Τετάρτη, 29 Ιουνίου 2011

ΛΙΓΟ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ...



λίγο περισσότερο όνειρο
μα δεν βλέπεις
το κύμα?

λίγο περισσότερο φως
μα δε βλέπεις
τη νύχτα?

λίγο περισσότερο βλέμμα
μα δε βλέπεις τα σύννεφα που φεύγουν?

Silena 29/6/2011

AND ALSO THE TREES



ανάμεσα στη σκόνη
μια φιγούρα ασαφής
αναστατωμένη όπως οι ήχοι μου

ανάμεσα στα λόγια
ένας τόνος αταίριαστος
βαρύς, όπως τα μάτια μου

ανάμεσα στα χέρια
αόρατες μνήμες
έντρομες σκιές
αλλόκοτες σιωπές

silena 29/6/2011

Τρίτη, 28 Ιουνίου 2011

ΤΗς ΜΕΡΑς ΟΝΕΙΡΑ



τη νύχτα διεκδικείς
στη λάμψη μη χαθείς των αστεριών
μα μέσα στην ομίχλη εγώ θα περιμένω

μια φορά θα νιώσω τη δροσιά της λησμονιάς
και της βροχής τα δάκρυα
μονάχα μια φορά

ανέφελα όνειρα
μοιραίοι συνειρμοί
κι ένα φιλί
σα σύννεφο

Silena 28/6/2011

CHARLIE PARKER

LOVE IS CRAZY, LOVE IS BLIND

Si



ίσως ναι
ίσως όχι

ίσως

τριγμοί και όνειρα μαζί
μα χωράνε?

ίσως σήμερα
ίσως αύριο

ίσως

σχέδια και ακυρώσεις μαζί
μα πώς πετάνε?

στο πουθενά βρίσκω σημάδια
και στο εδώ τη μέρα άδεια

μα είμαι εδώ
μα είμαι εδώ?

Silena 28/6/2011

Δευτέρα, 27 Ιουνίου 2011

Μάσενκα, είκοσι οκτώ



Red Moon by Silena




Πες δίψασα τη γεύση σου από δροσερό νερό
σ' ένα φιλί σου τελευταίο, όπως το κατεβαίνω τώρα
από τα χείλη σου στο ποίημα, και γύρω ο χρόνος
έκανε κράτει μια στιγμή να ξοδευτούνε όλα
με σχεδόν το κέντρο τους σε μας, ο μηχανοδηγός
οι ταξιδιώτες, ένα τοπίο ολόκληρο σταθμού
άφησε να περάσει πριν το τρένο φύγει
άμμος στις ράγες από αεράκι του έρωτα.
Κι ύστερα μόνος μου να σκέφτομαι, και πως ζωή
είναι ένα πράγμα κλεισμένο ανάμεσα σε δυο φιλιά
και πως αυτό σου το φιλί το εσπευσμένο είναι
της αλυσίδας των φιλιών που δόθηκαν στον κόσμο
ν' ανοίξουν το παρόν προς σε μελλοντικά φιλιά.
Κάπου στον κόσμο κάποιος δίνει ένα φιλί, κάποιος
έρχεται όπου αγαπά ή φεύγει σταματώντας
τη μηχανή του χρόνου σε σταθμούς, όπως εγώ
ζητάω τον ξανακερδισμένο χρόνο ενός φιλιού
αφήνοντας μια μνήμη γεύσης σου σ' αυτά τα λόγια.
Κορίτσι είσαι τόσο των αποχαιρετισμών, κι άλλο
μη μου καταδεχτείς, όσο απ' το να έρχομαι.

Πηγή: ... εδώ ...

Κυριακή, 26 Ιουνίου 2011

RAINER MARIA RILKE














"city's breathe" by Silena



LIEBESLIED
Wie soll ich meine Seele halten, dass
sie nicht an deine rührt? Wie soll ich sie
hinheben über dich zu andern Dingen?
Ach gerne möcht ich sie bei irgendwas
Verlorenem im Dunkel unterbringen
an einer fremden stillen Stelle, die
nicht weiterschwingt, wenn deine Tiefen
schwingen.
Doch alles, was uns anrührt, dich und mich,
nimmt uns zusammen wie ein Bogenstrich,
der aus zwei Saiten e i n e Stimme zieht.
Auf welches Instrument sind wir gespannt?
Und welcher Spieler hat uns in der Hand?
O süsses Lied.


ΕΡΩΤΙΚΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ
Πως να γίνει την ψυχή μου να κρατήσω
να μην κραίνει την ψυχή σου; Πως να γίνει την ψυχή μου
να υψώσω σ’ άλλα πράγματα, που στέκουν πάνωθέ σου:
αχ πως θάθελα να γίνει να την κρύψω
σε μια θέση μεσ’ στην σκοτεινιά χαμένη
ήρεμη και μπιστική και ξένη,
να μη φτάνει να δονιέται, σαν τα βάθη σου δονιούνται.
κι’ όμως κάθε τι που και τους δυο μας μάς αγγιάζει
σε μια δοξαριά μας συνεπαίρνει,
που από δυο χορδές μιαν αρμονία φέρνει.

(Οι τρεις τελευταίοι στίχοι δεν έχουν αποδοθεί).

Απόδοση στα ελληνικά: Δ. Λιαντίνης
Πηγή: < ... εδώ ... >

Σάββατο, 25 Ιουνίου 2011

Παρασκευή, 24 Ιουνίου 2011

INTI ILLIMANI














lava by Silena

Amália Rodrigues



περίεργη η ζωή
ανεπανάληπτη κι απρόβλεπτη μαζί
γι' αυτό τόσο όμορφη..

