Τετάρτη, 19 Δεκεμβρίου 2012

ΓΥΜΝΗ ΣΤΙΓΜΗ





Ήταν ωραία η βόλτα μας.
Γέμισαν τα μάτια θάλασσα
γέμισε η μνήμη βουνά καταπράσινα.

Ήταν ωραία η αγάπη μας.
Μακρινή μα ανεξάρτητη, δυνατή
χωρίς όρκους και πολλά όνειρα.
Μόνο με την ταραχή του τώρα,
του τώρα μόνου του, χωρίς αύριο.

Δεν τη συνάντησα ξανά
μα κράτησα μιαν ανάμνηση, 
μια γεύση
μια καθαρότητα εικόνων 
χωρίς αιματοχυσίες κι άσκοπα πρέπει.

Σαν ανάσα ή σαν μια γυμνή στιγμή.

Silena,
19/12/2012