Σάββατο, 7 Απριλίου 2012

WITH & WITHOUT



τα λόγια σου θυμάμαι ξανά απόψε:

σαν ξωτικά θα τριγυρνάμε, έλεγες
ή σαν σκιές

σαν ξωτικά που 'χασαν το σώμα που τα έντυνε
ή σαν σκιές, δίχως σώμα

προτιμότερες οι σκιές,
δεν πεινάνε, δεν διψάνε, δεν φωνάζουν για ελπίδες
και μια θέση στον ήλιο!

ξέχασα και το φεγγάρι, τ' ολόγιομο
το πρόδωσα κι ούτε ένα βλέμμα δεν του 'ριξα

αχ
σταμάτα να μιλάς μ' αυτή
την κρύα μεταλλική φωνή,

παγώνεις την ανάσα μου

σταμάτα να μοιράζεις
το νερό της ελπίδας έτσι,

μου θυμίζεις πως διψάω

σταμάτα να σκορπάς τα όνειρά μου
μου θυμίζεις πως πεινάω

κι η ζωή τρέχει τρομαγμένη κι αυτή
ν'αρπάξει κανένα καρβέλι
να το κρύψει μέσα απ' το παλτό
για τις δύσκολες ώρες του .. καλοκαιριού!

αχ
σταμάτα,
θέλω ακόμα να πιστεύω σε μια καλύτερη ζωή

Silena 7/4/2012