Τρίτη, 8 Ιανουαρίου 2013

ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΜΑΡΙΝΟΣ

Τρία ποιήματα


Φωταγωγός στο παγκάκι

Ζω εδώ κάτω περιμένοντας
σύντομα βήματα χαλκού
να με ξεβράσουν.

Ανήμερα των γενεθλίων μου
ο κόκκινος νυχτοφύλακας του ασύλου
αναχώρησε ξεχνώντας  
μαύρους ήλιους
στα πλακάκια
στα κάδρα
και στις σημειώσεις
των δαχτύλων μου.

Εχω τρελαθεί
βλέπω παντού τριανταφυλλιές
βλέπω παντού τριανταφυλλιές
κι όταν βρέχει
αγκάθι ημισέληνο ξαπλώνει
στο καπέλο μου.

Άλλες φορές
κάποιος περνάει χαράζει σταυρούς
στις πόρτες
μα πάντα
ξεχνάει τη δική μου.

Είναι ο χρόνος
που προβάρει το γιλέκο μου
κι όλο το βρίσκει
άδειο
από’ μένα.

Πηγή: εδώ


Η βαθιά είσοδος του χειμώνα

Πάλι η ταπεινή καταγωγή των υδάτων
αμοίραστη στα ηφαίστεια του ιδρώτα
κόβεται όπως άρτος ρημάτων στο στήθος
Μια βλάστηση σιγής πνίγει το πρόσωπο - τσιγάρο
ανοιχτό σέπαλο στάχτης στο τασάκι
και πέρα μακριά σημαίες κορμιά
πετούν προς μιαν ανάρρωση ζωής
Κρανίου τόπος και δίψα αινίγματος
η πληγή της ημέρας
διαιρεί τα μάτια σε τύφλωση
ω, ας καπνίσουμε χάσματα και νήπιες καταιγίδες μέλλοντος
Ας τρέξει σκοτάδι στα πλακόστρωτα των λέξεων
καταχείμωνο κι αντέχουν τα φύλλα στο κλαδί του ανείπωτου
κοιμάται η γλώσσα με βράχους μαυροφόρους για σεντόνι
οι σπόροι της ανάσας σκορπισμένοι
σε κρεβάτι άγονης κύησης
Ας μεθύσει σκοτάδι το θαλάμι της νύχτας
όσο υπάρχουν κόκαλα ωρών
στο ρολόι του τοίχου
στο σκόρπιο λάδι των ζωντανών
με τις σπασμένες πιέτες στα μάγουλα
Ας οπλιστούμε με τέφρες κρίνων στις τσέπες
έρχεται χνώτο ξερό
από τα βάθη των συρμάτων.

Πηγή: εδώ

Κάπως έτσι

Κάπως έτσι
το πορτραίτο του ποιητή
χρυσαλλίδα με τιράντες
φωνηέντων.

Κάπως έτσι
το δόντι του χαρτιού
εισχωρεί σε μια πατρίδα
κεφαλιού γεμάτη σφαίρες

Κάπως έτσι
βόσκει πάθη τσιγάρου
όλη η νύχτα
και σκελετούς χορδών

τα παράθυρα

κάπως έτσι
περπάτησες
την αθωότητα
των ματιών σου
με παπούτσια
ιδρωμένα.

Πηγή: εδώ