Παρασκευή, 9 Νοεμβρίου 2012

ΒΛΑΔΙΜΗΡΟΣ ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΙ

ΤΟ ΦΛΑΟΥΤΟ ΤΩΝ ΣΠΟΝΔΥΛΩΝ



ΙΙΙ
Θα ξεχάσω το χρόνο, τη μέρα, την ημερομηνία.
Θα κλειστώ όλος σ' ένα λευκό φύλλο.
Για να γεννηθεί  η αιχμηρή μαγεία των λέξεων,
φωτισμένη από την οδύνη.
Σήμερα μόλις μπήκα,
το ένιωσα -
Το σπίτι είναι ξένο
έκρυψες κάτι στη μεταξένια σου ρόμπα,
και στον αγέρα πλανιόταν το άρωμα του θυμιάματος.
Ευτυχισμένη ;
'Ενα παγερό
"Βεβαίως"
Η ταραχή αποκαλύπτει την αιτία.
Φλογερός και πυρετώδης σωρεύω δυστυχία.
Άκουσε,
γιατί
κρύβουμε το πτώμα.
Ρίξε στο κεφάλι μου το παγόβουνο της λέξης,
αφού
ο κάθε μυώνας σου,
σαν τηλεβόας
σαλπίζει :
Είναι νεκρός, είναι νεκρός , είναι νεκρός !
Όχι,
απάντησε.
Μην ψεύδεσαι !
(Πώς να φύγω έτσι;)
Τα μάτια σου βάθυναν στο πρόσωπο σου
οι λάκκοι δύο τάφων.
Δεν έχουν βυθό.
Θα
γκρεμιστώ από το ικρίωμα των ημερών.
Πάνω από την άβυσσο εκτείνεται σαν σκοινί η ψυχή μου
είμαι ακροβάτης εκεί πάνω, γοητεύοντας με τις λέξεις.
Ξέρω
χόρτασες τον έρωτα του.
Ανακαλύπτω την ανία σε αναρίθμητα σημάδια.
Ανανεώσου μες στη ψυχή μου.
Μάθε στην καρδιά την γιορτή του κορμιού.
Ξέρω
μια γυναίκα πληρώνεται για αυτό.
Δυστυχώς
εγώ δεν μπορώ να σε ντύσω παρά με τους καπνούς
                    του τσιγάρου μου
κι όχι με παριζιάνικα φορέματα
Θα περιφέρω την αγάπη μου
όπως άλλοτε ο Απόστολος,
χίλιες φορές από χίλιους δρόμους.
Ένα στεφάνι σε περιμένει μες στους αιώνες,
σ'αυτό το στεφάνι οι λέξεις μου
κάνουν ένα ουράνιο τόξο ρίγους.
Κι όπως οι ελέφαντες με τους άθλους των εκατό τόνων
σημάδεψαν την δόξα του Πύρρου,
το βάδισμα μου βροντάει μες στο κεφάλι σου.
Μάταια.


Μετάφραση: Γιώργης Σαραντής