Τρίτη, 6 Μαρτίου 2012

ΧΩΡΙΣ ΟΥΤΕ ΜΙΑ ΛΕΞΗ

la muerte del Angel by Silena


Έτσι απαλά ακολούθησα τ' αέρινα βήματα
ακροπατώντας κι εγώ να μην διώξω τις σιωπές
που σαν φαντάσματα, κύματα αληθινά
παράδερναν σ' ένα δύσβατο ακροθαλάσσι του νου.

Δεν γύρευα φως, φως είχα αρκετό μέσα στην ψυχή μου.
Γύρευα άβυσσο, κείνη την άβυσσο που σε ρίχνει στα βαθιά
και ή θα σωθείς αγκαλιάζοντάς τη, ή θα χαθείς για πάντα μέσα της.
Κι εγώ διάλεξα το πρώτο, έκοψα κομμάτια μακρόστενα κάθε μου σκέψη, αναζήτησα αλήθειες που δεν πήρα ποτέ, πάλεψα με τον πιο τρομερό εχθρό, τον ίδιο μου τον εαυτό, επιζητώντας κατά βάθος μια περίλαμπρη ήττα!

Έσκαψα βαθιά μέσα μου να βρω τη μορφή και την ουσία, μιας απρόσβλητης στον έρωτα μοναξιάς, κι εκεί που απογοητευόμουν και δείλιαζα να ψάξω κι άλλο, ήρθες εσύ, να εξηγήσεις τα ανεξήγητα χωρίς ούτε μια λέξη.

Απρόσμενα ήρθες, όπως και η άγνωστη ομορφιά που φέρνει κάθε στιγμή της ζωής.

Silena 6/3/2012