Τρίτη, 26 Ιουνίου 2012

Η ΛΗΣΜΟΝΙΑ



Σαν ανάμνηση πικρή
τυλίγεται στη μνήμη η σκιά μου.
Κι οι ερωδιοί
με μάτια ορθάνοιχτα
κοιτούν και απορούν.
Γιατί η λήθη ερωδιός είναι
λευκός που στο ένα πόδι στέκει
και προτιμάει να παριστάνει τον κουτσό
παρά να γελαστεί ξανά, νομίζοντας γι' άνθρωπο μια έρημη σκιά.
Η λήθη δυναμώνει, κρατιέται από το βλέμμα
γνωρίζει και καραδοκεί
κι αυτό που κάποτε ονόμαζα όνειρο
μες στο ποτήρι στάζει σαν αγωνία αργή
σαν λησμονιά.
Και πριν το τέλος
με διατάζει να αρνηθώ την ξενιτιά του νου μ' ένα φιλί.

Silena 26/6/2012