Σάββατο, 31 Αυγούστου 2013

ΣΑΝ ΚΥΚΛΟΣ



ΣΑΝ ΚΥΚΛΟΣ

Άγγιγμα
ψυχρό
από φεγγάρι στο χάσιμό του

μοιάζει με λεπίδα
γυαλιστερή, κοφτερή
προσπερνώ με προσοχή

μα το σημάδι
στον τοίχο
σημαδεύει το φως

το ψυχρό φως
από φεγγάρι στο χάσιμό του
και γύρω μόνο νύχτα

οι στρόβιλοι σκοτώνουν τη διαύγειά μου
σαν κύκλος νιώθω
γυρνάω γυρνάω, ξεχνώ ξεχνώ, γνωρίζω γνωρίζω

σαν κύκλος νιώθω
χωρίς ούτε μια ένωση
μόνο σιωπηλές διαδρομές

©Silena, 31/8/2013

Τρίτη, 27 Αυγούστου 2013

ΣΑΝ ΨΕΜΑΤΑ



Σαν ψέματα

Σαν ψέματα είπα
κι έπειτα σαν παραμύθι
αυτό 
το 'πα ψιθυριστά

αυτό αγαπώ, 
το παραμύθι
και να μην έχει τέλος
παρά μόνο αρχή
και γεύση καραμέλας που λιώνει αργά
και με ζαλίζει

Απαλά απαλά 
θα βάζω το χέρι μου μέσα στα όνειρα
θ'αφήνω την πολύτιμη ουσία να κυλήσει 
στα δάχτυλα, στα μπράτσα, μέχρι το στήθος να φτάσει
ως εκεί
μετά δεν έχει δρόμους
μόνο αναμνήσεις προσποιητές 
που με πικραίνουν

κι έτσι το σώμα μου 
χάρτης παραμυθιού
με γεύση καραμέλας
κι αρώματα καλοκαιριού

τα μάτια κλειστά
να μην ξυπνήσει το όνειρο και διαλυθεί
μέσα στα σύννεφα των ματιών

Σαν ψέματα είπα
κι έπειτα σαν παραμύθι
αυτό
το 'πα ψιθυριστά

©Silena, 27/8/2013



Τετάρτη, 21 Αυγούστου 2013

ΔΊΛΗΜΜΑ


Ποτάμι.
Στα χρώματα του δειλινού.
Κάποιες μικρές δειλές ακτίνες διαπερνάν το διάφανο βλέμμα
που απλώνεται σαν να ’ναι το τελευταίο.
Με μικρές μουσικές φράσεις, μοιάζει.
Θαμπώνει τ’αυτιά,
τα μάτια σταυρώνει
φτερά που σπάνε
κι έπειτα
η ραγδαία πτώση.
Η αναμενόμενη.
Ένας χτύπος ακούγεται.
Από μια νευρική φλέβα που περιμένει… πότε θα σταματήσει.
Να ’ρθει επιτέλους η τάξη,
η σιωπή.
Να πάψει ο ερεθισμών των μυών
οι δονήσεις του τώρα
που κυλάει καυτό σαν ποταμός από λάβα.

Δάσος.
Καλύτερα.
Ήσυχο, υπόγειο, σκοτεινό.

Δάσος.
Ονείρων και στεναγμών κρυφών.

©Silena, 20/8/2013

ΣΤΟΝ ΠΛΑΝΗΤΗ ΤΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ #80


καλή σας ακρόαση!!!
(click on the picture)

Κυριακή, 18 Αυγούστου 2013

LOVE & SOLITUDE


Francesco Ferruccio Leiss (1892-1968)
Ricordo di una serata nebbiosa, Novembre 1955


DEUX FEMMES



Photographe Inconnu
Deux femmes souriantes assises ensemble 
sur la plage en maillot de bain avec des ombrelles à la main

Angleterre, 1933
Cette photo a été publiée dans la revue "Vie Badnummer", la même année





