Τρίτη, 22 Μαΐου 2012

ΜΕ ΜΙΑ ΑΓΚΑΛΙΑ



Κοίταξε με τα πελώρια μάτια του τ' ολόγιομο φεγγάρι και μέσα στο αθώο βλέμμα, ούτε ένα "γιατί"! Ήξερε, χωρίς κανένας να του το 'χει πει, πως τα "γιατί" παγιδεύουν τη φαντασία και στερούν τ' όνειρο.
Δεν γύρευε να εξηγήσει,  μόνο να γευτεί, τα πάντα, με μιαν ανάσα. Γύρισε προς το μέρος μου, χαμογέλασε και με τα μικρά χεράκια του αγκάλιασε την ψυχή μου...

Πόσο φωτίστηκε ο κόσμος όλος μ' αυτή την αγκαλιά!!!

silena 22/5/2012