ΤΟΥ ΚΑΝΕΝΟς ΤΟ ΡΟΔΟ



















Red Thoughts by Silena




ΨΑΛΜΟΣ
Κανένας δε μας πλάθει ξανά από χώμα και πηλό,
κανένας δεν ευλογεί τη σκόνη μας.
Κανένας.

Δόξα σοι ο Κανένας.
Για την αγάπη σου θέλουμε
ανθίσει.
Σ’ εσένα
απέναντι. Ενάντια

Ένα Τίποτε
ήμασταν, είμαστε, για πάντα
θα μείνουμε, που ανθίζει:
του Τίποτα, του
Κανενός το ρόδο.

Με
το στύλο φως ψυχής,
το στήμονα έρημο ουρανού,
τη στεφάνη κόκκινη
από τη λέξη πορφύρα, που τραγουδούσαμε
πάνω, ω πάνω
από τ’ αγκάθι.

ΗΤΑΝ ΧΩΜΑ ΜΕΣΑ τους, και
αυτοί έσκαβαν.

Αυτοί έσκαβαν κι έσκαβαν, έτσι περνούσε
η μέρα τους, η νύχτα τους. Και δε δοξάζανε Θεό,
που, έτσι άκουγαν, όλα αυτά τα ήθελε,
που, έτσι άκουγαν, όλα αυτά τα ήξερε.

Αυτοί έσκαβαν και δεν άκουγαν τίποτα πια·
δεν έγιναν σοφοί, δεν εφεύραν κανένα τραγούδι,
δεν επινόησαν καμία γλώσσα.
Αυτοί έσκαβαν.

Ήρθε μια γαλήνη, ήρθε και μια θύελλα,
ήρθαν οι θάλασσες όλες.
Εγώ σκάβω, εσύ σκάβεις, σκάβει και το σκουλήκι,
κι αυτό που τραγουδάει εκεί λέει: αυτοί σκάβουν.

Ω ένα, ω ουδένα, ω κανένα, ω εσύ:
πού πήγαινε, αφού στο πουθενά πήγαινε;
Ω εσύ σκάβεις κι εγώ σκάβω, και σκάβω μέσα μου ως εσένα,
και στο δάχτυλό μας ξυπνάει το δαχτυλίδι.

… ΚΕΛΑΡΥΖΕΙ Η ΠΗΓΗ
Εσείς στην προσευχή, εσείς στη βλαστήμια, εσείς
στην προσευχή ακονισμένα λεπίδια
της
σιωπής μου.

Εσείς δικές μου, μαζί μου
σακατεμένες λέξεις, εσείς
οι ευθείες μου.

Κι εσύ:
εσύ, εσύ, εσύ
αληθινό μου και κάθε μέρα αληθινότερο
γδαρμένο αργότερα
των ρόδων-:

Πόσος, ω πόσος
κόσμος. Πόσοι
δρόμοι.

Δεκανίκι είσαι, φτερούγα. Εμείς- -
Εμείς θα τραγουδήσουμε το παιδικό τραγούδι, αυτό,
ακούς εσύ, αυτό
με τους μεν και τους δε, με τους ανθρώπους, ναι αυτό
με τους θάμνους και με
δυο μάτια, πεσμένα εκεί έτοιμα σαν
δάκρυ- και-
δάκρυ.

PAUL CELAN
μτφρ. Χ. Λαζός, εκδ. Άγρα

Πέμπτη, 23 Ιουνίου 2011

SUMMERTIME



με μυστικό χάδι
μελωδικό
πλάθω αστέρια
χρωματίζω κοράλια στο βυθό
ανιχνεύω τη χαρά

ανακατεύω τη ζωή μαζί με την ψυχή
γεμάτη χυμούς και όνειρα

Silena 23/6/2011

THE VERY THOUGHT OF U

Τρίτη, 21 Ιουνίου 2011

BLACK



γαλήνια βλέμματα, ταραγμένες ψυχές

και τα μεγάλα όνειρα
να διαλύονται

και τα μικρά όνειρα
να εκδικούνται

και τα χείλη μου
να περιεργάζονται ώρες ατέλειωτες τη νύχτα
να ζηλεύουν τη νύχτα
να βάφονται στο χρώμα της

και να μην χαμογελούν
ποτέ ξανά

Silena 21/6/2011

ΠΟΙΟς ΣΟΥ ΕΙΠΕ



ποιος σου είπε
πως τα όνειρα είναι πάντα χρωματιστά,
πως τα όνειρα πάντα ευωδιάζουν λευκό,
πως τα όνειρα σα πέπλο, καλύπτουν τα χλωμά κανάλια του νου?

ποιος σου είπε
πως τα όνειρα είναι φυγή,
πως τα όνειρα είναι κλεμμένη ηδονή,
πως τα όνειρα είναι ζωή?

ποιος σου είπε
αλήθειες
ψέματα
φωνές
δάκρυα
φωνές
χαμόγελα
αλήθειες
ψέματα
ψέματα
ψέματα
........

