Τετάρτη, 19 Σεπτεμβρίου 2012

ΚΑΠΟΙΕΣ ΜΕΡΕΣ ΣΑΝ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ



Κάποιες μέρες σαν και σήμερα,
η πίστη μου μ' εγκαταλείπει.
Σκυθρωπή περνάω μπροστά από βιτρίνες
και κοιτάζω τα μάτια μου.
Τίποτα δεν βρίσκω μέσα τους,
ούτε μια σταγόνα ελπίδας.
Kαι φοβάμαι.

Κάποιες μέρες σαν και σήμερα,
τ' όνειρο με ξεχνάει.
Η κούραση βαραίνει το σώμα μου
τα πόδια μου δεν με υπακούν.
Bασανίζονται, διεκδικούν μερίδιο απ' τη σκιά μου.
Οι περαστικοί με κοιτούν περίεργα έτσι όπως περπατάω
ξυπόλυτη με σπασμένες λέξεις στα χέρια.

Μάλλον με φοβούνται
ή με λυπούνται
ή σκοτώνουν τον πόνο τους
στη θέα του μεγαλύτερου
και τούτο τ' ονομάζουν παρηγοριά.

Κάποιες μέρες σαν και σήμερα,
περπατάω ξυπόλυτη
κοιτάζοντας το τίποτα
περιμένοντας επιστροφές που δεν θα έρθουν
και το γνωρίζω
και φοβάμαι.


© Silena 19/9/2012