Δευτέρα, 17 Σεπτεμβρίου 2012

ΜΙΑ ΙΔΕΑ ΑΡΚΕΙ


 
Καμμένα τα χρώματα
διάτρητες οι εποχές
κι οι ευωδιές της φύσης 
χίμαιρα.

Ακροβατώ και σκίζω σαν χαρτί
τα όρια, τους δισταγμούς.
Δέχομαι σαν παιδί,
αλήθειες,
πειρασμούς.
Κι έτσι η καρδιά απλώνεται
ο νους πετάει.
Σκαρώνει σκέψεις,
χωράει ανάγκες,
τρέφει θεούς.
 Ένα ταξίδι είν' η ζωή
και μια μικρή ιδέα
το μαγικό χαλί.
 
Silena 17/9/2012