Τρίτη, 24 Ιουλίου 2012

ΕΚΕΙ ΝΑ ΜΕ ΠΑΣ



Εκεί σου είπα, να με πας.

Ν’ αγγίξω τα φύλλα με τα πόδια,
να οσφρανθώ τους ήχους με την ψυχή, ν’ αντέξω.
Εκεί σου είπα, να με πας.

Με τα πόδια γυμνά, τα μάτια ορθάνοιχτα, την αγκαλιά ζεστή.

«Θα κουραστείς», ψίθυρος που ‘φερε τ’ αγέρι.

Εκεί σου είπα, να με πας.

Κι αν κουραστώ θα γείρω στο δροσερό χορτάρι και θ’ αρχίσω γύρω απ’ το σώμα μου να γυρνάω, να μετράω φωνές, να γελάω δυνατά απ’ την καρδιά, να φέγγω πιότερο κι απ’ τον ήλιο.

Εκεί να με πας.

Στους λόφους με τα χάρτινα δέντρα που αντί για φύλλα, λέξεις έχουν και αναστεναγμούς γλυκούς...


© Silena
24/7/2012