Τετάρτη, 5 Σεπτεμβρίου 2012

ΤΟ ΑΔΥΝΑΤΟ


 
Μοιάζει με σύννεφο ο ποιητής.
Η έλξη γήινη, μα κείνο ψηλά, 
μόνο στη σκέψη του βυθίζεται.
Μόνο στη σκέψη που πετάει
πουλί μονάχο,
θυσία στον άνεμο.
Ακούει τον χτύπο του αίματος δυνατά στα μηνίγγια του
ο ποιητής
κι ονειρεύεται
κι επιθυμεί
και φαντάζεται
πως όλοι πίσω του θα 'ρθουν μ' ενθουσιασμό
γιατί
ποιος στ' αλήθεια το πέταγμα δεν έχει ονειρευτεί!
Μα σε λίγο ολομόναχος βρίσκεται στον κόσμο του
να μονολογεί.
Το αδύνατο συντελέστηκε.
Ο διάλογος τώρα ξεκινά.
 
Silena 5/9/2012