Δευτέρα, 23 Ιουλίου 2012

ΘΥΜΑΜΑΙ



Θα 'ναι μια μέρα, με ολόκληρο ασημένιο φεγγάρι. Ναι είμαι σίγουρη, μέρα θα είναι. Η μουσική απαλή ίσα ίσα να μην χάνουν τα πόδια το ρυθμό τους, γυμνά πάνω στο μάρμαρο.
Θα 'ναι μια μέρα, που θα σου ζητήσω να μ' ακολουθήσεις μέχρι το άπειρο κι έπειτα γυρνάμε, θα πω. Και θα μ' εμπιστευτείς, θα σκύψεις, θα βγάλεις τα σανδάλια σου και σαν ένδειξη πίστης θα μου δώσεις τα πόδια σου να πατήσω.

Θα' ναι μια μέρα, που θα ευωδιάζει η φύση αρώματα κι εσύ θα μου ζητήσεις να χορέψουμε

η μουσική απαλή ίσα ίσα να μην χάνουν τα πόδια το ρυθμό τους
θα σου ζητήσω να μ' ακολουθήσεις, μέχρι το άπειρο κι έπειτα γυρνάμε, θα πω
θα μου δώσεις τα πόδια σου να πατήσω

η μουσική απαλή
μ' ακολουθείς μέχρι το άπειρο
πάνω στα πόδια σου, τα πόδια μου

θυμάμαι...

Silena 23/7/2012