Πέμπτη, 21 Ιουλίου 2011

Ο ΠΟΤΑΜΟς



αφοσίωση,
μια λέξη ποταμός
παρασέρνει
κι εγώ αφήνομαι
κυλάω μαζί του

τα μαλλιά μου απλώνονται
σ' ολόκληρο το ποτάμι
γίνονται ποτάμι
μαλλιά - νήματα

κι εγώ αφήνομαι
πότε με τα μάτια κλειστά
πότε με τα μάτια ορθάνοιχτα
δε βουλιάζω
ταξιδεύω
ακούω,
μ' ακούει,
ο ποταμός μ' ακούει
κι εγώ μέσα στο ψιθύρισμά του
εξερευνώ
ανακαλύπτω
ιστορίες που δεν τις έχει κανείς διηγηθεί
μέχρι τώρα
φλυαρίες, παραμύθια, όνειρα
και τα μαλλιά μου

μαλλιά - νήματα ριγμένα ελεύθερα ακολουθούν
υπάκουα
μα..
αν τα μαλλιά - νήματα μπλεχτούν?
αν τα μαλλιά - νήματα τυλιχτούν άθελά τους σ' ένα βράχο
που αίφνης ξεπροβάλλει εμπρός τους?

αν τα μαλλιά - νήματα
ερωτευτούν το βράχο
και θελήσουν εκεί να μείνουν
για πάντα?
χλωμή η αντίδραση, στερημένη φαντασίας
μα να, έρχεται

λευκό
κατάλευκο
αφρισμένο έρχεται
το τώρα
να λύσει
να ελευθερώσει και πάλι τα μαλλιά - νήματα
για να ταξιδέψουν
το ταξίδι τους είναι η ιστορία τους
είναι η ζωή τους
κι αν το ταξίδι τους στερήσεις
τότε...
τι?
τότε τι θα 'χουν να διηγούνται στο ποτάμι με την ασίγαστη ροή?
πώς θα γεμίσουν τόσο χρόνο!

δεν έχει χρώματα το ποτάμι

τα χρώματα δένουν

το ποτάμι λεφτερώνει

κυλάει
κυλάει
πέρα από χρόνο
πέρα από μνήμη
δεν κοιτάζει πίσω ποτέ
μαγεύει και μαγεύεται
διηγείται κι εμπνέει
γιατί το ποτάμι ξέρει
γιατί το ποτάμι ταξιδεύει
γιατί το ποτάμι κυλάει

μόνο το φως το φεγγαριού αναπολεί
το ποτάμι ποτέ...

Silena 21/7/2011