Σάββατο, 11 Φεβρουαρίου 2012

ΑΠΩΛΕΙΑ


Πόσο μεγάλης διάρκειας
είν’ τούτο το μυστήριο της απώλειας!
ατέλειωτο το τέλος του φωτός

δεμένη με ενοχές,
με δάκρυα και θυμούς
με πίκρα και με μίσος

δεμένη με δεσμά
ρόδινα τρυφερά, με της αγάπης τα δεσμά,

οι αλήθειες
τα ψέματα αναιρούν
το όνειρο σκορπούν, το φόβο μου γεννούν
λίγα όνειρα ακόμη, φωνάζω
κι αν κάποιες στιγμές οι ψευδαισθήσεις μου
μοιάζουν ζωή
κι αν κάποιες στιγμές οι αναπνοές
σωπαίνουν
οι προσδοκίες πάντα θ' ανατέλλουν
στις ανθρώπινες καρδιές.

Silena 2011


από την ανέκδοτη ποιητική μου συλλογή
"Στον λαβύρινθο των συνειρμών"