Σάββατο, 30 Απριλίου 2011

BIRDS



στον άνεμο σκόρπισα

τη φωνή μου

κι ο ουρανός

γέμισε πουλιά

Silena 30/4/2011

MISSING



ανάμεσα στη μέρα και τη νύχτα περπατώ
ισορροπώ
ή πέφτω

ανάμεσα σε μένα και σε μένα
ακροβατώ
αρχίζω
ή σταματώ

εκεί
ανάμεσα
με ήχους ή σιωπές
εκεί
ανάμεσα

με ανάσες
σιγανές

Silena 30/4/2011

Παρασκευή, 29 Απριλίου 2011

SMOKE RINGS

Κ.Π. ΚΑΒΑΦΗΣ



















Ο Κ.Π. Καβάφης, γεννήθηκε σαν σήμερα, 29 Απριλίου 1863
και πέθανε σαν σήμερα, 29 Απριλίου 1933.

Σκέφτηκα να δημοσιεύσω τρία ποιήματά του, που αγαπώ ιδιαίτερα, εκ των οποίων το πρώτο, πεζό.
Περισσότερα ποιήματά του, μπορείτε να διαβάσετε εδώ και εδώ

Το Σύνταγμα της Ηδονής

Mη ομιλείτε περί ενοχής, μη ομιλείτε περί ευθύνης. Όταν περνά το Σύνταγμα της Hδονής με μουσικήν και σημαίας· όταν ριγούν και τρέμουν αι αισθήσεις, άφρων και ασεβής είναι όστις μένει μακράν, όστις δεν ορμά εις την καλήν εκστρατείαν, την βαίνουσαν επί την κατάκτησιν των απολαύσεων και των παθών.
Όλοι οι νόμοι της ηθικής - κακώς νοημένοι, κακώς εφαρμοζόμενοι - είναι μηδέν και δεν ημπορούν να σταθούν ουδέ στιγμήν, όταν περνά το Σύνταγμα της Hδονής με μουσικήν και σημαίας.
Mη αφήσης καμίαν σκιεράν αρετήν να σε βαστάξη. Mη πιστεύης ότι καμία υποχρέωσις σε δένει. Tο χρέος σου είναι να ενδίδης, να ενδίδης πάντοτε εις τας Eπιθυμίας, που είναι τα τελειότατα πλάσματα των τελείων θεών. Tο χρέος σου είναι να καταταχθής πιστός στρατιώτης, με απλότητα καρδίας, όταν περνά το Σύνταγμα της Hδονής με μουσικήν και σημαίας.
Mη κλείεσαι εν τω οίκω σου και πλανάσαι με θεωρίας δικαιοσύνης, με τας περί αμοιβής προλήψεις της κακώς καμωμένης κοινωνίας. Mη λέγης, Tόσον αξίζει ο κόπος μου και τόσον οφείλω να απολαύσω. Όπως η ζωή είναι κληρονομία και δεν έκαμες τίποτε δια να την κερδίσης ως αμοιβήν, ούτω κληρονομία πρέπει να είναι και η Hδονή. Mη κλείεσαι εν τω οίκω σου· αλλά κράτει τα παράθυρα ανοικτά, ολοάνοικτα, δια να ακούσης τους πρώτους ήχους της διαβάσεως των στρατιωτών, όταν φθάνη το Σύνταγμα της Hδονής με μουσικήν και σημαίας.
Mη απατηθής από τους βλασφήμους όσοι σε λέγουν ότι η υπηρεσία είναι επικίνδυνος και επίπονος. H υπηρεσία της ηδονής είναι χαρά διαρκής. Σε εξαντλεί, αλλά σε εξαντλεί με θεσπεσίας μέθας. Kαι επί τέλους όταν πέσης εις τον δρόμον, και τότε είναι η τύχη σου ζηλευτή. Όταν περάση η κηδεία σου, αι Mορφαί τας οποίας έπλασαν αι επιθυμίαι σου θα ρίψουν λείρια και ρόδα λευκά επί του φερέτρου σου, θα σε σηκώσουν εις τους ώμους των έφηβοι Θεοί του Oλύμπου, και θα σε θάψουν εις το Kοιμητήριον του Iδεώδους όπου ασπρίζουν τα μαυσωλεία της ποιήσεως.

(από τα Kρυμμένα Ποιήματα 1877; - 1923, Ίκαρος 1993)

Έρωτος Άκουσμα

Στου δυνατού έρωτος το άκουσμα τρέμε και συγκινήσου
σαν αισθητής. Όμως, ευτυχισμένος,
θυμήσου πόσα η φαντασία σου σ’ έπλασεν· αυτά
πρώτα· κι έπειτα τ’ άλλα —πιο μικρά— που στην ζωή σου
επέρασες κι απόλαυσες, τ’ αληθινότερα κι απτά.—
Aπό τους τέτοιους έρωτας δεν ήσουν στερημένος.

(από τα Kρυμμένα Ποιήματα 1877; - 1923, Ίκαρος 1993)



Ο ήλιος του απογεύματος

Την κάμαρην αυτή, πόσο καλά την ξέρω.
Τώρα νοικιάζονται κι αυτή κ' η πλαγινή
για εμπορικά γραφεία. Όλο το σπίτι έγινε
γραφεία μεσιτών, κ' εμπόρων, κ' Εταιρείες.

Ά η κάμαρη αυτή, τι γνώριμη που είναι.

Κοντά στην πόρτα εδώ ήταν ο καναπές,
κ' εμπρός του ένα τούρκικο χαλί·
σιμά το ράφι με δυο βάζα κίτρινα.
Δεξιά· όχι, αντικρύ, ένα ντολάπι με καθρέφτη.
Στη μέση το τραπέζι όπου έγραφε·
κ' οι τρεις μεγάλες ψάθινες καρέγλες.
Πλάϊ στο παράθυρο ήταν το κρεββάτι
που αγαπηθήκαμε τόσες φορές.

Θα βρίσκονται ακόμη τα καϋμένα πουθενά.

Πλάϊ στο παράθυρο ήταν το κρεββάτι·
ο ήλιος του απογεύματος τώφθανε ως τα μισά.

... Απόγευμα η ώρα τέσσερες, είχαμε χωρισθεί
για μια εβδομάδα μόνο... Αλλοίμονον,
η εβδομάς εκείνη έγινε παντοτινή.

Κωνσταντίνος Π. Καβάφης (1919)

Πέμπτη, 28 Απριλίου 2011

THE BEAU BRUMMELS

να τι ήχο έχει η καληνύχτα μου απόψε!!!

LOVE + HAPPINESS

ΟΜΟΡΦΗ ΜΕΡΑ



κάποιος
εκεί ψηλά
σκότωσε ένα σύννεφο
κι εγώ έκλαψα

άρχισα να ξεφυλλίζω αναστεναγμούς
κι όνειρα

μες στο σκοτάδι μου
έτρεξα να κρύψω την καρδιά μου

και πέταξα
να βρω
την άγνωστη πόλη
που κρέμεται ψηλά
από του φεγγαριού τα δάκρυα

έκλεισα όλα τα παράθυρα τ' ουρανού
να μη ξυπνήσει η νύχτα
και είπα φωναχτά...
αύριο θα ΄ναι μια όμορφη μέρα!

Silena 28/4/2011


CRISTINA BRANCO

Τετάρτη, 27 Απριλίου 2011

SCARY

μαζί με την καληνύχτα μου κι ένα τραγούδι
καθόλου ...τρομακτικό!

Η ΘΑΛΑΣΣΑ



ανοίγω την αγκαλιά μου κι εγώ
σ' αυτή την ανείπωτη αγκαλιά
στη θάλασσα των νοητών γραμμών
χωρίς ορίζοντες

και κλείνω τα φιλιά στα μάτια
δίνω στο χρόνο το προβάδισμα
να μην απορεί γιατί

να μην αργοπορεί

γιατί...

