Δευτέρα, 23 Δεκεμβρίου 2013

YVES MONTAND

Quand tu Dors Pres de Moi

Quand tu dors près de moi
Tu murmures parfois
Le nom mal oublié
De cet homme que tu aimais

Et tout seul près de toi
Je me souviens tout bas
Toutes ces choses que je crois
Mais que toi, ma chérie, tu ne crois pas

Les gestes étourdissants
Etourdis de la nuit
Les mots émerveillés
Merveilleux de notre amour

Si cet air te rejoint
Si tu l'entends soudain
Je t'en pris, comme moi

Ne dis rien, mais rappelle-toi, chérie

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΔΡΟΣΙΝΗΣ


"ΝΥΧΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΗ"

Την άγια νύχτα τη Χριστουγεννιάτικη
λυγούν τα πόδια
και προσκυνούν γονατιστά στη φάτνη τους
τα άδολα βόδια.
Κι ο ζευγολάτης ξάγρυπνος θωρώντας τα
σταυροκοπιέται
και λέει με πίστη απ' της ψυχής τ' απόβαθα
Χριστός γεννιέται!
Την άγια νύχτα τη Χριστουγεννιάτικη
κάποιοι ποιμένες
ξυπνούν από φωνές ύμνων μεσούρανες
στη γη σταλμένες.
Κι ακούοντας τα Ωσαννά απ΄ αγγέλων στόματα
στον σκόρπιο αέρα
τα διαλαλούν σε χειμαδιά λιοφώτιστα
με την φλογέρα.
Την άγια νύχτα τη Χριστουγεννιάτικη
-ποιος δεν το ξέρει-
των μάγων κάθε χρόνο τα μεσάνυχτα
λάμπει το αστέρι
Κι όποιος το βρει μες στ΄ άλλα αστέρια ανάμεσα
και δεν το χάσει,
σε μια άλλη Βηθλεέμ ακολουθώντας το

μπορεί να φτάσει.


ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ!!!

Σάββατο, 14 Δεκεμβρίου 2013

NOUS DEUX


PAUL ELUARD
Nous deux

Nous deux nous tenant par la main
Nous nous croyons partout chez nous
Sous l’arbre doux sous le ciel noir
Sous tous les toits au coin du feu
Dans la rue vide en plein soleil
Dans les yeux vagues de la foule
Auprès des sages et des fous
Parmi les enfants et les grands
L’amour n’a rien de mystérieux
Nous sommes l’évidence même
Les amoureux se croient chez nous.

PAUL ELUARD
Le Phénix
Derniers poèmes d’amour

********

ΠΩΛ ΕΛΥΑΡ
Εμείς οι δυο

Εμείς οι δυο χέρι με χέρι
Νιώθουμε σαν στο σπίτι μας παντού
Κάτω από το δέντρο το τρυφερό κάτω από τον βαρύ ουρανό
Κάτω από όλες τις στέγες δίπλα στη φωτιά
Στον άδειο δρόμο στ' άπλετο φως
Στα άψυχα μάτια του πλήθους
Δίπλα σε σοφούς και σε τρελούς
Ανάμεσα στα παιδιά και στους μεγάλους
Ο έρωτας δεν έχει τίποτα το μυστηριώδες
Είμαστε το ολοφάνερο το ίδιο
Εμάς οι ερωτευμένοι νογούν για σπιτικό τους

ΠΩΛ ΕΛΥΑΡ
Τελευταία ποιήματα του έρωτα
Μετάφραση: Ελένη Κόλλια
σ.113
Εκδόσεις Ηριδανός

********

τολμώ να παραθέσω και μια δική μου απόδοση του υπέροχου αυτού ποιήματος


ΠΩΛ ΕΛΥΑΡ
Εμείς οι δυο
Απόδοση: Silena

Eμείς οι δυο χέρι με χέρι
Σα στο σπίτι μας νιώθουμε, παντού
Κάτω απ’ το τρυφερό δέντρο κάτω από το μαύρο ουρανό
Κάτω απ’ όλες τις στέγες πλάι στη φωτιά
Στον δρόμο τον αδειανό που λούζεται στο φως
Στα άδεια μάτια του πλήθους
Δίπλα στους σοφούς και στους τρελούς
Στα παιδιά και στους μεγάλους ανάμεσα
Τίποτε το μυστήριο δεν υπάρχει στον έρωτα
Εμείς οι ίδιοι είμαστε η απόδειξη
Οι ερωτευμένοι εμάς νιώθουν για σπίτι τους

