Δευτέρα, 16 Ιουλίου 2012

ΟΙ ΔΥΣΚΟΛΟΙ ΕΡΩΤΕΣ



Κάπως έτσι τελειώνουν οι δύσκολοι έρωτες σκέφτεται.
Με μια γυναίκα που περπατάει ξυπόλυτη στην έρημη παραλία. Ίσως να κυλάνε και δυο δάκρυα από τα σκοτεινά της μάτια. Είναι σκεφτική, περπατάει με το κεφάλι χαμηλωμένο και κοιτάζει τα πόδια της. Μικρά μικρά ψηφιδωτά σχηματίζει η άμμος πάνω τους. Τα δάκρυα εξατμίζονται από το θαλασσινό αεράκι, η αναστάτωση μετατοπίζεται κάτω χαμηλά στα δάχτυλα των ποδιών. Είναι η Χαλιμά, ο σκύλος της, που δεν αντέχει να βλέπει την αγαπημένη του να δακρύζει και προσπαθεί με κάθε τρόπο να την κάνει να χαμογελάσει. Της γλείφει τα δάχτυλα των ποδιών, τη γαργαλάει με την ουρά της, της δείχνει την αγάπη της με τον ένα τρόπο που υπάρχει. Χωρίς λόγια, μονάχα με αγάπη.

Εξουσιάζει τις αισθήσεις και το νου η αγάπη, ελαφραίνει ο πόνος, εξατμίζεται κι αυτός σαν τα δάκρυα. Περνάει, κυλάει σαν την άμμο που γλιστράει μέσα από τα μισάνοιχτα δάχτυλα της γυναίκας κι ενώνεται με τα εκατομμύρια άλλους κόκκους της άμμου για να χαθεί στη λήθη.

Κάθεται στην άκρη της θάλασσας με τα πόδια της μέσα στο νερό. Της φαίνεται πως η θάλασσα αναστενάζει και μαζί παρασέρνει και το δικό της μικρό αναστεναγμό να βγει από το στήθος της βαθύς, λυτρωτικός και να πετάξει μακριά.

Κάπως έτσι τελειώνουν οι δύσκολοι έρωτες σκέφτεται.


© Silena
16/7/2012