Τρίτη, 31 Ιανουαρίου 2012

ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΚΙ ΕΝΑΝ ΚΑΙΡΟ

Αχ! πόσο ανάγκη έχουμε οι άνθρωποι τα παραμύθια!

Όχι τα ψεύτικα παραμύθια μα τα παραμυθένια, εκείνα που μας παίρνουν στους ώμους τους αγόγγυστα και μας ταξιδεύουν, μας πηγαίνουν πότε εδώ, πότε εκεί, τα παραμυθένια παραμύθια έχουμε ανάγκη που είναι αληθινά πέρα για πέρα, που μας κάνουν να κλαίμε ή να γελάμε, να ονειρευόμαστε, να ελπίζουμε, να πιστεύουμε και να είμαστε αληθινοί.

Εκείνα τα παραμύθια έχουμε ανάγκη που κρατούν την καρδιά ζεστή, που μας μαθαίνουν να μοιραζόμαστε, να αγαπάμε, να πονάμε, να ξεχνάμε, να βοηθάμε ή να ζητάμε βοήθεια.

Κι όταν βρεθεί κάποιος να μας τα διηγηθεί, τόσο αληθινά όσο είναι, τότε η γαλήνη και η χαρά πλημμυρίζει την καρδιά κι ένα ζεστό χαμόγελο τα χείλη.