Παρασκευή, 11 Μαΐου 2012

REMAINS OF A DAY

















Remains of a day, by Silena ©




Δεν πέρασαν πολλές μέρες απ' όταν τα βήματά του σταμάτησαν στην άκρη της λίμνης.

Κρατούσε ακόμα στα χέρια του το στραπατσαρισμένο χαρτί κι είχε το βλέμμα που έχει ο άνθρωπος που είδε το τέλος του κόσμου με τα μάτια του. Τι να τον τρομάξει πια!

Οι κανόνες, ψιθύρισε, είναι για να παραβιάζονται.
Η κραυγή, για να βγαίνει απ' το στήθος αβίαστα και να κατακλύζει τους υπνωτισμένους.
Ο αγώνας, για να φωτίζει το βλέμμα και να γιγαντώνει την καρδιά.

Κρατούσε ακόμα στα χέρια του το στραπατσαρισμένο χαρτί κι είχε το βλέμμα που έχει ο άνθρωπος που είδε το τέλος του κόσμου με τα μάτια του. Μα δεν σταμάτησε ποτέ του ν' αγωνίζεται και να ελπίζει, κι η καρδιά του, όλο τον κόσμο γέμισε, και τ' όνειρό τον μαύρο ουρανό με χρώματα χαράς πλημμύρισε, κι ο φόβος, σαν στάχτη έπεσε στη γη και τον πήρε ο άνεμος μακριά.

silena 11/5/2012