Πέμπτη, 29 Νοεμβρίου 2012

ΕΙΝΑΙ ΦΟΡΕΣ



Είναι φορές που φοβάμαι τις λέξεις. 
Προσεκτικά τις αφήνω να κολυμπάνε πρώτα στο ασφαλές περιβάλλον της σκέψης. 
Καλά κλεισμένες, αεροστεγώς. 
Όμως αυτός ο εγκλωβισμός τις κάνει βίαιες, σπρώχνει η μια την άλλη, χωρίς ρυθμό. Τότε που ακούω τους χτύπους της καρδιάς μου ασύμμετρους, 
τότε συμβαίνει.

Παλεύω απεγνωσμένα με την αταξία, παλεύω με τις φωνές, παλεύω με τα δίπολα που καρτερούν στη γωνία ντυμένα λέξεις.

Με είπε αλαφροΐσκιωτη, ψιθύρισα. 
Κάτι θα ξέρει. 
Γι' αυτό και τη λέξη ελευθερία δεν την ξεστομίζει ποτέ.

Με είπε μικρή κι άμυαλη, είπα λυπημένα. 
Κάτι θα ξέρει.
Γι' αυτό ποτέ δε μιλάει με λέξεις.

Με είπε...

Είναι φορές που φοβάμαι τις λέξεις. 
Γι' αυτό τις φτιάχνω εικόνες, για να τις αγγίξω.
Το σχήμα τους το δανείζομαι από τα σύννεφα.
Πάντα φυλάνε μια έκπληξη για μας!



Silena 29/11/2012