δύσπιστοι οι δρόμοι
αθώες οι σκέψεις

κι εγώ
στη διασταύρωση

Silena 21/6/2011

Δευτέρα, 20 Ιουνίου 2011

ΜΕΛΙΣΣΑΝΘΗ

Πιστεύω

Ἡ Ἀγάπη, μόνο, βαστάζει ὅλα τὰ φορτία.
Μπορῶ νὰ βαστάζω ὅλα τὰ φορτία.
Γιατὶ ἡ Ἀγάπη εἶναι τὸ μέγα φορτίο!
Ἡ Ἀγάπη σηκώνει τὸ βάρος τ᾿ οὐρανοῦ.
Μπορῶ νὰ σηκώνω τὸ βάρος τ᾿ οὐρανοῦ.
Ἡ Ἀγάπη ὑπομένει τὰ μαρτύρια τῆς πυρᾶς.
Μπορῶ νὰ ὑπομένω τὰ μαρτύρια τῆς πυρᾶς.
Γιατὶ ἡ Ἀγάπη εἶναι ὁ οὐρανὸς καὶ ἡ πυρά!
Ἡ Ἀγάπη πιστεύει στὴ ζωὴ καὶ στὸ θάνατο.
ἡ Ἀγάπη πιστεύει στὸ θαῦμα.
Μπορῶ νὰ πιστεύω στὴ ζωὴ καὶ στὸ θάνατο.
μπορῶ νὰ πιστεύω στὸ θαῦμα.
Γιατὶ ἡ Ἀγάπη εἶναι ἡ ζωὴ καὶ ὁ θάνατος!
Γιατὶ ἡ Ἀγάπη εἶναι τὸ θαῦμα!
Ἡ Ἀγάπη προσεύχεται κ᾿ ἐνεργεῖ.
ἡ Ἀγάπη ἀγρυπνεῖ.
Μπορῶ νὰ προσεύχωμαι καὶ νὰ ἐνεργῶ.
μπορῶ νὰ ἀγρυπνῶ.
Γιατὶ ἡ Ἀγάπη εἶναι προσευχὴ καὶ πράξη!
Γιατὶ ἡ Ἀγάπη εἶναι ἡ μυστικὴ ἀγρυπνία!
Ἡ Ἀγάπη κρατάει ὅλα τὰ χαμόγελα καὶ ὅλα τὰ δάκρυα.
Μπορῶ νὰ χαμογελῶ καὶ νὰ κλαίω ὅλα τὰ δάκρυα -
γιατὶ ἡ Ἀγάπη εἶναι ἡ χαρούμενη θλίψη!
Ἡ Ἀγάπη δίνει τὸν ἄρτο καὶ τὸν οἶνο
ἐγγύηση γιὰ τὴν αἰωνιότητα.
Μπορῶ νὰ μεταλάβω τὸν ἄρτο καὶ τὸν oίvo
ἐγγύηση γιὰ τὴν αἰωνιότητα.
Γιατὶ ἡ Ἀγάπη εἶναι ὁ Μυστικὸς Δεῖπνος!
Κ᾿ ἡ μεγάλη ὑπόσχεση!
Ἡ Ἀγάπη ἔπλασε τὸν ἄνθρωπο.
ἡ Ἀγάπη ἐδώρησε τὸ φῶς.
Πιστεύω στὸν ἄνθρωπο.
πιστεύω στὴν Ἀγάπη.
Γιατὶ ἡ Ἀγάπη εἶναι τὸ φῶς καὶ ἡ δωρεά!
Γιατὶ ἡ Ἀγάπη εἶναι ὁ Ἄνθρωπος!

MEETING MY SOUL



εκεί συναντώ την ψυχή μου...

Σάββατο, 18 Ιουνίου 2011

ARIEL PINK'S HAUNTED GRAFFITI

ολόφρεσκοι και δροσεροί Ariel Pink's Haunted Graffiti.... έχουν και πολύ μεγάλο όνομα!!

με πολύ καλή διάθεση κυλάει η σημερινή μέρα φίλοι μου, εύχομαι έτσι να είναι οι μέρες μας
όμορφες και γελαστές

Παρασκευή, 17 Ιουνίου 2011

Πέμπτη, 16 Ιουνίου 2011

ΓΙΑΝΝΗς ΡΙΤΣΟς - παραπλανητική εξομολόγηση



Έριχνε τα μαλλιά της στον αγέρα, ωραία, ωραία, αγέρωχη·

έτρεχε ξαναμμένη στον ηλιόλουστο διάδρομο. «Εσάς – έλεγε –

δε σας χρειάζομαι διόλου. Εγώ είμαι ερωτευμένη με τ’ αγάλματα».

Έτρεχε, αγκάλιαζε τους πέτρινους εφήβους μπρος στα μάτια μας·

φιλούσε τον έναν στο στόμα, τον άλλον στο στήθος ή στο γόνατο,

τον άλλον στα νύχια των ποδιών. Γελούσε. Λάμπαν τα δόντια της.

Έτρεχε αγέρινη, χορεύοντας. Τέλος, σωριάστηκε στο πάτωμα.

Γελούσε ακόμη. Σκέπασε το πρόσωπο με τα μαλλιά της. Έκλαιγε.

Η χρυσή ζώνη της κρεμότανε στον ώμο ενός αγάλματος.

Γιάννης Ρίτσος

Τρίτη, 14 Ιουνίου 2011

MIKAEL DELTA

SUNNY



Φωτεινά να είναι τα όνειρα και η πραγματικότητα
αυτή είναι η ευχή μου...

WHAT LOVE IS?



είναι η μαγεία που αναδύεται δίχως ούτε μία λέξη
είναι το ελάχιστο και το άπειρο
είναι η ομορφιά της σιωπής
είναι όλα τούτα που μας κάνουν ν' ανθίζουμε
είναι..... το φως μέσα στο σκοτάδι μας

Δευτέρα, 13 Ιουνίου 2011

A WALTZ THAT MAKES ME HAPPY!!

μια μουσική που ταιριάζει απόλυτα στο ταπεραμέντο μου!!! και με κάνει να χαμογελώ..

ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗ ΓΗ



ένα ταξίδι
μέσα από ένα βλέμμα

ένα ανέμισμα του νου
μέσα σε σύννεφο περαστικό

ένα όνειρο να διαρκεί...

silena 13/6/2011

Franz Xaver Wolfgang Mozart

Κυριακή, 12 Ιουνίου 2011

HER NAME IS CALLA

ΤΑ ΔΑΧΤΥΛΑ



Πίσω απ' την κουρτίνα κρύβονταν επιμελώς δυο δάχτυλα, έκαναν μικρά προσεκτικά βήματα, ψιθύριζαν μεταξύ τους όμοια θαρρείς με άνθρωπο που μιλάει στον εαυτό του, κι όταν πλησίαζε κανείς ή θρόιζε την κουρτίνα κάποιος τυχαίος άνεμος, τα δάχτυλα ακινητοποιούνταν μην κινήσουν υποψίες. Οι μέρες κυλούσαν κάπως έτσι, το φως διαδέχονταν το σκοτάδι κι όταν το έξω σκοτάδι ήταν βαθύ μέσα στο σπίτι υπήρχε φως, άπλετο φως από έναν μεγάλο πολυέλαιο με πέντε λάμπες. Δεν άντεχαν τα δάχτυλα τόσο φως, αισθάνονταν σα δυο δραπέτες που έπρεπε να περνάνε αόρατοι το κάθε δευτερόλεπτο της ελευθερίας τους. Έτσι κρύβονταν πίσω απ' την κουρτίνα και συνέχιζαν τους διαλόγους, τις σιωπές, τα αστεία ή τα σοβαρά τους. Κι οι λέξεις τους γίνονταν σχέδια χαρούμενα ή λυπημένα, ζωντανά ή πεθαμένα, αστεία ή σοβαρά, γίνονταν σχέδια πάνω στης κουρτίνας το ύφασμα, σχέδια που διηγούνταν τη ζωή που ζούσαν τα δυο δάχτυλα κρυμμένα εκεί, πίσω απ'την κουρτίνα.

"Περίεργη η αίσθηση να σ' ακουμπούν" είπαν και τα δυο δάχτυλα μαζί, όταν ένα χέρι ανθρώπινο τα άγγιξε. Δεν τα άγγιξε ηθελημένα μα κατά λάθος καθώς πήγε να τραβήξει την κουρτίνα. Είχε αρχίσει να ξημερώνει μια θολή συννεφιασμένη μέρα και το χέρι θέλησε να δει έξω ή μάλλον ο άνθρωπος στον οποίο ανήκε το χέρι θέλησε να δει! Το απρόσμενο άγγιγμα έκανε τα δυο δάχτυλα να πεταχτούν ξαφνιασμένα και τότε το χέρι, τα είδε και τα κράτησε για λίγα δευτερόλεπτα μέσα του. Τα άφησε απρόσμενα όπως τα είχε αγγίξει. Τα δάχτυλα δεν ξαναμίλησαν μεταξύ τους από κείνη τη στιγμή. Παρά ζούσαν για να νιώσουν ξανά τη ζεστασιά.
Τα χρόνια περνούσαν και οι άνθρωποι που ζούσαν σε κείνο το σπίτι κάποια στιγμή έφυγαν, το σπίτι ερήμωσε, τα δάχτυλα πάλιωσαν, έγιναν δύσκαμπτα και δύστροπα. Δεν περίμεναν πια τίποτα. Ακόμη και τα σχέδια στην κουρτίνα είχαν πια ξεθωριάσει. Τότε ήρθε μια μέρα  ή μάλλον ένα χέρι, ένα ανθρώπινο χέρι ξανά, ύστερα από τόσα χρόνια απουσίας. Ακριβώς όπως και την πρώτη φορά πήγε να τραβήξει την κουρτίνα και τα είδε. Έτσι χλωμά, ξερά από την πολύ σιωπή και τη μοναξιά. Τα κράτησε για λίγο σα να ήθελε να τα ξαναζωντανέψει κι έπειτα τα έβαλε μαζί, το ένα στην αγκαλιά του άλλου και τα δάχτυλα άνθισαν απόκτησαν ένα χρώμα ρόδινο, απάλυναν, χαμογέλασαν. Έτσι έμειναν για πάντα από κείνη τη μέρα, αγκαλιά.

Silena 12/6/2011

ΠΑΥΛΙΝΑ ΠΑΜΠΟΥΔΗ

Εφήμερο
... Και οι εφημερίδες προπαγανδίζουν
Τη μητρότητα,
Την άλφα οδοντόκρεμα
Και το ριλάξ της Κυριακής κοντά στη φύση.

Οι άνθρωποι κυκλοφορούν και βιάζονται
Κρατώντας παραμάσχαλα
Τη σαρκοφάγο των επιχειρημάτων τους
Με τις καταστάσεις, τους ισολογισμούς
Και τα εγχειρίδια.

Διορθώνοντας κάπου κάπου, αμέριμνοι,
Αυτόν τον διακριτικό υπαινιγμό θηλιάς.

Κυκλοφορούν και βιάζονται ... Δεν είν΄ αστείο;

Άκου.
Ακόμα,
Στην καρδιά μου
Ένας άνεμος

Να εξομολογεί τα δέντρα.

