Κυριακή, 2 Σεπτεμβρίου 2012

ΔΙΑΛΟΓΟΣ



"Θυμάσαι;"

Πάντα όταν ξεκινάς να μιλάς με ερώτηση, με κάνεις ν' ανησυχώ.

"Πιάσε το χέρι μου. Είναι σκοτεινά."

Κρυώνω.

"Πες μου τα νέα σου;"

Συνεχίζεις τις ανόητες ερωτήσεις. Θα τις απαντήσω όλες μαζί. Όταν φτάσουμε στο τέλος. Δεν έχει φεγγάρι κι απελπίζομαι. Κρεμάω από τις άκρες του τις ελπίδες αλλά απόψε δεν έχει φεγγάρι κι απελπίζομαι.

"Φτάσαμε."

Όχι δεν θυμάμαι.
Το χέρι σου είναι μακριά μου. Δεν το φτάνω πια.
Νέα δεν έχω, μόνο ποιήματα.

"Φτάσαμε, γιατί με κοιτάζεις;"

Απάντησα σε όλες τις ερωτήσεις σου.
Τώρα σωπαίνω.
Δεν έχει φεγγάρι απόψε κι απελπίζομαι.


Silena 2/9/2012