Δευτέρα, 5 Νοεμβρίου 2012

JUAN RAMON JIMENEZ



Ήξερα πως ήσουν εσύ γιατί, κοιτώντας τα χνάρια
του ποδιού σου στο μονοπάτι,
ένιωσα πόνο στην καρδιά που ποδοπάτησες.
Έτρεξα σαν τρελός, έψαξα όλη μέρα
σαν αδέσποτο σκυλί.
Μα εσύ είχες φύγει! Και το πόδι σου ποδοπάτησε
την καρδιά μου, σε μια ατέλειωτη φυγή,
σαν αυτός να ήταν ο δρόμος
που σε πήρε μακριά για πάντα...

Juan Ramón Jiménez