Κυριακή, 17 Ιουλίου 2011

σ' έναν ξερό τόπο
















σ' έναν ξερό τόπο κατοικώ
με τα μάτια κλειστά
τα χέρια ανοιχτά
ανασαίνω τους ήχους σου
δροσιά μου

σ' έναν ξερό τόπο
σταγόνες πηγής που σωπαίνει
μέρα με τη μέρα

παράξενο
μέσα στη στεγνή ομοιομορφία
που σκοτώνει όνειρα
να βρίσκεις δροσιά!

μα

παράξενοι δεν είμαστε οι άνθρωποι?

για δροσιά ψάχνουμε
στον ξερό τόπο διαλέγουμε να κατοικήσουμε
και σαν μυρμήγκια
όταν βγει ο ήλιος και πυρώσει τα μάτια μας
χωνόμαστε βαθιά στη γη
να μην πεθάνουμε
έτσι
άδοξα!

σ' έναν ξερό τόπο κατοικώ
δεν ανασαίνω
απλά υπάρχω
μα έχω τους ήχους σου...

Silena 17/7/2011