Πέμπτη, 26 Ιουλίου 2012

PAUL CELAN

Μίλα κ' Εσύ


Μίλα κ' εσύ, μίλησε τελευταίος
το λόγο σου να πης!

Μίλα - όμως μη ξεδιαλύνεις το ΄Οχι από το Ναι.
Και νόημα στο λόγο σου μη δώσης:
δώσε του τη σκιά.

Δώσε του σκιά αρκετή, δώσε του τόση
όση γύρω από σένα να υπάρχει ξέρεις
από μεσάνυχτα ως μεσημέρι κι ως μεσάνυχτα.

Κοίταξε γύρω, δες τί ζωντάνια γύρω -
ακόμα και στο θάνατο ζωντάνια!
Αληθινά μιλά όποιος για τη σκιά μιλάει.

Όμως το μέρος όπου στέκεσαι τώρα μικραίνει.
Τώρα για πού, χωρίς τη σκιά σου, εσύ, για πού;
Ανέβα προς τ' απάνω ψάξε.
Αλλιώτικος πιο φίνος γίνεσαι και πιο λεπτός!
Πιο λεπτός - σαν ένα νήμα
που με αυτό να κατεβή το αστέρι θέλει
κάτω στη γη, να πορευτεί εκεί
που το είδωλο του ν' αντιφεγγίζη βλέπει:

Μες στο κυμάτισμα οδοιπορούντων λόγων.


PAUL CELAN

Μτφ. Τασία Σ. Λουκάτου, Αθήνα 1967