Πέμπτη, 12 Ιουλίου 2012

Η ΠΕΤΡΑ



Κάθε μέρα, την ίδια ώρα
ήχοι επαναλαμβανόμενοι
ρυθμικοί
ορθή επανάληψη του βασικού μοτίβου
μινιμαλισμός
άρνηση σχημάτων
ορθή επανάληψη του βασικού μοτίβου
αναδιπλώνεται
μπροστά μου

τακ τακ τακ

ήχος ενός τροπικού ράμφους πάνω στο τζάμι
γιατί τροπικού!
δεν το γνωρίζω
νάτο πάλι

τακ τακ τακ

δεν κινούμαι
δεν αναλύω

εγκλωβίζομαι
ορίζω
και ορίζομαι

τακ τακ τακ

δυναμώνει
κραυγάζει εντός μου
μοιάζει με δέντρο που φύτρωσε ανάμεσα σε δυο ουρανοξύστες
πανικοβάλλεται σαν νιώθει πως χάνει ουρανό

τακ τακ τακ

υπέρβαση
έχω μια πέτρα στο χέρι μου

τακ τακ τακ

σιωπή
να την πετάξω, σκέφτομαι
ν' ακούσω τον ήχο, σκέφτομαι

τακ τακ τακ
την πετάω
δεν σκέφτομαι

το τζάμι
έσπασε

Silena 12/7/2012