Silena 27/4/2011

LES JOURS TRISTES



It's hard,
hard, not to sit on your hands,
burrow your head in the sand,
hard, not to make other plans
and claim that you've done all you can,
all alone
and life
must go on.

It's hard,
hard, to stand up for what's right
and bring home the bacon each night,
hard, not to break down and cry,
when every ideal that you tried
has been wrong.
But you must
carry on.

It's hard,
but you know it's worth the fight,
cause you know you've got the truth on your side,
when the accusations fly.
Hold tight!
Don't be afraid of what they'll say.
Who cares what cowards think? Anyway,
They will understand some day,
some day.

It's hard,
hard, when you're here all alone
and everyone else's gone home.
Harder to know right from wrong
when all objectivity's gone
and it's gone.
But you still
carry on.

Because you,
you are the only one left
and you've got to clean up this mess.
You know you'll end up like the rest
Bitter and twisted - unless
you stay strong
And you
carry on.

STAVROS LANTSIAS

LIEBE













Ίσως είναι ο τρόπος
που χαϊδεύεις τα γράμματα
που κάνεις το «η»
ν' ακούγεται σαν «ε»
και το «ρ» να καθυστερεί στη γλώσσα
σαν ν' αναδύεται αργά μέσα
από ένα σονέτο του Ρίλκε.
Έπλασες μια γλώσσα ιδιωτική,
δική μας,
που να μπορεί να περιέχει,
να κρύβει
τον έρωτά μας.
Όταν προφέρεις το όνομά μου
όλες οι νότες του κόσμου
γίνονται μία.


Χάρης Βλαβιανός
από τη συλλογή Διακοπές στην πραγματικότητα, 2009

Τρίτη, 26 Απριλίου 2011

George Gershwin

αυτό το υπέροχο μελωδικό ταξίδι, είναι για σας
αγαπημένοι μου...
έχω τόσα μοιραστεί μαζί σας όλον αυτό τον καιρό!
σας ευχαριστώ απ' την καρδιά μου

ΑΗΧΕς ΜΟΝΕς ΑΧΡΩΜΕς



γραμμές κι όνειρα μαζί

εναλλαγή

άσπρο

μαύρο

κόκκινο

κόκκινο

μαύρο

μαύρο

περιοδικές φαντασιώσεις

χωρίς σταθερό χρόνο επανάληψης

ακολουθούν την κίνηση εκκρεμούς

μόνο που δεν έχουν ήχο

άηχες
μόνες
άχρωμες

μα ακόμη
φαντασιώσεις

Silena 26/4/2011

Δευτέρα, 25 Απριλίου 2011

A DREAM IN A DREAM



έτσι σε είδα στον ύπνο μου
ξεπρόβαλλες αίφνης από παλιά συρτάρια
κι εγώ εκείνη τη στιγμή
δεν είχα ούτε μολύβι να σκαρώσω έστω μια γραμμή που θα σήμαινε
παρουσία ή φαντασία
λέξη ή σιωπή
άγγιγμα ή βλέμμα
και τρόμαξα
φοβήθηκα βαθιά μήπως και χάσω
τη στιγμή
φοβήθηκα μήπως δε θυμηθώ
μα οι φόβοι μου γκρεμίστηκαν μεμιάς
όταν η φωνή
μου ξύπνησε όλες τις μνήμες
τις τρυφερές
τις τρελές
τις βουβές
ή τις απίστευτα θορυβώδεις
όταν η φωνή, απαλή με μια δόση ειρωνίας θεατρικής
μου έφερε τη γαλήνη ή την τρικυμία
ή και τα δυο μαζί
κι εσύ
απλά με ρώτησες
όχι με λόγια μα με το βλέμμα σου
πώς χωράνε όλα αυτά μαζί
τόσο αντίθετα μα τόσο κοντά
τόσο άγρια μα τόσο τρυφερά
τόσο .....
όνειρα

silena 2011

Κυριακή, 24 Απριλίου 2011

Cirkus Cirkör

ΣΑΝ ΕΥΧΗ...




ήταν ακόμη στις άκρες απ' τα βλέφαρα

κι εγώ
τρομαγμένη καθώς ήμουν
μόλις που πρόλαβα να ρωτήσω

"ποιο ταξίδι ονειρεύτηκες?"

μα

η απάντηση δεν έφτασε στ' αυτιά μου

αιωρήθηκε λιγάκι στον αέρα

σαν ευχή

κι ύστερα
χάθηκε

Silena 24/4/2011

Σάββατο, 23 Απριλίου 2011

THE CITY OF WHISPERS



πώς ακούγεται η λησμονιά?

σα σταγόνα βροχής

πάνω σε βράχο καυτό από ήλιο καλοκαιρινό

κι ο άνεμος?

τι φέρνει ο άνεμος?

τον έρωτα,
σ' ένα μονάχα πρόσωπο

κι η νύχτα?
τι φέρνει η νύχτα?

φέρνει αστέρια
και μια σταγόνα αίμα
που πέρασε αδιόρατη
από τη χαραμάδα της σιωπής

ποτέ δε θέλησα
να χωρέσω
σ' ένα άδειο βλέμμα

εκεί που συντρίβονται οι αχτίνες
εκεί θέλω να είμαι

να γίνω
παραλήρημα του φωτός

Silena 23/4/2011

ΧΡΟΝΟς ΑΚΙΝΗΤΟς



είμαστε νους και ψυχή, είπες

δεν είμαστε μόνον αυτά
ψιθύρισα

είμαστε σώμα και ύλη, συνέχισες

δεν είμαστε μόνον αυτά
συμπλήρωσα

είμαστε, είμαστε, είμαστε....

τόσα πολλά και τόσο άγνωστα

σαν άνεμος που μαίνεται
ακούστηκε η φωνή μου
κι έπειτα
αισθάνθηκα τόσο μα τόσο κουρασμένη
που έκλεισα τα μάτια
και έπαψα να σκέφτομαι
ή νόμισα πως έπαψα να σκέφτομαι

και στάθηκε ο χρόνος
ακίνητος
να με περιμένει
να με περιμένει..

Silena 23/4/2011

Παρασκευή, 22 Απριλίου 2011

ΠΑΡΑΔΟΧΗ







painting by Dan Earle



Νικημένος απ’ το γαλάζιο
με το κεφάλι ακουμπισμένο στα γόνατα της σιωπής
πεθαμένος από ζωή
πεθαμένος από νιότη
βουλιαγμένος κάτου απ’ τη φωτιά του
με το φύκι σαλεύοντας στη μασκάλη του-
Το κύμα της μέρας δεν εύρισκε αντίσταση
μήτε σ’ ένα χαλίκι της σκέψης του.

Είταν έτοιμος πια για τον έρωτα
και για το θάνατο.

Γιάννης Ρίτσος

Από τη σειρά Σημειώσεις στα περιθώρια του χρόνου (1938-1941)
Από τη συγκεντρωτική έκδοση Ποιήματα [Α' Τόμος] (1978)

NOBLE DAME



don't be afraid to smile

just do it!!!!

ΑΝΟΗΤΕς ΜΙΚΡΕς ΣΚΕΨΕΙς



ακόμη κι αν μου κλείσετε τα μάτια
η καρδιά μου θα συνεχίσει να χτυπάει δυνατά

ακόμη κι αν μου δέσετε τα χέρια
ο νους μου θα 'ναι λέφτερος σαν τα πουλιά

ακόμη κι όταν τη ζωή σας σιχαθώ
θα είμαι εγώ

γιατί ποτέ μου δε θ'αρνηθώ το όνειρο

Silena 22/4/2011

ΑΥΤΑΠΑΤΗ...ή ΌΠΩς ΑΛΛΙΩς ΘΈΛΕΙς

κι ας είναι μια αυταπάτη
κι ας γκρεμιστούμε
κι ας είναι μιαν ανάρμοστη αιώρηση

θα το κάνω....

