Παρασκευή, 3 Φεβρουαρίου 2012

ΜΟΝΟΛΟΓΟΣ

purple planet by Silena
ΜΟΝΟΛΟΓΟΣ
Ακουμπάει το κεφάλι της στον τοίχο.
Κλείνει τα μάτια και περιμένει.

Τα δευτερόλεπτα μοιάζουν αιώνες
και τα χέρια
στεγνά από την απέραντη προσφορά.


Λίγο νερό, λίγο νερό,

ψίθυρος ήταν;

Δεν ήταν ψίθυρος, 
μόνο μια φωνή
παράφωνη, στεγνή.

Χωρίς ακροατές η φωνή μαραζώνει
ξεχνάει τις λέξεις
ξεχνάει το ρυθμό
ξεχνάει τη μελωδία των ήχων
που βγάζει κάθε γράμμα.

Ανοιγοκλείνει για λίγο το στόμα της,
άσκηση των μυών του προσώπου
πρόβα των μυών που είχαν παραλύσει από την ακινησία.


Τώρα σέρνει τα πόδια καθώς διασχίζει το δωμάτιο
πάνω
κάτω
πάνω
κάτω

 
ψάχνει
για ήχους
κάθε μορφής
κάθε έντασης.


Δεν πλησιάζει το παράθυρο,
φοβάται.
Φοβάται μήπως κάνει καμιά τρέλα
έτσι μόνη
σιωπηλή
χλωμή σκιά της ίδιας της
της ύπαρξης.

Δεν ανοίγει πια τις κουρτίνες.
Φοβάται ξανά.
Φοβάται μήπως ο ήλιος
αποκαλύψει τόσες πληγές...
Silena 2011
από την ποιητική μου συλλογή " στο μάτι του κυκλώνα "