Τετάρτη, 3 Οκτωβρίου 2012

ΕΡΩΤΑΣ - ΖΩΗ




Τον έρωτα τον γνωρίζουμε μόνο μέσω του βιώματος της αποτυχίας. 

Πριν την αποτυχία δεν υπάρχει γνώση. Η γνώση, έπεται. 

Εξόριστοι από την πληρότητα που χαρίζει, μπορούμε να νιώσουμε το κενό. 

Αρχέγονο μάθημα ζωής ο έρωτας, βιώνεται απολύτως ατομικά. Η πείρα των γύρω μας, τίποτα δεν μπορεί να μας μάθει γι' αυτόν. Και όλοι, σ' αυτή την μοναδική εμπειρία, είμαστε αναλφάβητοι κάθε φορά που μας συμβαίνει

Διψάμε για ζωή, και η δυνατότητα να ξεδιψάσουμε περνάει μόνο μέσα από την αμοιβαιότητα, την προσφορά, το μοίρασμα. Αυτό που ακολουθεί την αποτυχία, είναι η γνώση του. Είναι η γνωριμία μας με τον χαμένο παράδεισο. 

Ψηλαφούμε τότε τον πόνο από τη στέρηση του έρωτα και πληγωνόμαστε από την απουσία του. Όμως ποτέ, δεν θα αρνηθούμε να βιώσουμε ξανά το "θαύμα", τον θρίαμβο της ζωής πάνω στο θάνατο. Γιατί τώρα γνωρίζουμε πως ακόμη και η απώλεια του παραδείσου δεν είναι ποτέ ποινή μα αυτοεξορία για ανασύνταξη, για ενδοσκόπηση, για αυτοκριτική, για ένα βλέμμα μέσα μας, ως θεατές και ίσως αυστηροί κριτές της αμοιβαιότητας που δεν κατακτήσαμε και δεν προσφέραμε απλόχερα στον άλλο. 

Έρχεται κάποια στιγμή στη ζωή μας που τα νήματα ξεμπλέκονται, ο ορισμός της ζωής πιο ευδιάκριτος πια μπορεί τελικά να εκφραστεί:

Ζωή, σημαίνει να εγκαταλείπεις την απαίτηση, για χάρη άλλου. Να ζεις στο μέτρο που δίνεσαι για να δεχτείς την αυτοπροσφορά του άλλου. Όχι να υπάρχεις μόνο για να αγαπάς, αλλά να υπάρχεις μόνο επειδή αγαπάς και στο μέτρο που αγαπάς.

Silena 3/10/2012