Τετάρτη, 10 Απριλίου 2013

ΠΛΑΙ ΤΟΥ



Πλάι του αποκοιμιέται
μα κείνος άγρυπνος
να την παρατηρεί

κάθε μικρή της σύσπαση
κάθε γοργή λυτρωτική κίνηση των βλεφάρων
κάθε χαμόγελο καθάριο απαλό στις άκρες των χειλιών

Σιμώνει την ανάσα του στο στήθος της κοντά
κι όπως εκείνης το στέρνο ψηλά ανεβαίνει
στα σύννεφα το σχήμα αποτυπώνεται 
ανάμνηση μίας ανάσας, μίας στιγμής, ολάκερης ζωής

Κι όπως εκείνης το στέρνο σιωπηλά κατακρημνίζεται
εκείνος πάνω στην καρδιά της τη μικρή πλαγιάζει 
κι αφουγκράζεται

ή πάλι 

μ' ένα του χάδι μυστικό
στα όνειρά της μπαίνει
κρυφοκοιτά 
και βγαίνει χαμογελαστός


Πλάι του αποκοιμιέται
μα κείνος άγρυπνος
ανοίγει τα φτερά, μια αγκαλιά


Silena 6/4/2013