Παυλίνα Παμπούδη
από τη συλλογή Σχεδόν χωρίς προοπτική δυστυχήματος, 1971
ενότητα Α' Η πόλη

Σάββατο, 11 Ιουνίου 2011

ΤΑΣΟς ΛΕΙΒΑΔΙΤΗς


Συγχώρα με, αγάπη μου, που ζούσα πριν σε γνωρίσω΄

Ήξερες να δίνεσαι αγάπη μου…
Δινόσουνα ολάκερη
και δεν κράταγες για τον εαυτό σου
παρά μόνο την έγνοια
αν ολάκερη έχεις δοθεί…


Όλα μπορούσανε να γίνουνε
στον κόσμο αγάπη μου
τότε που μου χαμογελούσες…

Γιατί πριν μπεις ακόμα στη ζωη μου
είχες πολύ ζήσει μέσα στα όνειρα μου
αγαπημένη μου…
Μα και τι να πει κανείς…

Όταν ο κόσμος είναι τόσο φωτεινός
και τα μάτια σου τόσο μεγάλα..
Στην πιο μικρή στιγμή μαζί σου
έζησα όλη τη ζωή…

Θα ξαναβρεθούμε μια μέρα
και τότε όλα τα βράδια
κι όλα τα τραγούδια θάναι δικά μας…
Θάθελα να φωνάξω τ’ονομά σου,αγάπη,
μ’ όλη μου τη δύναμη…

Να το φωνάξω τόσο δυνατά
που να μην ξανακοιμηθεί κανένα όνειρο στον κόσμο,
καμιά ελπίδα να μη πεθάνει…

Θε μου πόσο ήταν όμορφη
σαν ένα φωτισμένο δέντρο
μια παλιά νύχτα των Χριστουγέννων
Συχώρα με, αγάπη μου,
που ζούσα πριν να σε γνωρίσω…

Μισώ τα μάτια μου,
που πια δεν καθρεφτίζουν το χαμόγελό σου..
Θα σ’ ακούω σαν τον τυφλό που κλαίει,
ακούγοντας μακριά τη βουή μιας μεγάλης γιορτής
σ’ αναζητάω σαν τον τυφλό,
που ψάχνει να βρει το πόμολο της πόρτας
σ’ενα σπίτι που’ πιασε φωτιά,
α, για να γεννηθείς εσύ
κι εγώ για να σε συναντήσω
γι αυτό έγινε ο κόσμος…

Κι εσύ, αγαπημένη, όταν με διώχνεις,
κλείνεις έξω απ’ την πόρτα σου
έναν ολάκερο πικραμένο κόσμο..

Κι όταν δεν πεθαίνει ο ένας για τον άλλον,
είμαστε κιόλας νεκροί…


Αν βρουν έναν άνθρωπο νεκρό
έξω απ’ την πόρτα σου,
εσύ θα ξέρεις,
πως πέθανε σφαγμένος
απ’ τα μαχαίρια του φιλιού,
που ονειρευότανε για σένα…

Ποδοπάτησε με,
να έχω τουλάχιστον την ευτυχία
να μ’αγγίζεις…
Τάσος Λειβαδίτης

THE ANGEL IS SMILING

Παρασκευή, 10 Ιουνίου 2011

Arthur Rimbaud - Illuminations










Ξεπούλημα
Πουλιέται το καθετί που [...] ούτε η αρετή ούτε το έγκλημα γευτήκαν, το καθετί που αγνοεί ο καταραμένος έρωτας και η κολασμένη τιμιότητα των όχλων. Το καθετί που ούτε ο χρόνος ούτε η επιστήμη μπορούν αναγνωρίσουν.
[... ...]
Πουλιούνται τα κορμιά χωρίς αξία, κάθε ράτσας, κάθε κόσμου, κάθε φύλου, κάθε καταγωγής! Τα πλούτη ξεπηδάν σε κάθε βήμα! Ξεπούλημα των διαμαντιών δίχως έλεγχο!
Πουλιέται η αναρχία για τους όχλους. Η μοναδική ικανοποίηση για τους ανώτερους ερασιτέχνες. Ο φριχτός θάνατος για τους πιστούς και τους εραστές!
Πουλιούνται οι κατοικίες και οι μεταναστεύσεις, σπορ και τέλειες ανέσεις κι ο θόρυβος, η κίνηση και το μέλλον που δημιουργούν!
Πουλιούνται οι εφαρμογές των επινοήσεων και ανάκουστα άλματα της αρμονίας. [...]
Ορμή τρελή κι ατέλειωτη στις αόρατες μεγαλοπρέπειες, στις ανάλγητες απολαύσεις και τα τρελά της μυστικά για κάθε βίτσιο και η απαίσια χαρά της για τον όχλο!
Πουλιούνται τα κορμιά, οι φωνές, η απέραντη αναμφισβήτητη χλιδή, το καθετί που δεν θα πουληθεί ποτέ. Οι πωλητές δεν τελείωσαν το ξεπούλημα! Οι ταξιδιώτες έχουν καιρό να δώσουν την παραγγελία τους!

Εκλάμψεις, μετάφραση: Αλέξης Ασλάνογλου, Εκδόσεις Ηριδανός

και ολόκληρο στο πρωτότυπο....  

Solde

À vendre ce que les Juifs n'ont pas vendu, ce que noblesse ni crime n'ont goûté, ce qu'ignorent l'amour maudit et la probité infernale des masses, ce que le temps ni la science n'ont pas à reconnaître :

Les Voix reconstituées ; l'éveil fraternel de toutes les énergies chorales et orchestrales et leurs applications instantanées, l'occasion, unique, de dégager nos sens !

À vendre les Corps sans prix, hors de toute race, de tout monde, de tout sexe, de toute descendance ! Les richesses jaillissant à chaque démarche ! Solde de diamants sans contrôle !

