν 
και κύλαγαν στο μπράτσο της 
σαν κόκκινο ποταμάκι σιωπηλό, 
ίδιο με τις σκέψεις που σκόρπισαν 
από το γυάλινο ποτήρι που της έπεσε από τα χέρια. 
Κι η ζεστασιά; 
Πού πήγε η ζεστασιά των ματιών της; 
Σε μάταια λόγια, 
ματαιωμένες υποσχέσεις, 
χλωμά όνειρα, ασαφή. 
Κι η λάμψη των μαλλιών, βροχή. Σταγόνα βασανιστική τακ τακ τακ…

Δε φοράει την ομορφιά, 
στη σιωπή έταξε το βλέμμα της 
στο σκοτάδι τη φωνή της.


©Silena, 14/2/2014