Πέμπτη, 6 Σεπτεμβρίου 2012

JORGE LUIS BORGES

 



Ο καθρέφτης

Από παιδί φοβόμουν πως ο καθρέφτης
θα μου 'δειχνε άλλο πρόσωπο ή μια τυφλή
απρόσωπη προσωπίδα
που θα 'κρυβε κάτι ασφαλώς φοβερό.
Φοβόμουνα επίσης πως ο σιωπηλός χρόνος του καθρέφτη
θα ξέφευγε από τη συνηθισμένη ροή του, τις ώρες
του ανθρώπου,
και θα εγκαθιστούσε στα ακαθόριστα φανταστικά όριά του όντα,
μορφές και χρώματα καινούργια.
(Δεν το 'πα σε κανέναν, ντρέπονται τα παιδιά.)
Τώρα φοβάμαι ότι ο καθρέφτης περικλείνει το αληθινό πρόσωπο της ψυχής μου,
χτυπημένο από ίσκιους και λάθη, και που το βλέπει ο Θεός,
ίσως κι όλος ο κόσμος.

μετάφραση: Δημήτρη Καλοκύρη