À vendre l'anarchie pour les masses ; la satisfaction irrépressible pour les amateurs supérieurs ; la mort atroce pour les fidèles et les amants !

À vendre les habitations et les migrations, sports, féeries et comforts parfaits, et le bruit, le mouvement et l'avenir qu'ils font !

À vendre les applications de calcul et les sauts d'harmonie inouïs ! Les trouvailles et les termes non soupçonnés, possession immédiate,

Élan insensé et infini aux splendeurs invisibles, aux délices insensibles, - et ses secrets affolants pour chaque vice - et sa gaîté effrayante pour la foule -

- À vendre les Corps, les voix, l'immense opulence inquestionnable, ce qu'on ne vendra jamais. Les vendeurs ne sont pas à bout de solde ! Les voyageurs n'ont pas à rendre leur commission de si tôt !
    

FREE THE ROBOTS



jazz ήχοι μαζί με την καλημέρα μου

Caecilie Norby

Πέμπτη, 9 Ιουνίου 2011

MUSIC FLY ME HIGH

με πολύ ανεβασμένη διάθεση με βρίσκει αυτή η στιγμή
μια διάθεση που συνοδεύεται τέλεια με τέτοιους ρυθμούς ακριβώς!!!



ή κάτι τέτοιο...



ή ...αυτό


τα έβαλα έτσι μικρά για να είναι κάθε ένα και μια έκπληξη!!!

TOUCH



όμορφα συναισθήματα
σκοτεινές ιδέες
και απόλυτη μαγεία
να ενώνεις λέξεις, ήχους ή σιωπές
και όλα αυτά με μόνο ένα νεύμα
να ζωντανεύουν
να γίνονται ... κόκκινα
να κυλάνε
μέσα βαθιά στη μνήμη
μακριά πολύ μακριά απ' το φόβο
κοντά πολύ κοντά στο λιόγερμα
εκεί που πάει η αιωνιότητα να αναπαυτεί

Silena 9/6/2011

Τετάρτη, 8 Ιουνίου 2011

FROM A SHELL



από ένα όστρακο
βγήκε δειλά
κι άνοιξε φτερά

για τις πιο σιωπηλές γωνιές της γης...

από ένα όστρακο
που ποτέ δεν ξέχασε
που ποτέ δεν ξεχάστηκε

PJ HARVEY



αγαπώ το σκοτάδι
μα αγαπώ και το φως

αγαπώ τους ήχους
μα αγαπώ και τη σιωπή

αγαπώ...
αισθάνομαι
μοιράζομαι

αγαπώ...
αυτό φτάνει

Silena 8/6/2011

SIGMATROPIC

Τρίτη, 7 Ιουνίου 2011

ALL ALONE AM I



ας ακούσουμε και μια άλλη εκδοχή, που πραγματικά λατρεύω!!

ALDA MERINI - I Poeti Lavorano di Notte...


I poeti lavorano di notte
quando il tempo non urge su di loro,
quando tace il rumore della folla
e termina il linciaggio delle ore.

I poeti lavorano nel buio
come falchi notturni od usignoli
dal dolcissimo canto
e temono di offendere iddio
ma i poeti nel loro silenzio
fanno ben più rumore
di una dorata cupola di stelle.

[Alda Merini, Testamento, Milano 1988]

 
Οι ποιητές εργάζονται την νύχτα

Οι ποιητές εργάζονται την νύχτα
όταν ο χρόνος δεν τους βιάζει
τότε που σβήνει ο θόρυβος του πλήθους
 και φτάνει στο τέλος του το λυντσάρισμα των ωρών

Οι ποιητές δουλεύουν στο σκοτάδι
σαν τα νυχτόβια γεράκια
ή τα γλυκόλαλα τ’ αηδόνια
και φοβούνται να προσβάλουνε το Θείο.
Μα οι ποιητές μέσα στην σιωπή τους
κάνουν πολύ μεγαλύτερο πάταγο
από μια χρυσοποίκιλτη θόλο αστεριών.
Μετάφραση: Αλέξ. Σελλενίδης


Δευτέρα, 6 Ιουνίου 2011

I'VE GOT A FEELING



λευκό
σαν την αγάπη μου

αέρινο
σαν τις λέξεις που πετάνε γύρω μου

σιωπηλό
τα λέει όλα χωρίς ούτε μία λέξη...

Silena 6/6/2011

Der Himmel über Berlin



ίσως η πιο αγαπημένη μου ταινία ή έστω μία από τις πιο αγαπημένες μου!!!

April Stevens - I'll Wait For Your Love



σαν καπνός
σα σκιά
ή σαν βιαστικό σύννεφο
η σκέψη μου πετάει
πετάει ...μακριά

με τα μάτια κλειστά
κοιτάζω μέσα μου
κοιτάζω μέσα σου

κι αγαπάω

τη νύχτα, τις φωνές, τ' άγγιγμα

Silena 6/6/2011

THIRST



κάτι για να ...ξεδιψάσουμε!!

CASSANDRA WILSON

Κυριακή, 5 Ιουνίου 2011

A SUNDAY KIND OF LOVE

AMY WINEHOUSE

IT COULD HAPPEN TO YOU



- κι αν συνέβαινε σε σένα? η φωνή της υψώθηκε δυνατή και γέμισε το χώρο, όλο!
- τι κι αν συνέβαινε σε μένα, αφού το ξέρεις πως σιχαίνομαι τις υποθετικές προτάσεις!
- κι εγώ σιχαίνομαι τους ...υποθετικούς ανθρώπους!!!

