Σάββατο, 9 Φεβρουαρίου 2013

ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ



Τη στιγμή που σταματάς να κοιτάς τον καθρέφτη
και γυρνάς προς την αντίθετη κατεύθυνση το βλέμμα
αρχίζεις ν' αντικρίζεις κρυμμένους θησαυρούς,
μικρές γλυκές στιγμές, 
ξυπόλητες και τρυφερές
κι εσένα, να πετάς ψηλά να πιάσεις τα σύννεφα.

Τη στιγμή που απορρίπτεις τη σιωπή
και μιλάς για πρώτη φορά, 
σε σένα
χωρίς μάσκα, χωρίς χλευασμό, μα με την ψυχή γυμνή κι αληθινή
γκρεμίζεις τα φαντάσματα που σε κυνηγούν τόσα χρόνια
και κείνα μ' ένα σου φύσημα καταρρέουν, τόσο απλά.

Τη στιγμή που η μνήμη ξυπνάει
αγαπάς, τολμάς
μιλάς φωναχτά
ανυψώνεις την ψυχή
κι ανυψώνεσαι
εκεί που η αλήθεια σου νικάει το φόβο.

©Silena 9/2/2013