Σάββατο, 11 Αυγούστου 2012

TH NYXTA


Τη νύχτα, η λαχτάρα μου, φοβάται. Ερωτήσεις πολλές στριφογυρίζουν κι όταν τα βλέφαρα βαρύνουν δε θέλω να κλείσω τα μάτια μήπως και τα όνειρα θυμώσουν και πετάξουν μακριά.

Τη νύχτα ανάβω όλα τα φώτα, διαλέγω ήχους που αγαπώ και παρασύρομαι. Τη στοργή τη διαβάζω στις λέξεις σου.


Θυμάμαι.

Τη νύχτα βγάζω το χαμόγελο από τα χείλη. Επικεντρώνομαι στα λάθος μηνύματα που δόθηκαν. Στις λέξεις που δεν ειπώθηκαν. Μα δεν ξεχνάω στο τέλος τούτης της εγκεφαλικής μου περιπλάνησης, ν' αφήσω την πόρτα της καρδιάς ανοιχτή.

Τη νύχτα η αγάπη μου ξαναγεννιέται. Ολόφρεσκη, χωρίς ίχνος φθοράς. Ξαφνική, σαν καλοκαιρινή καταιγίδα. Κρύβει την ασχήμια. Καθαρίζει τη σκέψη. Απαλύνει. Με παίρνει απ' το χέρι να μου δείξει το νυχτολούλουδο που άνοιξε τα μοσχομυριστά του μικρά λευκά ανθάκια.

Τη νύχτα, η αγάπη μου ξαγρυπνά μαζί μου.
 
 
 
Silena 11/8/2012