Παρασκευή, 13 Δεκεμβρίου 2013

Concierto De Aranjuez


Photos by © Manuel Vagos

Trumpet -- Chet Baker
Alto Saxophone -- Paul Desmond
Bass -- Ron Carter
Drums -- Steve Gadd
Guitar -- Jim Hall
Piano -- Roland Hanna

Πέμπτη, 12 Δεκεμβρίου 2013

Steve Kuhn - Emmanuel



Από τις πιο όμορφες μουσικές που έχω ακούσει!!!!!! Αριστούργημα...

Κυριακή, 8 Δεκεμβρίου 2013

ΝΙΚΟΣ ΚΑΡΟΥΖΟΣ



Γυναῖκα, πεῖσμα τῆς Ἀσίας

Εἶσαι μία ἤπειρος τοῦ στήθους ἀπ᾿ τὸ βάθη τῶν φυλῶν
εἴσαι πλανόδιο σὰν τὸ φεγγάρι
ὁ πόνος εἶναι πλόκαμος κ᾿ ἡ ἀγάπη σου ὑδράργυρος
γυναίκα, πεῖσμα τῆς Ἀσίας.
Ὅταν ἀφήνεις ἕνα βλέμμα στὶς κοιλάδες νὰ ὡριμάζει
καθὼς οἱ ἄνεμοι τὸ ταξιδεύουν ὡς τὰ ὕψη
νέμεσαι κλαδιὰ καὶ χύνεις δηλητήρια μέσ᾿ στὸ φεγγάρι.
Μόνη σὰ φόνος κατοικεῖς τὴ συνείδηση
συνωμοτώντας ἀντίκρυ στὶς θεότητες τῶν πουλιῶν
ἐσὺ μὲ μαῦρα ποταμικὰ μαλλιὰ
ἐσὺ πάλι καὶ πάλι μὲ σκοτεινὰ μάτια.
Λέω στὸν ἥλιο νὰ σταθεῖ χωρὶς τὴν ἀγαθότητα
σχίζοντας τὸ μεγάλο χρῶμα τοῦ ὀνείρου
στὸν ἥλιο νὰ σὲ πολεμήσει μὲ βοερὸ θειάφι
καὶ νὰ γκρεμίσει ὅλη τη θύμηση ποὺ μὲ παιδεύει.
Νὰ οἱ καιροὶ στὰ βήματά σου μ᾿ ἔφεραν
οἱ φυτικοὶ δεινόσαυροι τὰ οὐράνια πλάτη
μιὰ δέσμη χαλαρὴ τοῦ αἵματος ἕτοιμη νὰ σκορπίσει
τότε ποὺ φώναζα δίχως ἀπόκριση: Θέλω νὰ γίνω γαλάζιος.
Ἦρθες νὰ μείνεις ὡς τὸ θάνατο
μὲ πορφυρὲς ἀνταύγειες ἀπ᾿ τὰ μέλη
ρώτησα μὰ δὲν ἔμαθα ποὺ βρῆκες τὸ σκοτάδι
σὲ μυστικὰ ρυάκια κλειδώνεις τὸν ἦχο σου
μόνη μὲ τὴν ἐκρηκτικὴ φωνὴ τῆς σιωπῆς.
Ἦρθες νὰ μείνεις ὡς τὸ μακρινὸ χάραμα
σώματα πέρασες ἀκόμη ταξιδεύεις.
Ἐγὼ δὲν ἔζησα κ᾿ ἡ ὀμορφιὰ τῆς Ἀττικῆς εἶν᾿ ὅλο τὸ ταξίδι μου
Σὲ τόσους καημοὺς τραγουδώντας

δὲν ξέρω τ᾿ ὅπλο τῆς λησμονιᾶς.

