Σάββατο, 13 Οκτωβρίου 2012

ΙΣΟΡΡΟΠΙΕς ΔΑΧΤΥΛΩΝ





Στα πόδια ριγμένη πρόχειρα μια κουβέρτα. Τα δάχτυλα ξεπροβάλλουν ανύποπτα και νυσταγμένα. 


Τα μάτια ανοιχτά, οι αλήθειες κλειστές. Σε συρτάρια που χάθηκαν τα κλειδιά τους. 


Οι πόθοι δεν μπορούν πια να κρυφτούν πίσω από υγρά όνειρα. Τα πόδια κινούνται ανυπόμονα σαν να περιμένουν την βίαιη συνεισφορά των χεριών για να μπορέσουν ν' ανακαλύψουν. Ισορροπούν με δυσκολία στο σκοινί της προσδοκώμενης ευδαιμονίας που παραμένει κλειδωμένη. Τα δάχτυλα προσπαθούν ν' ανοίξουν τις κλειδαριές, να ζήσουν όσα ονειρεύονται μα μένουν στο φανταστικό μέχρι εκείνη τη στιγμή. 


Μοιάζει με σκιά μέσα στο ημίφως, με όνειρο. Τα χέρια αρχίζουν να κινούνται. Φτερά αγγέλου καθώς ανεβαίνουν ψηλά. Φτερά τρομαγμένου, απ' την καταιγίδα, γλάρου καθώς σφίγγονται πάνω στο σώμα. Οι κύκλοι που σχεδιάζουν, απαλοί, σε κάποια σημεία δεν διακρίνονται οι γραμμές. Μόνο το απαλό αεράκι που θροΐζει την κουρτίνα ταράζει τη γαλήνη. Οι στροφές πιο γρήγορες τώρα, τα χέρια μπλέκονται μεταξύ τους, αγκαλιάζουν το σώμα, το αναστατώνουν και αναλύονται σε λυγμούς καθώς το βλέπουν να πέφτει στο πάτωμα. Ένα κουβάρι μαύρο ύφασμα, με δυο άσπρα φτερά. Τα πόδια θα δώσουν τη λύση. Το αριστερό πόδι απογειώνεται και με τη βοήθεια των δαχτύλων ξαναζωντανεύει τα χέρια που ξαφνιάζονται και κάνουν μια απότομη  κίνηση φυγής. Το άλλο πόδι αποτρέπει τη φυγή και αναγκάζει το σώμα να πάρει ξανά ζωή. Τώρα υπνωτισμένες οι κινήσεις τον οδηγούν σε μια χαύνωση. Ο ήχος σταματά το ίδιο και η κίνηση. 


Κοιτάζει το ταβάνι. Τα χέρια και τα πόδια απλωμένα χαράζουν τα δύσκολα μονοπάτια που αναζητάει. Δεν την περιμένει πια.


Τα μάτια κλειστά, οι αλήθειες μεταμορφωμένες. Άλλοτε από τη μνήμη, άλλοτε από τη φαντασία.


©Silena