ΑΓΓΕΛΟΣ ΣΙΚΕΛΙΑΝΟΣ



Ραψῳδίες τοῦ Ἰόνιου
Γλαύκα

Γλαυκὸ τὸ Νήρυτον· τὸ δρῦ, θαμπὸ ποὺ γαλανίζει,
δὲ ρίχνει σκιὰ στὴ θάλασσαν, ἀσάλευτη ἀπὸ κάτου.
Στὴ λίμνη ἀποκαρώσανε σὰν ἄσπροι ἀνθοὶ κ᾿ οἱ γλάροι.
Μὰ τὸ ξεφτέρι κρέμεται σὲ δυὸ φτερὰ καὶ τρέμει
μὲς στὴ γαλάζιαν ἄβυσσο, πῶς τρέμουνε δυὸ φρύδια
γραμμένα, ἅμα ζυγιάζουνε μία συλλογὴ παρθένα...
K᾿ ἔπνεε μαγιάτικος βοριὰς στὸ Ἰόνιο χτές, κι ἀκόμα
τὸ κύμα εἶναι σὰν κρούσταλλο, κι ὁ ἄμμος δὲν ἀχνίζει,
καὶ λαγαρὸς κι ἀσάλευτος ὁ ἀγέρας τοῦ ἐλαιώνα·
μηδὲ καπνίζουνε οἱ ἐλιὲς μίαν ἄχνη πρὸς τὸν ἥλιο. 10
Καὶ λὲς ποὺ χύθη ἡ θάλασσα τὴ νύχτα μὲς στὸν κάμπον
ἀπ᾿ τὸ μαγιάτικο βοριά, καὶ πάλε πίσω ἐσύρτη,
τὴν πεταλούδα ἐπλάνεψεν ἀπ᾿ τοὺς ἀφροὺς ἀπάνω...
K᾿ ἐγὼ στὸ κύμα εἶχα λουστεῖ τὴ χαραυγή, κ᾿ ἐκύλα
γλαυκὸ στὴ φλέβα τὸ αἷμα μου σᾶ μὲς στὰ δέντρα, κ᾿ ἦταν
ὁ νοῦς μου ὡς ἀνθισμένη ἐλιὰ ποὺ ἀπ᾿ τὸν καρπὸ ἀλαφρώθη
κι ἀφρίζει ἀνθὸν ἀνάλαφρο στὶς πελαγίσιες αὖρες...
K᾿ ἡ γλαυκομάτα, στὸ γιαλὸ ποὺ ἀργὴ μ᾿ ἀκολουθοῦσεν,
ἐρώτησε, γυρίζοντας τὴν κεφαλὴ ἀπ᾿ τὸ κύμα:
«Ἀλήθεια ἀναγελάσανε τὴ γλαύκα οἱ χελιδόνες, 20
τὴ γλαύκαν ὁποῦ ἀπόμεινε στὸ μέγα φῶς τῆς μέρας
καὶ χαμοπέταγε βουβὴ ἀπάνω ἀπὸ τ᾿ ἀμπέλια,
ποῦ καὶ σκυλὶ θὰ βάβιζε τὸ χαμηλό της ἴσκιο;
Ἀλήθεια ἀναγελάσανε τὴ γλαύκα οἱ χελιδόνες
μὲ τὶς χελιδονίσιες τοὺς χαρὲς στὶς κρύες τὶς αὖρες·
ἀπὸ μπροστά τῆς διάβαιναν, μὲ τὸ φτερὸ τὴ ῾γγίζαν,
καὶ μὲ συρτοὺς κελαηδισμοὺς ψηλὰ τὴν ἀναπαίζαν;»
K᾿ ἐφαίνονταν λευκὴ ἡ ὀργὴ στὸ μέτωπο τῆς Γλαύκης,
τῆς Ἀθηνᾶς πὼς τὸ ἱερὸ πουλὶ καταφρονέθη!
K᾿ ἐγώ, ποὺ τὸ εἶδα, ἀπάντησα τὸν ἀλαφριό μου λόγο: 30
Κι ἂν λαχανιάζει ὁ κόρακας, γελάει κ᾿ ἡ χελιδόνα,
πάντα ἡ ἐλιὰ θά ῾ναι ἱερή, καὶ στὸν αἰώνα ἡ γλαύκα
μαζὶ μ᾿ ἐμᾶς θὲ νὰ κοιτάει στυλὰ τὶς θεῖες ἑσπέρες... 33