Πηγή: εδώ


Παρασκευή, 6 Δεκεμβρίου 2013

NAT BIRCHALL

YEVGENY YEVTUSHENKO


by Ilya Broido


ΓΕΒΓΕΝΗ ΓΕΦΤΟΥΣΕΝΚΟ (1933)


ΑΝΑΜΟΝΗ

Η αγάπη μου θά ’ρθει, ναι,
θ’ ανοίξει την αγκάλη της, θα με κλείσει μέσα,
θα καταλάβει τους φόβους μου, θα δει πού έχω αλλάξει.
Μέσ’ απ’ το χυμένο σκοτάδι, από την πίσσα μέσα της νύχτας
θα κλείσει δίχως να κοντοσταθεί με δύναμη την πόρτα του ταξιού,
τις σκάλες θ’ ανεβεί με το αμυδρό φως του φακού της
που ’χει για μπαταρίες τον έρωτα και την ευτυχία της αγάπης,
λαχανιασμένη θ’ ανεβεί επάνω, όχι, την πόρτα δεν θα τη χτυπήσει,
θα πάρει το χέρι μου στα χέρια της,
και όταν θα ρίξει το παλτό της στην καρέκλα,
αυτό θα πέσει στο πάτωμα – ένας σωρός χρώματος μπλε.



Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής

OUR PARADISE



Masterpiece!!!!!!!!!!!

Πέμπτη, 5 Δεκεμβρίου 2013

LOS PANCHOS vs DALIDA




Historia de un amor - Los Panchos
Autor: Carlos Eleta Almarán - 1955

"Ya no estás más a mi lado, corazón
En el alma solo tengo soledad
Y si ya no puedo verte
Porque Dios me hizo quererte
Para hacerme sufrir más
Siempre fuiste la razón de mi existir
Adorarte para mí fue religión
Y en tus besos yo encontraba
El calor que me brindaba
El amor y la pasión
Es la historia de un amor
Como no hay otro igual
Que me hizo comprender
Todo el bien, todo el mal
Que le dio luz a mi vida
Apagándola después
Ay que vida tan obscura

Sin tu amor no vivire..."




HISTOIRE D'UN AMOUR

Mon histoire c'est l'histoire d'un amour
Ma complainte c'est la plainte de 2 coeurs
Un roman parmi tant d'autres
Qui pourrait être le votre
Tant d'ici ou bien d'ailleurs

C'est la flamme qui enflamme sans brûler
C'est le rêve que l'on rêve sans dormir
Comme un arbre qui se dresse
Plein de force et de tendresse
Vers le jour qui va venir

REFRAIN:
C'est l'histoire d'amour
Éternel et banal
Qui apporte chaque jour
Tout le bien tout le mal
Avec les rou(cou)lants (qui) s'enlacent (?)
C'est ou l'on se dit adieu
Avec les soirées d'angoisse
Et les matins merveilleux

Mon histoire c'est l'histoire qu'on connaît
Ceux qui s'aiment jouent la même je le sais
Et trahie ou bien profonde
C'est la seule chanson du monde

Qui ne finira jamais.

Τετάρτη, 4 Δεκεμβρίου 2013

ΓΙΑΝΝΗΣ ΡΙΤΣΟΣ - PAUL MOTIAN TRIO




Γιάννης Ρίτσος - Τα ερωτικά
Συλλογή «Τα Ερωτικά», 1981, 
εκδόσεις «ΚΕΔΡΟΣ» (αποσπάσματα)

Γυμνό σώμα
Ι.

Είπε:
ψηφίζω το γαλάζιο.
Εγώ το κόκκινο.
Κι εγώ.

Το σώμα σου ωραίο
Το σώμα σου απέραντο.
Χάθηκα στο απέραντο.

Διαστολή της νύχτας.
Διαστολή του σώματος.
Συστολή της ψυχής.

Όσο απομακρύνεσαι
Σε πλησιάζω.

Ένα άστρο
έκαψε το σπίτι μου.

Οι νύχτες με στενεύουν
στην απουσία σου.
Σε αναπνέω.

Η γλώσσα μου στο στόμα σου
Η γλώσσα σου στο στόμα μου-
σκοτεινό δάσος.
Οι ξυλοκόποι χάθηκαν
και τα πουλιά.

Όπου βρίσκεσαι
υπάρχω.

Τα χείλη μου
περιτρέχουν τ' αφτί σου.

Τόσο μικρό και τρυφερό
πως χωράει
όλη τη μουσική;

Ηδονή-
πέρα από τη γέννηση,
πέρα από το θάνατο.
Τελικό κι αιώνιο
παρόν.

Αγγίζω τα δάχτυλα
των ποδιών σου.
Τί αναρίθμητος ο κόσμος.

