Σάββατο, 2 Ιουλίου 2011

ΥΛΙΚΑ ΟΝΕΙΡΩΝ Ι

sparkling thoughts by Silena


Έφτασα σούρουπο με χέρια κουρασμένα απ' το βάρος της ύλης και νου θολωμένο από τα περίτεχνα παιχνίδια της ζωής.

Κοίταξα ερευνητικά τριγύρω να βρω μιαν ελπίδα να κρεμάσω τη σκέψη μου, μα παντού υπήρχε μόνο σκόνη και σιωπή, μόνο σκόνη και κλειστές πόρτες, μόνο σκόνη και σφραγισμένα παράθυρα. Ακούμπησα κάτω τη βαλίτσα και κάθισα πάνω της. Έμοιαζε με σκηνή από ταινία τούτη η κίνηση, ξέρεις εκείνες τις ταινίες με σταθμούς τραίνων, με ανέλπιστες συναντήσεις, με βουβό πόνο.

Η κούραση μου παρέλυε τα μέλη, ένιωθα άδεια από ενέργεια, από ζωντάνια. Ευτυχώς που υπάρχει και η αυτοσυντήρηση σκέφτηκα και χαμογέλασα πικρά. Σηκώθηκα με αργές κινήσεις, πήρα ξανά στα χέρια τη βαλίτσα, κλείδωσα τις αναμνήσεις στο πιο σκοτεινό κουτί του νου κι άρχισα να περπατώ αθόρυβα όπως κι η παρουσία σου σε τούτο το σκονισμένο τόπο.

Μια πλατεία, σκονισμένη κι αυτή κι έρημη, άδειοι δρόμοι, πουθενά ούτε ψυχή. Κι όλο και σκοτείνιαζε ο ουρανός. Κάποια φώτα άρχισαν ν' ανάβουν κι ένα απ' αυτά μου 'δωσε κι εμένα φως.

Κατευθύνθηκα προς τα κει, ζήτησα ένα δωμάτιο να περάσω τη νύχτα και έκλεισα πίσω μου την πόρτα των σκοτεινών σκέψεων. Κοιτάζω το ταβάνι ώρα πολύ, κι αυτό ξαφνικά σα να είναι ζωντανό, αρχίζει να στάζει λέξεις, και τα παράθυρα αρχίζουν να γεμίζουν το δωμάτιο με ακατάληπτους ήχους, όμορφους ήχους.

Πετάγομαι κι αρχίζω να ψάχνω για χαρτί και μολύβι, να παγιδέψω τις λέξεις, να κρατήσω τους ήχους, να βρω όμορφα υλικά για τα όνειρά μου απόψε.....

Silena 2/7/2011