ESSENCE

painting by Mark Yearwood (just click!!)

PASTEL et POESIE

Πέμπτη, 21 Απριλίου 2011

ΡΟΜΑΝΤΙΚΟς ΕΠΙΛΟΓΟς




Μη με διαβάζετε όταν δεν έχετε

παρακολουθήσει κηδείες αγνώστων

ή έστω μνημόσυνα.

Όταν δεν έχετε

μαντέψει τη δύναμη

που κάνει την αγάπη

εφάμιλλη του θανάτου.

Όταν δεν αμολήσατε αϊτό την Καθαρή Δευτέρα

χωρίς να τον βασανίζετε

τραβώντας ολοένα το σπάγγο.

Όταν δεν ξέρετε πότε μύριζε τα λουλούδια

ο Νοστράδαμος.

Όταν δεν πήγατε τουλάχιστο μια φορά

στην Αποκαθήλωση.

Όταν δεν αγαπάτε τα ζώα

και μάλιστα τις νυφίτσες.

Αν δεν ακούτε τους κεραυνούς ευχάριστα

οπουδήποτε.

Όταν δεν ξέρετε πως ο ωραίος Modigliani

τρεις η ώρα τη νύχτα μεθυσμένος

χτυπούσε βίαια την πόρτα ενός φίλου του

γυρεύοντας τα ποιήματα του Βιγιόν

κι άρχισε να διαβάζει ώρες δυνατά

ενοχλώντας το σύμπαν.

Όταν λέτε τη φύση μητέρα μας κι όχι θεία μας.

Όταν δεν πίνετε χαρούμενα το αθώο νεράκι.

Αν δεν καταλάβατε πως η Ανθούσα

είναι μάλλον η εποχή μας.

ΠΡΟΣΟΧΗ

ΧΡΩΜΑΤΑ.

Μη με διαβάζετε

όταν

έχετε

δίκιο.

Μη με διαβάζετε όταν

δεν ήρθατε σε ρήξη με το σώμα…

Ώρα να πηγαίνω

δεν έχω άλλο στήθος.


(Πενθήματα, 1969)

ΝΙΚΟΣ ΚΑΡΟΥΖΟΣ

PASSION





















"Δε σ’ ακολουθώ πια" φώναξα, μα εκείνος μ’ έσπρωξε, το αμάξι κατρακύλησε μες στη νύχτα, πού πηγαίναμε; στις γωνιές, με μεγάλα κάτωχρα πρόσωπα, στέκανε οι Σιωπηλοί, μόλις προφταίναμε να παραμερίσουμε για να μη μας γκρεμίσουν, κι οι οργανοπαίχτες που ακολουθούσαν, μισομεθυσμένοι, με την ψυχή τους απροστάτευτη απ’ τη βροχή, φορούσαν κάτι σταχτιά, στραπατσαρισμένα καπέλα, απ’ αυτά που βρίσκονται στον ουρανό, μαζί με τα παιδιά και τους σαστισμένους, κι αυτό το κάθαρμα ο αμαξάς προσπαθούσε να κρύψει μ’ ένα σάλι το βρώμικο μούτρο του, ενώ εγώ ήξερα πως ήταν εκείνος ο αλήτης, που μια νύχτα αρνήθηκα να πιω ένα ποτήρι μαζί του, έπρεπε να ξεφύγω, γλίστρησα κρυφά και νοίκιασα ένα δωμάτιο σ’ ένα απόμερο ξενοδοχείο, μα όπως εκείνη τη νύχτα με μαστίγωνε η πόρνη, κι άκουγα τη θεία εκμυστήρευση, ήρθε και γονάτισε δίπλα μου, τότε τον ακολούθησα, κι όπως βαδίζαμε, είδαμε άυπνο και χλωμό τον Σίμωνα τον Κυρηναίο, "πλαγιάζω στον τάφο και τρέμω, πως κάθε τόσο θα με ξανασηκώσουν" είπε λυπημένος, γιατί αν χρειάζονταν κάποιον να βοηθήσει για το σταυρό, πάλι αυτόν θα συναντούσαν στο δρόμο.

Τάσος Λειβαδίτης
Ανάσταση, από τη συλλογή "Νυχτερινός Επισκέπτης"

SACRIFICE



Μία ζωή, ένα Ολοκαύτωμα, μία Θυσία
το πνεύμα αντιστέκεται  στην παράνοια της καταστροφής
το πάθος της δημιουργίας, λόγος ύπαρξης
το κενό, η σιωπή, λόγος αντίστασης
χρώματα, αντικατοπτρισμοί του τέλους μα και της αρχής

πίστη, αγάπη, όνειρο

πόλεμος, καταστροφή

ρεαλισμός, μεταφυσική

Θάνατος, Ζωή....

EMOTIONS












painting by Diana Sellers




συγκινήσεις στην άκρη της γραμμής
που τ' αστέρια χάραξαν
ένα βράδυ
φωτεινό
με ολόγιομο φεγγάρι

με πήραν απ' το χέρι
αυτές
οι συγκινήσεις
μ' άφησαν πρώτα να βρω το βλέμμα μου
έπειτα
μ' ένα απλό ανεπαίσθητο άγγιγμα
πήραν από το πρόσωπό μου
την ένταση, την αγωνία, το φόβο
και τα μετουσίωσαν σε...
γαλήνη, λάμψη, ομορφιά

κι όταν τα βράδυα τα σκοτεινά
αρχίζω να νιώθω εκείνη τη δόνηση του φόβου
μια ματιά στ' αστέρια μου
είν' αρκετή...

Silena
21/4/2011

SEE THE SUN

Τετάρτη, 20 Απριλίου 2011

SPEAKING HANDS



















WOVEN HAND



στου καθρέφτη τη μνήμη
θα χαράξω
τις λέξεις που πετάχτηκαν σα φωτιά
απ' το στήθος μου
και μάτωσαν τ' αστέρια

Silena 20/4/2011

ΜΑΝΟς ΧΑΤΖΙΔΑΚΙς

 
 
 
 
 
 
 
 
painting by Carol Nelson
 
 
Είναι στιγμές

Που όλα τα χελιδόνια

Καρτεράν τον ώμο σου

Να ξεχωρίσει μεσ' απ' τον ήλιο
 
 
Μάνος Χατζιδάκις
από τη Λυπητερή Παρέλαση
 
 

BLUE LADY

σαν όνειρο, δε μοιάζει???
(just click!)

Τρίτη, 19 Απριλίου 2011

MYSTERY OF LOVE

LES MOTS

του μίλησε για τους φόβους της

του ψιθύρισε τις σκοτεινές της σκέψεις

του ζωγράφισε τα υγρά της όνειρα

κι έπειτα
σώπασε

κι έπειτα
κουλουριάστηκε
σε εμβρυακή στάση
με τα μάτια ανοιχτά
για να βλέπει τα σύννεφα

Silena 19/4/2011

I FLY AWAY

STARS & MISTY BLUE

πόσο πολύ με πιέζει αυτή η ομίχλη
με σπρώχνει λες
με το αόρατο χέρι της
κι έχει όνομα
μα φοβάμαι να το πω

πόσο πολύ με ταξιδεύει αυτή η παραζάλη
με μια ανάσα
ζωγραφίζω παραδοχές, αστέρια κι αρώματα
και την άλλη στιγμή
πόσο αδύναμες οι λέξεις μου
να εκφράσουν
την ασύλληπτη
την μοναδική
την...τρομακτική αναστάτωση που νιώθω

Silena 19/4/2011

COLOURED SILENCE


















painting by Carol Nelson


της αγάπης μου οι ψίθυροι
φέρνουν στα χείλη

έναν γλυκό αναστεναγμό

κι ένα χαμόγελο

και μια σιωπή

σιωπή χρωματιστή
με της γαλήνης τα χρώματα καμωμένη

κι όταν η σιωπή ταραχτεί
από μια αχτίδα φως
από μια σταγόνα θάλασσα
από μια νιφάδα λευκό

τα δάχτυλα θ' αγγίξουν τη μνήμη απαλά
και θα ξυπνήσουν
έτσι
τ' όνειρο

Silena 19/4/2011

Δευτέρα, 18 Απριλίου 2011

THE BEAUTY SONG

Geisha by Adriano (click!!)

