Τρίτη, 20 Σεπτεμβρίου 2011

CHARLES SIMIC



ΦΥΛΛΑ

Μτφ: Στρατής Χαβιαράς

Οι εραστές που χαίρονται
Τη συντροφιά των δέντρων,
Που κοιτούν για να ξεδώσουν
Ύστερα από τόσα φιλιά
Ο ένας στην αγκαλιά του άλλου,
παρατηρώντας τα φύλλα,
Καθώς εκείνα τρέμουν
Με την ελάχιστη πνοή του ανέμου,
Και ευφραίνονται,
Και ριγούν το καθένα μόνο του,
Ένα απ’ αυτά αρχίζει να σκιρτάει
Ενώ τα άλλα παραμένουν ατάραχα,
Αμέριμνα, ανόητα—
Τι λέω;
Ένα τους σ’ ένα εκατομμύριο πιο φοβισμένο,
Πιο χαρούμενο
Απ’ όλα τα’ άλλα;
Σε τούτη την οξιά που ρίχνει
Μια τόσο βαθιά σκιά,
Και τα βλέφαρα μου κλείνουν νυσταγμένα
Μ’ εκείνο το φύλλο να τρεμοπαίζει μόνο του
Πότε σκοτεινιασμένο, πότε φωτεινό.
Πηγή: < ... εδώ ...