Τετάρτη, 18 Ιουλίου 2012

ΡΩΓΜΕΣ



ανείπωτα ύψη
ακούς στο διάβα σου
κι η ψυχή λυγίζει
στο κενό

χιλιάδες ρωγμές
να γεμίζουν τις σιωπές
κι ο καιρός ν' αναρωτιέται
γιατί!

γιατί! να υπάρχουν γέφυρες
δεμένες καρδιές
και χέρια πληγωμένα

να κρατούν τις αναμνήσεις
πάνω τους
βαριές

κι οι λέξεις
άηχες
κενές
να μοιάζουν με φωνές
σ' ένα μπουκάλι
ριγμένο στον ωκεανό

ανείπωτα ύψη
άκου την ψυχή σου
άκου την ψυχή μου
κι αφουγκράσου

Silena 18/7/2012