MADAME BUTTERFLY - PUCCINI

ΤΑΣΟς ΛΕΙΒΑΔΙΤΗς

painting by Toni Grote
(click as usual!!)

ΠΑΡΕΛΘΟΝ
Aς γράψουμε, λοιπόν, ένα γράμμα με παραλήπτη ανύπαρκτο, κι
όπως περπατάμε ας το αφήσουμε να μας πέσει, τάχα, κατά τύχη
στο δρόμο. Aύριο, μεθαύριο θα το βρούν ξεθωριασμένο απ' τη βροχή
και τότε θα 'χει πάρει όλο το νόημά του.

Από το βιβλίο του Τάσου Λειβαδίτη Βιολέτες για μια εποχή
Εκδόσεις Κέδρος, 1985 (στα Μικρά γυμνάσματα λησμονιάς)

SUNNY RAIN!


 

MOUNTAINS MADE OF STEAM

βουνά
πελώρια
σκοτεινά
στερεά

αλλάζουν μορφές
για να τα περπατήσεις πιο εύκολα
αλλάζουν χρώματα
για να τα κοιτάξεις πάνω από δυο λεπτά
γίνονται βελούδινα
για να τ' αγγίξεις
βουνά
μικρά
ψεύτικα
χωμάτινα

κρύβονται πίσω
από κείνα τα μεγάλα
τ' αγέρωχα
για να μη τα δεις
και φύγεις...
τουλάχιστον έχουν την πολυτέλεια
να μπορούν να κοιτάζουν!

βουνά
φτιαγμένα από ατμό
διάφανα, αέρινα
αφήνουν τις σταγόνες τους
στο πρόσωπό μου
σ' αυτά κατοικώ

ακόμα

Silena 18/4/2011

CAROUSEL


Carousel by Elizabeth Hewitt

(click!!)

στεκόμουν στη μέση ενός...απέραντου λούνα παρκ! δεξιά μου το καρουσέλ, αριστερά μια πελώρια ρόδα που γυρνούσε αργά και καθώς μεγάλοι και παιδιά έφθαναν στο πιο ψηλό σημείο μπορούσα ν' ακούσω καθαρά τις φωνές που με γέλιο και φόβο μαζί, συνέθεταν έναν άγριο ήχο που δε μου άρεσε, άρχισα να περπατάω κι άλλαζε μαζί με τα βήματά μου και η οπτική γωνία που έβλεπα τα πράγματα και τους ανθρώπους. Σταμάτησα μπροστά στο τούνελ του τρόμου, δε μπήκα μέσα, μόνο κοίταζα την έκφραση των ανθρώπων που έβγαιναν απ' αυτό. Κανένα πρόσωπο δεν έδειχνε κάποια ίχνη φόβου ή έστω ταραχής. Χαμογέλασα και σκέφτηκα πως είναι αστείο να προσπαθείς να νιώσεις το φόβο σ' ένα μέρος που ξέρεις πως δεν θα τον νιώσεις ποτέ!
Άλλωστε η συγκίνηση, έστω και μέσω του φόβου, καταντάει γελοία όταν προσπαθείς να τη νιώσεις, όταν βγαίνει από την κατάσταση του απρόσμενου, όταν χάνει την πολυτέλεια της έκπληξης. Στάθηκα ένα λεπτό, έτσι ακριβώς όπως στεκόμαστε για να διακρίνουμε αν η φωνή που έφερε ο αέρας κοντά μας, έκρυβε το όνομά μας, και συνέχισα τον περίπατο, τον δίχως σκοπό ή τέλος.
Μόνο αυτό που συνέβη θα μπορούσε να με βγάλει από αυτή τη χαλαρότητα και την ευδαιμονία του να κάνεις βόλτα, σκέψεις, ερωτήσεις, διαλόγους, με τον εαυτό σου....χωρίς να υπάρχει ανάγκη βιασύνης ή απολογίας ή εξήγησης...
Ένα κοριτσάκι έκλαιγε με λυγμούς, κι όπως ήρθε απρόσμενα και χώθηκε στην αγκαλιά μου χωρίς να πει κουβέντα, έτσι χάθηκε μέσα στο πλήθος. Ταράχτηκα και κοίταξα τριγύρω μήπως και το δω ξανά, ίσως να χρειαζόταν βοήθεια, σκέφτηκα. Μα δεν είχα προλάβει ούτε την εικόνα του να συγκρατήσω.
Είχα χάσει πια την ηρεμία που ένιωθα μέσα μου. Δε βιάστηκα να φύγω, κάθισα μόνο απέναντι από το τούνελ του τρόμου κι άρχισα να γελάω δυνατά...ίσως για να ξορκίσω όλα εκείνα τα δάκρυα

Silena 17/4/2011

Κυριακή, 17 Απριλίου 2011

ΒΡΟΧΗ, ΧΡΩΜΑ ΚΑΙ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ

painting by Arlene G. Woo

σήμερα η μέρα μου ξεκίνησε,...βροχερή
όμως όπως όλα σ' αυτή τη ζωή, έτσι κι αυτό
δε μπορώ να πιστέψω πως θα κρατήσει πολύ
ή καλύτερα να πω, πάρα πολύ!!

απ' την άλλη, δεν είμαι της άποψης πως
η καλή μέρα από το πρωί φαίνεται...

σας καλημερίζω λοιπόν και σας εύχομαι μια όμορφη, ήρεμη μέρα...

(click the painting!!)

Σάββατο, 16 Απριλίου 2011

ANNA CALVI

καλοί μου φίλοι, δυστυχώς όπως θα δείτε η νέα εκπομπή ....εξαφανίστηκε, για τεχνικούς λόγους

οπότε σκέφτηκα να σας βάλω κάτι ολοκαίνουριο να ακούσετε, κάτι που μου άρεσε πολύ!!!

Anna Calvi - First We Kiss

και ...

Anna Calvi - Blackout

CLAUDE CHALLE

και  έτσι  θα σας πω σήμερα την καλημέρα μου!!!
(click the link....)


Αlan Uckle "lilac bubble flower"

ΑΜΕΤΡΗΤΕς ΖΩΕς ΚΑΤΟΙΚΟΥΝ ΜΕΣΑ ΜΑς

οτι δείτε το διάβασα και το είδα εδώ..., το ποίημα είναι του Fernando Pessoa και ήταν...εκεί
όπως και η ανάρτηση που θα διαβάσετε, κατευθείαν από το blog του δημιουργού της!!!
follow the links!!!



Αμέτρητες ζωές κατοικούν μέσα μας
Δεν ξέρω, όταν σκέφτομαι ή αισθάνομαι,
Ποιος είναι αυτός που σκέφτεται ή αισθάνεται.
Εγώ είμαι απλά το μέρος
Όπου τα πράγματα νιώθονται ή γίνονται σκέψη

Έχω πάνω από μία ψυχή
Υπάρχουν περισσότερα εγώ από εμένα, τον εαυτό μου.
Υπάρχω, μολαταύτα,
Αδιάφορος προς όλα αυτά.
Τους κλείνω το στόμα: Μιλάω.