ΚΛΑΙΤΗ ΣΩΤΗΡΙΑΔΟΥ



Απόπειρα προσευχής Α'
Πληθαίνουν οι απόντες
σκοτείνιασε η μέρα
μυριάδες λαού εν αυτή διελεύσονται
κραυγάζουν ακατάπαυστα.
Κι εγώ σιωπηρά προς σε ορθρίζω
αλλά ο αναβαλλόμενος φως
ως ιμάτιον άφαντος.
Τόσες μάταιες αλληγορίες
και γονυκλισίες.
Αυτάρκεια καμία.
Αβυσσος ως ιμάτιον με περιβάλλει.
Βοήθησε κι εσύ να ξημερώσει
αυτή η νύχτα δεν έχει τελειωμό.

Απόπειρα προσευχής Β'
Σε αυτή τη βραδινή στιχομυθία
αδιαλείπτως προσπίπτω νηστική
μ' ευχαριστίες παρακλήσεις ικεσίες
όμως βάλε κι εσύ το χεράκι σου
για να φωτίζονται τα όμματα της διανοίας μου.
Ταπεινά προσφεύγω ναι
μου δίδαξες τα δικαιώματά σου
και τώρα περιμένω ένα μικρό θαύμα
να συμβεί με την αυγή
τους πεινασμένους να χορτάσει.
Οι πρόσκαιρες επεμβάσεις των αγγέλων
μόνο βοηθούνε να ξεχνώ
καμιά δεν προσφέρουν σωτηρία.
Πόση αισιοδοξία πια
στου κουφού την πόρτα.

Ευχαριστίες
Στο σκοτάδι του σπιτιού
χάραξε φως κάτω απ' την πόρτα.
Στο Δος ημίν σήμερον
έστειλες σάρκα και αίμα να με ταΐσεις
-έστω κόκκινο κρασί και κάτι μπλίνις ταχυφαγίας.
Ο σολομός ήταν πακέτο από τα ράφια
και το τυρί έμεινε στο ψυγείο.
Χόρτασα όμως αγκαλιά
αν και με δόσεις εισακούγονται
πια οι προσευχές μου.
Σε τέτοιους δύσκολους καιρούς
μες στη Βαβέλ αυτής της γης
ευγνώμων πρέπει να 'μαι
που αντιλήφθηκες μία
τουλάχιστον από τις ικεσίες μου.

MIRIAM MAKEBA

Σάββατο, 4 Ιουνίου 2011

ROAD TO NOWHERE



ένα όμορφο Σαββατοκύριακο προχωράει, οι λίγες ψιχάλες έφεραν τη δροσιά κοντά και η θάλασσα δεν έχει σταματήσει ούτε στιγμή να μας καλεί προκλητικά και πώς ν' αντισταθείς!!!

και με μια γλυκιά μελωδία σαν αυτή αφήνουμε το μυαλό και το σώμα μας να χαλαρώσουν, προσωπικά το έχω τρομερή ανάγκη!!! είναι αυτό που λέμε: ΔΕ ΘΕΛΩ ΝΑ ΚΑΝΩ ΤΙΠΟΤΕ ΣΗΜΕΡΑ!!!

A FAIRY'S LOVE SONG

για όλες τις νεράιδες του κόσμου μας, με την ευχή να ξεκλειδώσουν το μυστικό και να ξυπνήσουν τα όνειρα και την αγάπη στον άνθρωπο...

Παρασκευή, 3 Ιουνίου 2011

ΠΕΡΙΜΕΝΕΙς



σαν ίλιγγος μοιάζουν οι λέξεις που δεν έρχονται
υπνοβάτη του καθάριου,
νυκτόβιος εκ γενετής τη μέρα κλείνεις τις κουρτίνες
και περιμένεις
και περιμένεις τη νύχτα για ν΄αναστηθείς

Silena 3/6/2011

ΕΝΑ ΜΙΝΟΡΕ ΠΟΥ ΑΓΑΠΩ ΠΟΛΥ



προετοιμάζομαι για την εκπομπή Margo!!

GHOSTS AND SHADOWS



στα πυκνά σκοτάδια της μνήμης, ψάχνω τις σκιές
τις σκιές που πέρασαν και χάθηκαν
έτσι,
σε μια στιγμή
στη στιγμή
την στιγμή

την στιγμή
που έφερες στο φως
την πιο βαθιά μου σκέψη

Silena 3/6/2011

GRACIAS A LA VIDA

ΤΙΤΟς ΠΑΤΡΙΚΙΟς

Αμετάθετο όραμα
Και μ'’ όλες τις αναστολές που πήραν τα όνειρά μας
πάντα θα σκέφτομαι μιαν υψικάμινο, πολύξερη
με χιλιάδες εργάτες να της καθαρίζουν τα δόντια
να την ταίζουν σίδερο και κάρβουνο.
Μιαν υψικάμινο που θα καπνίζει
όσο δεν καπνίσαμε όλα τα τελευταία χρόνια,
που δε θα κόβει το τσιγάρο της στα δυο,
που δε θ'’ αφήνει τη λαχτάρα της στη μέση,
κι όλο θα βγάζει ατσάλι
να δένονται οι μεγάλες σκαλωσιές
που παν να φτάσουνε τον ουρανό.



Στάσεις
Από τη στάση μου
προς τη ζωή
βγαίνουν
τα ποιήματά μου.
Μόλις υπάρξουν
τα ποιήματά μου
μια στάση μου επιβάλλουν
αντίκρυ στη ζωή.