ἀπὸ τὸ Λυρικὸς Βίος, A´, Ἴκαρος 1965
ΠΗΓΗ: εδώ

Πέμπτη, 15 Αυγούστου 2013

ΝΙΚΟΣ ΓΚΑΤΣΟΣ



ΜΙΑ ΠΑΝΑΓΙΑ

Μια Παναγιά
μιαν αγάπη μου έχω κλείσει
σ' ερημοκλήσι αλαργινό
κάθε βραδιά
της καρδιάς την πόρτα ανοίγω
κοιτάζω λίγο και προσκυνώ.

Πότε θα 'ρθει, πότε θα 'ρθει
το καλοκαίρι
πότε τ' αστέρι θ' αναστηθεί
να σου φορέσω στα μαλλιά
χρυσό στεφάνι

σαν πυροφάνι σ' ακρογιαλιά.

Τρίτη, 13 Αυγούστου 2013

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΑΓΓΕΛΑΚΗ - ΡΟΥΚ


Η ευλογία της έλλειψης

Ευγνωμονώ τις ελλείψεις μου
ό,τι μου λείπει με προστατεύει
από κείνο που θα χάσω
όλες οι ικανότητές μου
που ξεράθηκαν στο αφρόντιστο χωράφι της ζωής
με προφυλάσσουν από κινήσεις στο κενό
άχρηστες, ανούσιες.
Ό,τι μου λείπει με διδάσκει
ό,τι μου 'χει απομείνει
μ' αποπροσανατολίζει
γιατί μου προβάλλει εικόνες απ' το παρελθόν
σαν να 'ταν υποσχέσεις για το μέλλον.
Δεν μπορώ, δεν τολμώ
ούτ' έναν άγγελο περαστικό
να φανταστώ γιατί εγώ
σ' άλλον πλανήτη, χωρίς αγγέλους
κατεβαίνω.
Η αγάπη, από λαχτάρα που ήταν
έγινε φίλη καλή
μαζί γευόμαστε τη μελαγχολία του Χρόνου.
Στέρησέ με - παρακαλώ το Άγνωστο -
στέρησέ με κι άλλο
για να επιζήσω.

Κατερίνα Αγγελάκη - Ρουκ

από τη συλλογή Η ανορεξία της ύπαρξης, 2011

Πηγή: εδώ

Σάββατο, 10 Αυγούστου 2013

ΝΙΚΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ


Νάμαστε απροσάρμοστοι, να η μεγάλη αρετή μας. Να μη βολευόμαστε, νάμαστε ανυπόμονοι, σκληροί, γιομάτοι ανησυχία και πίστη, να θέμε το αδύνατο -σαν τους ερωτευμένους. Να ξέρουμε πως ότι λένε σήμερα δικαιοσύνη είναι οργανωμένη αδικία κι ότι λένε ηθική είναι η βολική,ταπεινή συνεννόηση των άναντρων.....
Και να μην το ανεχόμαστε.
Ποιοι θα νικήσουν; Οι πιο σοφοί; Οι πιο πολλοί; Οι πιο ξύπνιοι; Οι πιο σήμερα δυνατοί;

Θα νικήσουν όσοι πιστεύουν.

Αχ, πότε θα συνεργαστούμε, όλοι μαζί, σε μιαν επίθεση!"


Ν.Καζαντζάκης
Ασκητική




Τρίτη, 6 Αυγούστου 2013

ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΙΣ ΑΠΟΣΚΕΥΕΣ...

