Κυριακή, 23 Σεπτεμβρίου 2012

KAHLIL GIBRAN - Ο ΠΡΟΦΗΤΗΣ

η συγκεκριμένη ανάρτηση είναι συνέχεια της προηγούμενης και τη χαρίζω στην κ.κ. που έγινε αφορμή να την δημιουργήσω. Το απόσπασμα "για τα Παιδιά" μεταφέρθηκε εδώ διότι θεώρησα άτοπο να το διαχωρίσω από το απόσπασμα "για το Γάμο".




ΓΙΑ ΤΟ ΓΑΜΟ - ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ

Μετά η Αλμήτρα μίλησε ξανά και είπε:
Και τι έχεις να πεις για το Γάμο, δάσκαλε;
Κι εκείνος αποκρίθηκε έτσι:
Γεννηθήκατε μαζί και θα είστε παντοτινά μαζί.
Θα είστε μαζί κι όταν τα άσπρα φτερά του θανάτου σκορπίσουν τις μέρες σας.
Ναι, θα είστε μαζί ακόμα και μέσα στη σιωπηλή ανάμνηση του Θεού.
Αφήστε όμως να υπάρχουν αποστάσεις στην ένωσή σας.
Κι αφήστε τους ανέμους του ουρανού να χορεύουν ανάμεσά σας.
Αγαπάτε ο ένας τον άλλο, αλλά μην κάνετε δεσμά από την αγάπη:
Αφήστε την αγάπη να είναι σαν μια κινούμενη θάλασσα ανάμεσα στις ακτές των ψυχών σας.
Γεμίστε τις κούπες ο ένας του άλλου, αλλά μην πίνετε από την ίδια κούπα.
Δίνετε ο ένας στον άλλο από το ψωμί σας αλλά μην τρώτε από το ίδιο κομμάτι.
Τραγουδάτε και χορεύετε μαζί και χαρείτε, αλλά ας μένει ο καθένας μόνος του,
καθώς οι χορδές του λαγούτου είναι μόνες, παρόλο που δονούνται με την ίδια μουσική.
Δώσετε τις καρδιές σας, όχι όμως στη φύλαξη ο ένας του άλλου.
Γιατί μόνο το χέρι της Ζωής μπορεί να κρατήσει τις καρδιές σας.
Να στέκεστε μαζί κι ωστόσο όχι πολύ κοντά μαζί, γιατί οι κολόνες του ναού στέκονται χώρια και η βελανιδιά και το κυπαρίσσι δεν φυτρώνουν το ένα στη σκιά του άλλου.
Και μια γυναίκα που κρατούσε ένα μωρό στην αγκαλιά της είπε:
Μίλησέ μας για τα Παιδιά.
Κι εκείνος είπε:
Τα παιδιά σας δεν είναι παιδιά σας.
Είναι οι γιοι και οι κόρες της λαχτάρας της Ζωής για τη ζωή.
Έρχονται στη ζωή με τη βοήθειά σας, αλλά όχι από σας.
Και μόλο που είναι μαζί σας, δεν ανήκουν σε σας.
Μπορείτε να τους δώσετε την αγάπη σας, όχι όμως και τις ιδέες σας,
Γιατί αυτά έχουν τις δικές τους ιδέες.
Μπορείτε να στεγάσετε το σώμα τους, όχι όμως και την ψυχή τους.
Γιατί η ψυχή τους κατοικεί στο σπίτι του αύριο, που εσείς δεν μπορείτε να
επισκεφτείτε ούτε στα όνειρά σας.
Μπορείτε να προσπαθήσετε να τους μοιάσετε, αλλά μη γυρεύετε να κάνετε αυτά να σας μοιάσουν.
Γιατί η ζωή δεν πηγαίνει προς τα πίσω και δε σταματά στο χθες.
Εσείς είστε τα τόξα απ’ όπου τα παιδιά σας 
σα ζωντανά βέλη θα τιναχτούν μπροστά.
Ο τοξότης βλέπει το σημάδι πάνω στο μονοπάτι του απείρου, 
και σας λυγίζει με τη δύναμή του 
ώστε τα βέλη του να τιναχτούν γοργά και μακριά.
Το λύγισμά σας στο χέρι του τοξότη ας είναι για σας χαρά.
Γιατί όπως αυτός αγαπά τα βέλη που πετούν, 
έτσι αγαπά και τα τόξα που είναι σταθερά.
ήταν ένα απόσπασμα από το βιβλίο:
Ο Προφήτης
Ο Κήπος του Προφήτη
Kahlil Gibran
Μετάφραση: Ευάγγελος Γράψας, , σελ. 21-30
Εκδόσεις Μπουκουμάνη
Γ' ΕΚΔΟΣΗ