Πέμπτη, 2 Ιουνίου 2011

ΚΑΤΙ ΑΠ' ΤΑ... ΠΑΛΙΑ

μπορεί να είναι ένα τραγούδι της γενιάς της γιαγιάς μου, αλλά στ' αλήθεια όταν το άκουσα στο ραδιόφωνο ένιωσα βαθιά ρομαντική διάθεση κι αφού σήμερα μ' έχουν παρασύρει τραγούδια ελληνικά δεν θα αντισταθώ στον πειρασμό να το αναρτήσω κι αυτό!



ελπίζω να σας ξύπνησε κι εσάς μια διάθεση νοσταλγική και τρυφερή!

Ο ΠΑΣΑΤΕΜΠΟς



ξέρετε είμαι σίγουρη πως η παραπάνω μουσική μου επιλογή,  σίγουρα θα σας ξαφνιάσει, δεν σας έχω συνηθίσει σε τέτοιες μουσικές, αλλά δεν άντεξα μ' όλα τούτα γύρω μου!!! νιώθω σαν ...πασατέμπος κι εγώ και όλοι μας φαντάζομαι! Μπορεί το συγκεκριμένο τραγούδι να μην έχει "πολιτική χροιά" μα το θεωρώ απολύτως πολιτικό!!!

Dr JOHN

είναι αρκετά παλιό θα μου πείτε! το αγαπώ πολύ, θα σας πω! Όταν είχε κυκλοφορήσει θυμάμαι πως έτρεξα να το αγοράσω και να το παίξω σε..."πρώτη ρ/φ μετάδοση", στο ραδιόφωνο που εργαζόμουν τότε...

ΜΑΝΟΛΗς ΑΝΑΓΝΩΣΤΑΚΗς

Φοβᾶμαι...

Φοβᾶμαι τοὺς ἀνθρώπους ποὺ ἑφτὰ χρόνια ἔκαναν πὼς δὲν εἶχαν πάρει χαμπάρι
καὶ μία ὡραία πρωία μεσοῦντος κάποιου Ἰουλίου
βγῆκαν στὶς πλατεῖες μὲ σημαιάκια κραυγάζοντας «δῶστε τὴ χούντα στὸ λαό».

Φοβᾶμαι τοὺς ἀνθρώπους ποὺ μὲ καταλερωμένη τὴ φωλιὰ
πασχίζουν τώρα νὰ βροῦν λεκέδες στὴ δική σου.

Φοβᾶμαι τοὺς ἀνθρώπους ποὺ σοῦ κλείναν τὴν πόρτα
μὴν τυχὸν καὶ τοὺς δώσεις κουπόνια καὶ τώρα
τοὺς βλέπεις στὸ Πολυτεχνεῖο νὰ καταθέτουν γαρίφαλα καὶ νὰ δακρύζουν.

Φοβᾶμαι τοὺς ἀνθρώπους ποὺ γέμιζαν τὶς ταβέρνες
καὶ τὰ σπάζαν στὰ μπουζούκια κάθε βράδυ καὶ τώρα τὰ ξανασπάζουν
ὅταν τοὺς πιάνει τὸ μεράκι τῆς Φαραντούρη καὶ ἔχουν καὶ «ἀπόψεις».

Φοβᾶμαι τοὺς ἀνθρώπους ποὺ ἄλλαζαν πεζοδρόμιο ὅταν σὲ συναντοῦσαν
καὶ τώρα σὲ λοιδοροῦν γιατὶ, λέει, δὲν βαδίζεις ἴσιο δρόμο.

Φοβᾶμαι, φοβᾶμαι πολλοὺς ἀνθρώπους.

Φέτος φοβήθηκα ἀκόμη περισσότερο.

Νοέμβρης 1983

Marianne Faithfull

....στην Αθήνα

Η Marianne Faithfull κάνει στάση στην Αθήνα 

click this image!!!

Η ζωή της υπήρξε η επιτομή του rock. Είχε απ’ όλα. Ομορφιά, λάμψη, περιπέτεια, έρωτα, καταχρήσεις, μικρές καταστροφές, μεγάλες περιόδους θλίψης, απόπειρες αυτοκτονίας, συχνές βουτιές στο σκοτάδι αλλά και φωτεινές στιγμές δημιουργίας.
Mετά από δεκαετίες στο τραγούδι, μερικές μεγάλες επιτυχίες που της εξασφάλισαν μια θέση στο πάνθεον της rock (As Tears Go By, Sister Morphine και άλλα), και την ενασχόλησή της με το γράψιμο, το θέατρο και το σινεμά, η Marianne Faithfull κυκλοφόρησε πρόσφατα το 23ο σόλο άλμπουμ της, που ηχογραφήθηκε στη Νέα Ορλεάνη και τιτλοφορείται ‘Horses And High Heels’.
Το παρόν για τη Marianne φαίνεται να είναι πιο δραστήριο από ποτέ: το 2011, ανάμεσα σε άλλα, περιοδεύει ανά τον κόσμο, κάνοντας άλλωστε στάση και στην Αθήνα, κάπου στο ενδιάμεσο πρόκειται να ερμηνεύσει θεατρικά τα αγαπημένα της Σονέτα του Shakespeare, ενώ πρόσφατα ολοκλήρωσε τα γυρίσματα της ταινίας ‘Belle du Seigneur’ (στις αίθουσες το 2012), ή αλλιώς της αγγλικής εκδοχής της θρυλικής ερωτικής ιστορίας του Albert Cohen, όπου υποδύεται την υπηρέτρια Mariette, με συμπρωταγωνιστές τους Jonathan Rhys Meyers και Natalia Vodianova.

Θέατρο Λυκαβηττού, 07.06.2011 στις 21.30

Πηγή: <   εδώ   >