Κυριακή, 5 Αυγούστου 2012

ΑΥΛΑΙΑ


ακολουθεί
το ένστικτο
τις μνήμες ακολουθεί
μα
σαν αερικό
από το ορατό
στο αόρατο
της νύχτας μπαινοβγαίνει

γεννιέται
κάθε που πέφτει η αυλαία
και μοιραία πέφτουν
και τα δάκρυα του τέλους

πόσο ανθρώπινο
πόσο φθαρτό
πόσο καθημερινό
στ' αλήθεια!

Silena 5/8/2012