Κυριακή, 29 Απριλίου 2012

ΔΕΙΛΙΝΑ



όμορφα δειλινά, γαλήνια
διαπερνάτε την τρωτή μου ανάμνηση
ανασηκώνετε τις λεπτές νοτισμένες μυρωδιές της μνήμης
απλώνεστε στ' απέραντο του αλμυρού νερού
που κυλάει στην πλάτη μου
μέχρι η γεύση του αλατιού χαθεί

η ανοιχτή θάλασσα παρούσα
πανταχού παρούσα
με το βυθό της αναστατωμένο
ν' αφουγκράζεται της ψυχής μου τ' ανέμισμα
μέσα της

γεύση γεμάτη ανακάλυψη
εκεί όπου ανθίζει η χαρά κι η φύση συνηγορεί
πως ναι
η ζωή είναι ωραία

όμορφα δειλινά, γαλήνια
αφήνουν πίσω τις σκιες των άδειων κορμιών
με μυρωμένη ανάσα ελαφραίνουν το βλέμμα όσων μείναν πίσω
και δεν πρόλαβαν να δουν
ελαφραίνουν τις λέξεις όσων μείναν πίσω
και δεν πρόλαβαν να πουν

δροσίζουν την καρδιά
μ' ένα δάκρυ
όμορφα δειλινά
γεμάτα αλμύρα κι οράματα και στεναγμούς γλυκούς, λυτρωτικούς

σ' αυτόν τον άδειο ουρανό
βρήκα μια στέγη από αστέρια καμωμένη
γι' αυτό χαμογελώ

Silena 29/4/2012