Οι διερχόμενες παρορμήσεις που
Αισθάνομαι ή που δεν αισθάνομαι
Παλεύουν μέσα σ' αυτό που είμαι, αλλά εγώ
Τις αγνοώ. Δεν μου υπαγορεύουν τίποτα
Στο εγώ που ξέρω: Γράφω.


Vivem em nós inúmeros;
Se penso ou sinto, ignoro
Quem é que pensa ou sente.
Sou somente o lugar
Onde se sente ou pensa.

Tenho mais almas que uma.
Há mais eus do que eu mesmo.
Existo todavia
Indiferente a todos.
Faço-os calar: eu falo.

Os impulsos cruzados
Do que sinto ou não sinto
Disputam em quem sou.
Ignoro-os. Nada ditam
A quem me sei: eu escrevo.

Fernando Pessoa

Παρασκευή, 15 Απριλίου 2011

ART & JAZZ

Awakenings by JJ Jacobs

REBEKKA KARIJORD

ΗΧΟΙ - ΕΙΚΟΝΕΣ - ΟΝΕΙΡΑ



<...>

...Aγαλμα θα σου στήσω
απόδειξη στο μέλλον το διηνεκές
Της αγάπης μου, της ομορφιάς σου και της πίστης
Οτι το κάλλος θείο δώρο είναι.
Αν κι ο θάνατος με τα ισχνά, γυμνά του χέρια βγάζει
Απ' την αγάπη μας το ρούχο της δύναμης και της ζωής,
Το άγαλμα τούτο το γυμνό που εσύ μόνο εμπνέεις
Ολες οι ερχόμενες γενιές, είτε το θέλουν είτε όχι,
Θα το κληρονομήσουν,
Σαν δώρο αναπόφευκτο από θεό σταλμένο.

Αχ, το άγαλμα αυτό θα φτιάξω και σε βάθρο
Θα το στήσω που δικό σου θα 'ναι, ώστε ο Χρόνος
Με την ύπουλη, εγκληματική του δράση
Θα φοβηθεί να το αφανίσει, ή με τη μανία
Του πολέμου και του φθόνου τον όγκο και την πέτρα να του φθείρει.
Δεν μπορεί τέτοια να 'ναι η Μοίρα! Οι θεοί οι ίδιοι που
Ολα τα αλλάζουν και της Μοίρας το χέρι, που στο σκοτάδι ρίχνει
Κι αυτούς τους ίδιους τους θεούς, θ' αποφύγουν
Στα Τάρταρα να ρίξουν το άγαλμά σου, το δώρο μου,
Αφήνοντας χωρίς την παρουσία σου τον κόσμο όλο άδειο.

Της αγάπης μας η εικόνα θα γεφυρώσει τους αιώνες.
Ασπιλη θα βγει από το χτες κι αιώνια
Θα είναι σαν Θρίαμβος Ρωμαϊκός,
Και στο μέλλον κάθε καρδιά θα εξοργίζεται
Που της αγάπης μας σύγχρονος μάρτυρας δεν ήταν.

<...>

FERNANDO PESSOA


(απόσπασμα από τη δίγλωσση έκδοση Antinoos, μτφρ.: Γιάννης Σουλιώτης, σχέδια: Ανδρέας Νικολάου, εκδόσεις Παρουσία, 2007)
 
 

Η ΠΕΡΙΦΡΑΣΤΙΚΗ ΠΕΤΡΑ














painting by Mark Webster


Μίλα.
Πὲς κάτι, ὁτιδήποτε.
Μόνο μὴ στέκεις σὰν ἀτσάλινη ἀπουσία.
Διάλεξε ἔστω κάποια λέξη,
ποὺ νὰ σὲ δένει πιὸ σφιχτὰ
μὲ τὴν ἀοριστία.
Πές:
«ἄδικα»,
«δέντρο»,
«γυμνό».
Πές:
«θὰ δοῦμε»,
«ἀστάθμητο»,
«βάρος».
Ὑπάρχουν τόσες λέξεις ποὺ ὀνειρεύονται
μιὰ σύντομη, ἄδετη, ζωὴ μὲ τὴ φωνή σου.

Μίλα.
Ἔχουμε τόση θάλασσα μπροστά μας.
Ἐκεῖ ποὺ τελειώνουμε ἐμεῖς
ἀρχίζει ἡ θάλασσα.
Πὲς κάτι.
Πὲς «κῦμα», ποὺ δὲν στέκεται.
Πὲς «βάρκα», ποὺ βουλιάζει
ἂν τὴν παραφορτώσεις μὲ προθέσεις.

Πὲς «στιγμή»,
ποὺ φωνάζει βοήθεια ὅτι πνίγεται,
μὴν τὴ σῴζεις,
πὲς
«δὲν ἄκουσα».

Μίλα.
Οἱ λέξεις ἔχουν ἔχθρες μεταξύ τους,
ἔχουν τοὺς ἀνταγωνισμούς:
ἂν κάποια ἀπ᾿ αὐτὲς σὲ αἰχμαλωτίσει,
σ᾿ ἐλευθερώνει ἄλλη.
Τράβα μία λέξη ἀπ᾿ τὴ νύχτα
στὴν τύχη.
Ὁλόκληρη νύχτα στὴν τύχη.
Μὴ λὲς «ὁλόκληρη»,
πὲς «ἐλάχιστη»,
ποὺ σ᾿ ἀφήνει νὰ φύγεις.
Ἐλάχιστη
αἴσθηση,
λύπη
ὁλόκληρη
δική μου.
Ὁλόκληρη νύχτα.

Μίλα.
Πὲς «ἀστέρι», ποὺ σβήνει.
Δὲν λιγοστεύει ἡ σιωπὴ μὲ μιὰ λέξη.
Πὲς «πέτρα»,
ποὺ εἶναι ἄσπαστη λέξη.
Ἔτσι, ἴσα ἴσα,
νὰ βάλω ἕναν τίτλο
σ᾿ αὐτὴ τὴ βόλτα τὴν παραθαλάσσια.

ΚΙΚΗ ΔΗΜΟΥΛΑ

La Bohème

για τους υπέροχους, μοναδικούς φίλες - φίλους μου!!!!



"Je vous parle d'un temps

Que les moins de vingt ans
Ne peuvent pas connaître
Montmartre en ce temps-là
Accrochait ses lilas
Jusque sous nos fenêtres
Et si l'humble garni
Qui nous servait de nid
Ne payait pas de mine
C'est là qu'on s'est connu
Moi qui criait famine
Et toi qui posais nue

La bohème, la bohème
Ça voulait dire on est heureux
La bohème, la bohème
Nous ne mangions qu'un jour sur deux

Dans les cafés voisins
Nous étions quelques-uns
Qui attendions la gloire
Et bien que miséreux
Avec le ventre creux
Nous ne cessions d'y croire
Et quand quelque bistrô
Contre un bon repas chaud
Nous prenait une toile
Nous récitions des vers
Groupés autour du poêle
En oubliant l'hiver

La bohème, la bohème
Ça voulait dire tu es jolie
La bohème, la bohème
Et nous avions tous du génie

Souvent il m'arrivait
Devant mon chevalet
De passer des nuits blanches
Retouchant le dessin
De la ligne d'un sein
Du galbe d'une hanche
Et ce n'est qu'au matin
Qu'on s'assayait enfin
Devant un café-crème
Epuisés, mais ravis
Fallait-il que l'on s'aime
Et qu'on aime la vie!

La bohème, la bohème
Ça voulait dire on a vingt ans
La bohème, la bohème
Et nous vivions de l'air du temps

Quand au hasard des jours
Je m'en vais faire un tour
A mon ancienne adresse
Je ne reconnais plus
Ni les murs, ni les rues
Qui ont vu ma jeunesse
En haut d'un escalier
Je cherche l'atelier
Dont plus rien ne subsiste
Dans son nouveau décor
Montmartre semble triste
Et les lilas sont morts

La bohème, la bohème
On était jeunes, on était fous
La bohème, la bohème
Ça ne veut plus rien dire du tout...!"

