Τετάρτη, 1 Αυγούστου 2012

ΒΑΣΩ ΜΠΡΑΤΑΚΗ




Αύγουστος

Στα δίχτυα της σιωπής
ασημένια ψάρια που σπαρταρούσαν
οι χτύποι της καρδιάς μας
όταν ο μικρός Αύγουστος
ανέβαινε θριαμβευτικά
στα πέτρινα σκαλοπάτια του καλοκαιριού
σαν άλλος Ίκαρος που δεν γνώριζε
πως το πύρωμα μιας στιγμής
μπορεί να λιώσει τα πάντα,
ακόμα κι αυτά τα κέρινα φτερά μας.

Και στη χούφτα του δειλινού,
τρέλα και λογική,
σ’ ένα κουβάρι μπερδεμένα
όταν σμιλεύαμε σιωπηλά
τις λέξεις που γεννά ο έρωτας
εκεί που συναντήθηκαν οι σιωπές μας,
όταν το κόκκινο άνοιγε θριαμβευτικά
την αυλαία στους θιασώτες του ονείρου
που υπόσχονταν για μια ακόμα φορά
να αναστήσουν στην αυλή των θαυμάτων
τα λόγια της αγάπης που κλείσαμε κρυφά
στις κάμαρες του ονείρου,
μην και γίνουν λεία στα χέρια
άπληστων τυμβωρύχων.

Ένας καταρράχτης από πουλιά
που έχασαν την πυξίδα
στο πέταγμά τους,
τα λόγια που ξέφυγαν
από τα χείλη των εραστών
τις μεγάλες ώρες της σιωπής,
όταν βουβά η αράχνη του πόθου
έπλαθε απατηλά
τον ιστό της αγάπης
στα σκοτεινά δωμάτια του ονείρου.


Από την ποιητική συλλογή Νύχτα ηνίοχος (2010)
της Βάσως Μπρατάκη