Μέσα σε λίγες νύχτες
πώς πλάθεται και καταρρέει
όλος ο κόσμος;

Η γλώσσα αγγίζει
βαθύτερα απ' τα δάχτυλα.
Ενώνεται.

Τώρα
με τη δική σου αναπνοή
ρυθμίζεται το βήμα μου
κι ο σφυγμός μου.

Δυο μήνες που δε σμίξαμε.
Ένας αιώνας
κι εννιά δευτερόλεπτα.

Τί να τα κάνω τ' άστρα
αφού λείπεις;

Με το κόκκινο του αίματος
είμαι.
Είμαι για σένα.


Αθήνα 24.9.80

Τρίτη, 3 Δεκεμβρίου 2013

ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΑΡΑΝΤΑΡΗΣ

Ἦταν γυναίκα, ἦταν όνειρο...

Ἦταν γυναῖκα ἦταν ὄνειρο ἤτανε καὶ τὰ δυὸ
Ὁ ὕπνος μ᾿ ἐμπόδιζε νὰ τὴ δῶ στὰ μάτια
Ἀλλὰ τῆς φιλοῦσα τὸ στόμα τὴν κράταγα
Σὰν νὰ ἦταν ἄνεμος καὶ νὰ ἦταν σάρκα
Μοῦ ῾λεγε πὼς μ᾿ ἀγαποῦσε ἀλλὰ δὲν τὸ ἄκουγα καθαρὰ
Μοῦ ῾λεγε πὼς πονοῦσε νὰ μὴ ζεῖ μαζί μου
Ἦταν ὠχρὴ καὶ κάποτε ἔτρεμα γιὰ τὸ χρῶμα της
Κάποτε ἀποροῦσα νιώθοντας τὴν ὑγεία της σὰν δική μου ὑγεία

Ὅταν χωρίζαμε ἤτανε πάντοτε νύχτα
Τ᾿ ἀηδόνια σκέπαζαν τὸ περπάτημά της
ἔφευγε καὶ ξεχνοῦσα πάντοτε τὸν τρόπο τῆς φυγῆς της
Ἡ καινούρια μέρα ἄναβε μέσα μου προτοῦ ξημερώσει
Ἦταν ἥλιος ἦταν πρωὶ ὅταν τραγουδοῦσα
Ὅταν μόνος μου ἔσκαβα ἕνα δικό μου χῶμα
Καὶ δὲν τὴ σκεφτόμουνα πιὰ ἐκείνη


Γιῶργος Σαραντάρης (1908-1941)



RALPH TOWNER - TIMELESS

Δευτέρα, 2 Δεκεμβρίου 2013

MATT ELLIOTT - LOUISE LABE


Louise Labé - Sonnet XIII

Oh ! si j'étais emportée sur la belle poitrine
de celui pour lequel je me meurs :
si l'envie ne m'empêchait pas de vivre
le peu de temps qu'il me reste  :

Si en m'enlaçant il me disait : « chère Amie,
rendons-nous heureux l'un l'autre », il s'assurerait ainsi
que jamais la tempête, Euripe, ou un courant
ne pourra nous séparer durant notre vie :

si, alors que je le tenais enlacé dans mes bras,
comme le lierre encercle l'arbre,
la mort venait, envieuse de mon bonheur :

lorsque tout doucement il m'embrasserait,
et que mon esprit sur ses lèvres fuirait,
je mourrais bien plus heureuse que je ne le serais vivante.

source: ici



LA SCALA


La Scala 1968

MARIA CALLAS

La Wally is an opera in four acts by Alfredo Catalani, composed on a libretto by Luigi Illica, and first performed at La Scala, Milan on 20 January 1892. The story is set in the Austrian Tyrol where the free-spirited but vulnerable Wally is in love with the handsome Giuseppe Hagenbach, the son of her father's implacable enemy. This leads to the inevitable disastrous conclusion.

ΜΑΡΙΑ ΚΑΛΛΑΣ - ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ good Music good Life blog

Φίλες και φίλοι μου σαν σήμερα γεννήθηκε η Μαρία Κάλλας και ο μικρός μου γιος!!!!! Έτσι το αφιέρωμα που αναδημοσιεύω από το εξαιρετικό blog "good Music good Life" του καλού φίλου Χρήστου, θα ήθελα να το αφιερώσω στον Νικόλα μου που σήμερα γίνεται 8 χρονών



Αφιέρωμα - Αναδημοσίευση από: 

(click the link)