Τρίτη, 19 Νοεμβρίου 2013

ΣΥΣΤΟΛΗ


Στο σκοτάδι κρατούσα μόνο μια λέξη
Την έσφιγγα γερά στην παλάμη μου
να μη γλιστρήσει
κι έδινα στη σκέψη μου δάκρυα
να ξεχαστεί
Περνούσα ανάμεσα από θλιμμένα όνειρα
δρόμους βρεγμένους που κουβαλούσαν καρτερικά
την τρομακτική αντανάκλαση του κενού
Σιωπή, Σκοτάδι, Σταγόνες
Συστολή
Αυτή τη λέξη κρατούσα
την έσφιγγα γερά στην παλάμη μου
να μη γλιστρήσει
μα σαν έφτασα μπροστά σου κι άνοιξα την παλάμη
είχε σπάσει
σε μικρά γωνιώδη
αγωνιώδη

κομμάτια

©Silena, 19/11/2013