Πέμπτη, 9 Αυγούστου 2012

ΤΟ ΧΤΕΣ ΚΑΙ ΤΟ ΤΩΡΑ



Ξέρεις πόσο όμορφο είναι να τριγυρνάς ξυπόλητος?

Να επιτρέπεις στα ταλαιπωρημένα πέλματα να νιώσουν την επαφή με το χώμα, την άμμο, το νερό?

Να τους επιτρέπεις...

Να δροσιστούν ή να καούν.

Να ελευθερωθούν από την καταπίεση της ανθρώπινης εμμονής να τα κλείνουν μέσα σε δερμάτινες, υφασμάτινες, χρωματιστές ή ασπρόμαυρες.... "φυλακές".

Να τεντωθούν τα δαχτυλάκια επιδεικτικά, να απλωθούν όσο θέλουν κι αν πατήσουν και κανένα αγκαθάκι δεν πειράζει, την άλλη φορά θα είναι πιο προσεκτικά!

Ξέρεις πόσο όμορφο είναι να είσαι εσύ χωρίς τίποτα επιπλέον, ούτε στολίδι, ούτε μάσκα, ούτε ήχο, ούτε ηχώ?

Απλώς να είσαι εσύ!

Ξέρεις πόσο όμορφο είναι να τριγυρνάς ξυπόλητος?

Με τα πόδια ν' αγγίζουν, με την ψυχή να ευφραίνεται, με τα μάτια να ταξιδεύουν, με τα χέρια να πετάνε....

Έτσι αλλάζω τις κακές αναμνήσεις του χτες, με τις όμορφες στιγμές του τώρα!

Silena 9/8/2012