Τετάρτη, 18 Ιουλίου 2012

ΒΛΑΝΤΙΜΙΡ ΝΑΜΠΟΚΟΦ




Ο Γητευτής

....................

Έτσι λίγο ως πολύ, στριφογύριζαν οι σκέψεις του. Είχε την εξαιρετική τύχη να έχει ένα καλό , συγκεκριμένο και αρκετά επικερδές επάγγελμα, ένα επάγγελμα που αναζωογονούσε το μυαλό του, ικανοποιούσε την αίσθηση της αφής, καλλιεργούσε την όρασή του με μια αστραφτερή κουκκίδα πάνω σε μαύρο βελούδο. Υπήρχαν αριθμοί, χρώματα και ολόκληρα κρυστάλλινα συστήματα. Μερικές φορές η φαντασία του έμενε αλυσοδεμένη επί μήνες και ακουγόταν μόνο αραιά και που το κουδούνισμα της αλυσίδας. Άλλωστε, έχοντας ως τα σαράντα βασανίσει αρκετά τον εαυτό του με την άγονη αυτοθυσία του, έμαθε να ρυθμίζει τον πόθο του και είχε υποκριτικά αποδεχτεί την ιδέα ότι μόνο μια εξαιρετικά ευτυχής συγκυρία, ένα καλό χαρτί που από μεγάλη απροσεξία θα του μοίραζε η μοίρα, θα μπορούσε να καταλήξει σε μια φευγαλέα εικόνα του αδύνατου.
................
Μτφ. Τασία Χατζή