Δευτέρα, 13 Φεβρουαρίου 2012

ΣΚΟΤΕΙΝΙΑΣΕ



ακονισμένη η άκρη τ' ουρανού
οι σκέψεις κυλάνε
ακριβώς πάνω στην κόψη του
και ματώνουν

σταγόνες η μνήμη του ήλιου
στο ξερό χώμα χάνονται
δίχως να το δροσίσουν
κι η μνήμη του ήλιου διψάει
κι η μνήμη του ήλιου ξεχνάει

σκοτεινιάζει

πεινάει η ψυχή για φως
διψάει το βλέμμα για ουρανό
πονάει η καρδιά γι' αλήθεια

σκοτεινιάσε πια

Silena 13/2/2012