Πέμπτη, 14 Απριλίου 2011

BANG BANG

YOU'VE GOT THE LOVE

όμως η νύχτα πέρασε
μαζί και οι κακές σκέψεις
και φώτισε ο ουρανός
έτσι ακριβώς όπως θα έπρεπε
με λίγα σύννεφα που αγαπώ
με αχτίνες όχι πολύ καυτές ο ήλιος
με λίγες ψιχάλες - δάκρυα
χαράς?
ή σκέτα δάκρυα, λυτρωτικά

κι έτσι η κυκλική μου ανάγκη
απόκτησε ξανά γωνίες
και το πρόσωπό μου
ξύπνησε σ' ένα χαμόγελο μέσα

μάλλον έτσι είναι κι οι στιγμές
για το πριν

για το τώρα
δεν ξέρω
γιατί τώρα το βιώνω

για το μετά
δεν ξέρω
γιατί τώρα το ονειρεύομαι και το όνειρο
δεν τέλειωσε ακόμα

Silena 14/4/2011

ONE SONG!!!

YOUR HEART IS AS BLACK AS NIGHT



έτσι μοιάζει κι η καρδιά μου απόψε

μαύρη σαν τη νύχτα

που ξενυχτά δίπλα

στην ψυχή μου


Silena 14/4/2011

LES JEUX NOIRS

Τετάρτη, 13 Απριλίου 2011

MY MOOD



έτσι ακριβώς ακούγεται η διάθεσή μου απόψε!!!

MONO



μόνο με ήχους
και μυρωδιές

διαβαίνω στους δρόμους των ανθρώπων

κι αφουγκράζομαι...

Silena 13/4/2011

WHEN YOU'RE NOT FEEL SO GOOD, LOOK ΑΤ THE STARS....

αναπνέω
στη νύχτα
τ' αστέρια τα κομμάτιασα
γιατί δεν ήθελα πια το φως
κι έδεσα σφιχτά τα μάτια μου
μήπως ξεφύγει κάποια ματιά
και χαθεί

άλλωστε...

δεν είχαν πια τίποτα να δουν

THE DECEMBERISTS



τι όμορφο!!

στα όνειρά μας, μπορούμε να είμαστε ό,τι θέλουμε

ή μήπως όχι?

EYES OF BLUE



σε μικρές ντροπαλές σταγόνες
σκόρπισε η ψυχή μου

κι άρχισε να κυλάει στα μονοπάτια
των ματιών

κι άρχισε να μιλάει στα σύννεφα
των χειλιών

κι άρχισε...
και σταμάτησε

κάπου εκεί στο βάθος
στην άκρη τ' ουρανού μου

μα
δεν έχει άκρη ο ουρανός
σκέφτηκα
και ζωγράφισα μόνο μια γραμμή....

Silena 13/4/2011

ROSE BLUE

Τρίτη, 12 Απριλίου 2011

ΑΘΩΟΤΗΤΑ



μέσα στην πάχνη του πρωινού ξύπνησα

αθώα

σαν τα όνειρά μου...

Silena 12/4/2011

ΜΕς ΤΗ ΔΙΑΦΑΝΕΙΑ ΤΟΥ ΠΡΩΙΝΟΥ



Μὲς τὴ διαφάνεια τοῦ πρωινοῦ


Μὲς τὴ διαφάνεια τοῦ πρωινοῦ ἄνοιξα τὰ παράθυρά μου καὶ σ᾿ εἶδ᾿ ἀπ᾿ ὅλα τὰ σημεῖα χαρούμενη νὰ κατεβαίνεις, πλαγιὰ-πλαγιὰ τοὺς οὐρανούς, πλαγιὰ-πλαγιὰ τοὺς λόφους, σὰ νἄρχεσαι ἀπὸ τὴν ἀρχὴ κι ἀπ᾿ τὴν πηγὴ τοῦ κόσμου. Κουδούνια καὶ χαμόγελα τὸ φόρεμά σου

ποὺ τὸ φιλοῦν, καὶ τὸ γυρίζουν οἱ αὖρες στὸ γαλάζιο

κι εἶσαι παντοῦ μὲ μι᾿ ἀγκαλιὰ τριαντάφυλλα ποὺ φέγγουν τὶς πέτρες χρωματίζοντας γύρω μου ὅταν βραδιάζει.

Μὰ ὅταν νυχτώνει, κλείνοντας τὰ τέσσερα παράθυρά μου, ἐνῷ στὸ σκοῦρο θαλασσὶ παίρνουν ν᾿ ἀνθίζουν τ᾿ ἄστρα, σμίγω ἔξω μὲ τοῦ σύμπαντος τὸ μέγα φῶς, τὸ φῶς σου, λιώνοντας τὴν εἰκόνα σου σ᾿ ἄχνινα συννεφάκια.

Κι ἐνῷ κάτω ἀπ᾿ τὴ στέγη μου γέρνω τὸ μέτωπό μου

κι ἀκούω σκυμμένος τοῦ δικοῦ μου κόσμου τὶς καμπάνες,

ἀπ᾿ ἔξω ὑπάρχεις ἐσύ: φῶς, στερέωμα, οὐρανός,

Νικηφόρος Βρεττάκος

Δευτέρα, 11 Απριλίου 2011

WISHES!!!

YOU KNOW I'M NO GOOD



στη νύχτα έδωσα την αναπνοή μου

από τότε αναπνέω μέσα από σένα

κι υπάρχω γιατί

δε θέλεις να χαθώ

γιατί

δε θέλεις να είμαι εγώ

γιατί

δε θέλεις να είμαι εδώ

μα μόνο

μέσα σε μια αγκαλιά

φλογερή
αόριστη
τρελή

σαν εμένα ...ακριβώς!!!

εκεί θα σε βρω

Silena 11/4/2011

2046

NEVER IS A PROMISE

Κυριακή, 10 Απριλίου 2011

CHARADE

STARDUST



είναι ό,τι ακριβώς χρειάζομαι!!! λίγη αστερόσκονη ακόμη...

MIRRORS



Περπάτησα ξυπόλητη
πάνω στη φωτιά
δίχως να ξέρω γιατί

με τόσες εικόνες
να μ' επισκέπτονται απρόσκλητες
να παραμορφώνουν το πραγματικό

μια ξεθωριασμένη μνήμη
κι εγώ
πάλι να προσπαθώ
ν' αποφύγω τους καθρέφτες
να γυρίσω στη σιωπή!

ν' απομακρυνθώ από τις λέξεις
γιατί φοβάμαι

γιατί φοβάμαι μήπως ματώσουν τα χείλη μου

η ευτυχία καμιά φορά, βρίσκεται στον ...αφρό!!

Silena 10/4/2011

Σάββατο, 9 Απριλίου 2011

BLADE RUNNER



Φίλιππε, αυτό για σένα.., από τις πιο εκπληκτικές μουσικές που έχω ακούσει!!!
από τις πιο συγκλονιστικές ταινίες που έχω δει!!!

ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ



Του έρωτα

πρέπει να του δινόμαστε γυμνοί

όπως δινόμαστε στον ύπνο και στο θάνατο, γιατί

ο έρωτας θαρρώ είναι η μόνη

μεταλαβιά

αιωνιότητας∙ ο έρωτας

είναι η λύτρωση του τέλειου χορού, είναι

η αγαλλίαση

του Καιρού.

Γιάννης Υφαντής

Παρασκευή, 8 Απριλίου 2011

EYES...

CLOSE YOUR EYES

I WANT U

LOVING U WAS LIKE A PARTY!!