όμορφες μουσικές για να σας συντροφεύουν τις λίγες μέρες που θα λείπω
καλοί μου συνοδοιπόροι της τέχνης και του ονείρου να είστε καλά και να περνάτε καλύτερα



κάνοντας κύκλους, ...ζαλίζομαι



τη λύπη διώχνω, χαμογελώ και στη κρυστάλλινη γαλήνη της σιωπής βυθίζομαι...



μα δεν αντέχω, δε μπορώ πια μυστικό μέσα μου να κρατώ, τον τόπο αυτό, εκεί που με καλεί η ομορφιά να "φύγω" να ονειρευτώ, στα ξαφνικά να μαγευτώ και σας αποκαλύπτω τώρα εδώ τον μυστικό μου προορισμό!!!



σε λίγες μέρες ξανά εδώ, να σας μιλώ, να σας κοιτώ, να 'μαι κοντά και να μπορώ να ταξιδεύω μέσα στα χρώματα, τους ήχους και τις λέξεις και όλα αυτά μαζί σας να τα μοιραστώ

γεια σας πολύτιμοι φίλοι μου

Σάββατο, 3 Αυγούστου 2013

ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ...




Για χρόνια πλάγιαζα νωρίς. Μερικές φορές, μόλις έσβηνα το κερί, τα μάτια μου έκλειναν τόσο γρήγορα, ώστε δεν πρόφταινα ν' αναλογιστώ: "Με παίρνει ο ύπνος". Και, μισή ώρα αργότερα, η σκέψη πως καιρός ήταν πια ν' αναζητήσω τον ύπνο με ξυπνούσε˙ ήθελα να ακουμπήσω το βιβλίο που νόμιζα πως κρατούσα ακόμη στα χέρια μου και να σβήσω το φως˙ δεν είχα πάψει, όσο κοιμόμουν, να κάνω συλλογισμούς πάνω σ' ό,τι είχα μόλις διαβάσει, οι συλλογισμοί όμως αυτοί είχαν ακολουθήσει έναν κάπως παράξενο δρόμο˙ είχα την εντύπωση πως ήμουν εγώ ο ίδιος αυτό για το οποίο μιλούσε το βιβλίο: μια εκκλησία, ένα κουαρτέτο, ο ανταγωνισμός του Φραγκίσκου 1ου και του Καρόλου Κουίντου.


"Αναζητώντας τον χαμένο χρόνο" 
Marcel Proust
Εκδόσεις: Ηριδανός

ΝΙΚΟΣ ΕΓΓΟΝΟΠΟΥΛΟΣ

Νίκος Εγγονόπουλος
Ορφεύς, Ευρυδίκη, Ερμής


ΠΟΙΗΜΑ ΠΟΥ ΤΟΥ ΛΕΙΠΕΙ Η ΧΑΡΑ
ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΕ ΓΥΝΑΙΚΑ ΥΠΕΡΟΧΗ ΔΩΡΗΤΡΙΑ ΠΟΘΟΥ ΚΑΙ ΓΑΛΗΝΗΣ

Αφού το θέλεις
γυναίκα αρμονική κι ωραία
έτσι καθώς ένα βράδυ του Μαϊού ετοποθέτησες απλά κι ευγενικά μιαν άσπρη ζωντανή γαρδένια
ανάμεσα στα νεκρά λουλούδια
μέσα στο παλιό - ιταλικό μού φαίνεται - βάζο με παραστάσεις γαλάζιες τεράτων και χιμαιρών
έλα
πέσε στα χέρια μου
και χάρισέ μου
- αφού το θέλεις -
τη θλίψη τού πρασίνου βλέμματός σου
τη βαθειά πίκρα των κόκκινων χειλιών σου
τη νύχτα των μυστηρίων που είναι πληγμένη μέσα στα μακρυά μαλλιά σου
τη σποδό του υπέροχου σώματός σου

Από τη συλλογή Η επιστροφή των πουλιών (1946) του Νίκου Εγγονόπουλου