CHARLES BAUDELAIRE



SEMPER EADEM

-«Ποῦθ᾿ ἡ ἀλλώτικη», ἔλεγες, «ἡ θλίψη αὐτὴ σὲ πιάνει,
ποὺ λούζει σὰ τὴ θάλασσα τὸ βράχο τὸ γυμνό»;
Ἅμα ἡ καρδιά μας μιὰ φορὰ τὸ τρύγημά της κάνει,
καὶ ζεῖ κανεὶς εἶν᾿ ἄσκημο! τὸ ξέρουν ὅλοι αὐτό·

εἶν᾿ ἕνας πόνος ξάστερος, δὲν εἶναι κρύφιος! ἔλα!
σὰ τὴ δική σου τὴ χαρά, φαίνεται στὴ στιγμή.
Πάψε λοιπὸν νὰ μὲ ρωτᾶς, περίεργη κοπέλα,
κι ἂν κι ἡ φωνή σου εἶναι γλυκιά, σώπα, ὡραία μου σύ.

Σώπαινε, ἀνίδεη ψυχή, μ᾿ ὅλα ξετρελαμένη!
στόμα μὲ γέλιο παιδικό! Οἱ ἄνθρωποι εἶναι δεμένοι
πιότερο μὲ τὸ Θάνατο παρὰ μὲ τὴ Ζωή.

Ἄστη καρδιά μου, ἄστηνα στὸ ψέμα νὰ μεθύσει!
στοῦ ὥριου ματιοῦ σου τ᾿ ὄνειρο τ᾿ ὡραῖο ν᾿ ἀρμενίσει,
καὶ στῶν βλεφάρων σου τὴ σκιὰ πολὺ νὰ κοιμηθεῖ!

Charles Baudelaire

SUNSHINE

sunflower by Sharon Marston

BLACK & BLUE



όταν τα μάτια σου σκοτεινιάσουν
με ένα δάκρυ θα διώξω τη νύχτα
θα φέρω το φως

και με τη σκέψη μου
θα στείλω
αρώματα
χρώματα
και πουλιά
να φωτίσουν την ψυχή σου..ξανά

Silena 8/4/2011

DROPENERS

ακούστε ένα πολύ ενδιαφέρον συγκρότημα...



το πρωτοάκουσα (μαζί και μια συνέντευξή τους)

 <...εδώ...>

Buon Giorno

και συνεχίζω με κάτι τελείως διαφορετικό!
απαλό σαν τα σύννεφα
τρυφερό σαν την αγκαλιά
ονειρικό σαν το ταξίδι της ζωής..

Πέμπτη, 7 Απριλίου 2011

DOWN BY THE RIVER

FERNANDO PESSOA

Ο ΤΡΕΛΟΣ ΒΙΟΛΙΣΤΗΣ

ΟΙ ΩΡΕΣ

Οι ώρες δεν αντέχουν πια να είναι ώρες
Ω, να μπορούσαμε κάτι άλλο να είμαστε! λένε.
Η δουλειά τους είναι να κάνουν γέρους τα παιδιά,
Τις ελπίδες, τα άνθη,
Χλωμά τα χείλη να βάφουν και γκρίζα τα μαλλιά.

*****

Μολύνουν, θλίβουν, σκοτώνουν την ομορφιά.
Όταν περνούν, κοιτάζουν πίσω,
Το δρόμο που είχαν ταχτεί να κάνουν,
Κι άλλο δε βλέπουν παρά οδυρμούς.

*****

Έτσι, ω, να μπορούσαμε κάτι άλλο να είμαστε! λένε.
Γιατί νομίζουν πως ξέρουν
Πως όλα τα πράγματα κι οι σκέψεις που παίρνουν μαζί τους
Ξεθωριάζουν και φεύγουν.

*****

Δεν ξέρουν, οι τυφλές και μίζερες
Πώς τείχος υψώνουν
Ψεύτικο θησαυρό προστατεύοντας, λάφυρα ενός κλέφτη
Πως όλα μιαν Άλλη Σημασία έχουν
Α, ναι! Ακόμα κι ο Θεός ο ίδιος.

*****

Το διάβασα <...εδώ...>


KLIMT - KOKOSCHKA - SCHIELE - KANDINSKY

KLIMT


KOKOSCHKA


SCHIELE


KANDINSKY

AND ALSO THE TREES



THE STREET ORGAN
The street organ plays
Its blithe tune through the town,,
Winding down the alleys with the yellow
leaves
It meanders down bleak avenues where
The copper-green monuments stare
At nothing...
It passes them by unheard,
Waltzes with the ribbons of distant winter air,
The messengers of snow...
Moon-struck and gold.
It croons with the lullbabys that full
The babies back to wombs,
Confuses time with its merry sombre chiming,
calling back the old,
Conjures daughters, lovers, sons,
Fears, mothers, seasons, minutes,
Lost and found, lost love, spring and nothing.
She sings like a bird that wakes up warm
And thinks the winter's over.

The street organ's music is heard
For the first time here and the last time there
And not at all.

Cathedral quiet and narcotic seas
In a mind of tide-mark memories...
The strand of hair that falls in front of her face...
He woke up and called out her name
But only the street organ answered.

The street organ plays down every road,
Moon-struck and gold.

SOMEONE TO LOVE

κάπως έτσι θα σας καληνυχτίσω απόψε και θα σας ευχηθώ όνειρα, όνειρα, όνειρα.....

Τετάρτη, 6 Απριλίου 2011

ARTHUR RIMBAUD - DEPART

ΑΝΑΧΩΡΗΣΗ

Είδα αρκετά.

Η οπτασία αντάμωσε με όλους τους ανέμους.

Είχα αρκετά.

Βοές των πόλεων, το βράδυ και στον ήλιο, για πάντα.

Γνώρισα αρκετά. Τα σταματήματα της ζωής.
– Ω Βοές και Οπτασίες.

Αναχώρηση μέσα στην τρυφερότητα και στον καινούργιο θόρυβο.

Μτφ. Κώστα Ριτσώνη

...................................

DEPART

Assez vu.

La vision s'est rencontrée à tous les airs.

Assez eu.

Rumeurs des villes, le soir, et au soleil, et toujours.

Assez connu.

Les arrêts de la vie.
- Ô Rumeurs et Visions !

Départ dans l'affection et le bruit neufs !


Arthur Rimbaud
(1854 - 1891)

CALIFORNIA DREAMING

το άκουγα στο ραδιόφωνο, γυρνώντας από μάθημα, και μου 'φτιαξε το κέφι
έτσι σκέφτηκα πως και μόνο γι' αυτό αξίζει να το αναρτήσω!!!

RUSSIAN RED

ΧΙΛΙΑ & ΕΝΑ ΟΝΕΙΡΑ...



με εντυπωσίασε....

Τρίτη, 5 Απριλίου 2011

ΘΕΑΣΕΙς



τα θρυμματισμένα της μάτια
κράτησε
στα δάχτυλά σου

ένα ένα
σαν τις θεάσεις εκείνες
που δεν πρόλαβε
να δει

στα δάχτυλά σου

που άγγιξε μα χάθηκαν
πέταξαν σαν τις πηγές του ήχου μου
που σβήνει
και σβήνει
και σβήνει

άηχα συμβάντα
αποτρόπαιες βλέψεις της νύχτας

νυχτώνει γρήγορα, είπα
κι έπειτα σώπασα για πάντα

Silena 5/4/2011

LISA GERRARD

THE MESSAGE

αιώνες σα να πέρασαν
ή
μόνο μια στιγμή?

από κείνο
το μονάκριβο χαμόγελο

δε μπόρεσα να καταλάβω
γιατί

ούτε θέλησα να εξηγήσω
γιατί

γιατί
ξέρω πια
πώς είναι να γεμίζει η ψυχή σου χαρά
από ένα μόνο χαμόγελο

γιατί
ξέρω πια
πώς είναι το φως που αναβλύζει από μέσα

για κείνο το φως μιλώ
για κείνο που δεν κρύβεται

κι ο ουρανός
είναι ακόμα θαλασσινός
για να γητεύει τα λευκά πουλιά
της σκέψης μου
κι η θάλασσα ακόμα γαλήνια είναι
για να απλώνω πάνω της τα όνειρά μου

Silena 5/4/2011

 

COME RAIN or COME SHINE

FRANZ KAFKA - ΑΦΟΡΙΣΜΟΙ

Υπάρχουν αμέτρητες κρυψώνες μα μόνο μία απολύτρωση,
οι πιθανότητες όμως, για την απολύτρωση
είναι τόσο πολλές όσες και οι κρυψώνες.
Υπάρχει προορισμός, αλλά όχι δρόμος,
αυτό που αποκαλούμε δρόμο είναι ο δισταγμός.


CHI MAI

PARADISO



στο φως πιστή
στη δίνη αφημένη

στο όνειρο.... μια σταγόνα

Δευτέρα, 4 Απριλίου 2011

PRIMAL SCREAM



σαν φλογίστηκα απ' τις αχτίνες του
σκέπασα το δέρμα με φεγγαρένιο ιστό
για να δροσίσω τον πόνο
ξεχάστηκε η γεύση η πικρή
ξεχάστηκαν τα δάκρυα
όλα ξεχάστηκαν
κι έμεινε το φεγγάρι να φωτίζει τη νύχτα μου

LG & BISCUIT

το καταπληκτικό δώρο του Mystic...

KISMET - Amon Düül

κάτι που δεν είχα ακούσει ξανά, μα με ενθουσίασε...
Amon Düül

LIKE A DREAM



μια συνομιλία
ανάμεσα στα βράχια και τ' αλμυρό νερό
μια υποψία
ανάμεσα στ' αστέρια και στου φεγγαριού το φως
μιαν ανάσα...

Silena 4/4/2011

Κυριακή, 3 Απριλίου 2011

THE MUSIC BOX



θυμάσαι το μουσικό μου κουτί?
ποτέ δεν ξεχνούσα να το κουρδίζω
γιατί σκεφτόμουν πως μοιάζει πολύ με την ψυχή
ναι με την ψυχή
θέλει φροντίδα κι αυτό
θέλει ακροατές
θέλει θεατές
θέλει...
κι όταν σου έλεγα πως αγαπώ πολύ το μουσικό μου κουτί
γελούσες κι έλεγες...τι παιδιάστικες ανοησίες!
παιδιάστικες ναι
μα όχι ανοησίες
ίσως, ίσως λέω
λησμονημένος ρομαντισμός?

Silena 3/4/2011

STARS IN YOUR EYES



κι έπειτα έπεσα,

έπεσα από τον ήλιο
στη γη

από τότε βρίσκομαι εδώ πέρα!!

ΧΡΥΣΑΛΙΦΟΥΡΦΟΥΡΟ



τέτοια λουλούδια μάζεψα σήμερα!!! και μέθυσα από την ευωδιά της ευαισθησίας τους...

ONCE UPON A TIME



κάποτε ξυπνάμε το πρωί και τα μάτια μας
βλέπουν ...διαφορετικά
γιατί η νύχτα μας, γέμισε με πολύχρωμα όνειρα
και μας έδωσε χαρά

κάποτε ξυπνάμε το πρωί και τα χείλη μας
είναι πιο κόκκινα
γιατί στ' αστεία, εκεί πάνω στο παιχνίδι μας
είπες πως ο ουρανός έγινε άλικος
κι εγώ σε πίστεψα

κάποτε ξυπνάμε το πρωί και τα χέρια μας
είναι διάφανα
γιατί άγγιξαν το φως και ζήλεψαν

κάποτε... με ρώτησες
que tu feras de ta vie?



κι εγώ ψιθύρισα ένα χαμόγελο!

Silena 3/4/2011

Σάββατο, 2 Απριλίου 2011

MAGIC LIGHT

να πώς ακούγεται απόψε η... καληνύχτα μου!!!

FUNKY



and some funky grooves now!!!
and an interesting mini mix.....



and moreeeeeee

LAST DRIVE - BLUE MOON



από τον πρώτο!!! δίσκο των Last Drive που έχω την τύχη να τον έχω και σε βινύλιο...σε βινύλιο αγαπημένο!! κι αφού έτσι, όπως μου ΄ρχονται και οι σκέψεις, μου ήρθαν στο μυαλό σήμερα οι Last Drive, ας ακούσουμε και κάτι ακόμα....

another...COHEN!



όμως δε με φτάνει μόνο ένα!!!



κι άλλο ένα ??

Παρασκευή, 1 Απριλίου 2011

THE CRAWL



με βρήκες να μπουσουλάω πάνω στις πέτρες
με ματωμένα γόνατα και
σταγόνες διάφανες σ' όλο μου το κορμί
δεν είπες τίποτα
μόνο μου έδωσες το χέρι σου

Silena 1/4/2011

THE GLASS MENAGERIE



ένας ξεχωριστός για μένα συγγραφέας κι ένα από τα αγαπημένα μου έργα του!! μου το έφερε στο νου, ένα ασήμαντο καθημερινό γεγονός, σαν αυτά που μας συμβαίνουν σχεδόν κάθε μέρα και συνήθως τα...προσπερνάμε

Tennessee Williams

ALEKOS VRETOS - MERGIN'



Δικαιόπολις, σ' ευχαριστώ που μέσα από ανάρτησή σου μου έδωσες τη δυνατότητα να ακούσω αυτό το σχήμα, είναι εκπληκτικοί πραγματικά!

ANTONIN ARTAUD



Antonin Artaud


The music is the theme from Schindler's List.


YNDI HALDA



μη τρέχεις πίσω από τον αόρατο εαυτό σου, θα τον τρομάξεις και τότε......



ίσως ποτέ να μη σου φανερωθεί!

ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΙΧΟΣ


ΩΡΑΙΑ ΝΑ ΧΑΝΕΙΣ
Ωραία να χάνεις μπρος στα μάτια των άλλων είπα κάποτε και να κερδίζεις λέω τώρα με ταπεινοσύνη. Κερδίζοντας θέλω να πω στην αγάπη κι όχι στα λόγια τους αχρείους της φτέρνας σου. Όταν είναι να σου γίνει πεπρωμένον αξίζει κάποτε να πεις ευχαριστώ και σ΄όσους το επιτάχυναν απλά εμποδίζοντας το. Η μικρή γνώση των ανθρώπων, η φοβισμένη επιθυμία τους, πως θα ξεγέλαγαν δήθεν τη μοίρα πως θα τους άκουγαν τα φυσικά φαινόμενα. Πιάνεται βρε ο αέρας, δένεται η λυτή αστραπή; Με σκέψη δεύτερη και υπολογισμό εκεί όπου περνάει η πομπή του έρωτα δεν έχει. Μάθε να χάνεις τον παράδεισο ν΄αξιωθείς παράδεισο. Γιατί όποιος ξέρει κι έμαθε κι είδε στο βίο του στη ζυγαριά του κερδίζω και του χάνω πετάει κάθε προφύλαξη κι ακολουθεί την τάξη του έρωτα που δε γνωρίζει θέληση ανθρώπου κι άλλοτε μας προορίζει ύλη καύσιμη στη ρόδα του κι άλλοτε πάνω στο άρμα του μας στεφανώνει. Έτσι είν΄ο νόμος. Γι αυτό εκτίω τώρα νίκη μου τις ήττες μου, όσο το θέλει ο καιρός.

από την ποιητική συλλογή του
Γιώργου Μίχου, "Μικροαντικείμενα"