Κυριακή, 5 Ιουνίου 2011

ΚΛΑΙΤΗ ΣΩΤΗΡΙΑΔΟΥ



Απόπειρα προσευχής Α'
Πληθαίνουν οι απόντες
σκοτείνιασε η μέρα
μυριάδες λαού εν αυτή διελεύσονται
κραυγάζουν ακατάπαυστα.
Κι εγώ σιωπηρά προς σε ορθρίζω
αλλά ο αναβαλλόμενος φως
ως ιμάτιον άφαντος.
Τόσες μάταιες αλληγορίες
και γονυκλισίες.
Αυτάρκεια καμία.
Αβυσσος ως ιμάτιον με περιβάλλει.
Βοήθησε κι εσύ να ξημερώσει
αυτή η νύχτα δεν έχει τελειωμό.

Απόπειρα προσευχής Β'
Σε αυτή τη βραδινή στιχομυθία
αδιαλείπτως προσπίπτω νηστική
μ' ευχαριστίες παρακλήσεις ικεσίες
όμως βάλε κι εσύ το χεράκι σου
για να φωτίζονται τα όμματα της διανοίας μου.
Ταπεινά προσφεύγω ναι
μου δίδαξες τα δικαιώματά σου
και τώρα περιμένω ένα μικρό θαύμα
να συμβεί με την αυγή
τους πεινασμένους να χορτάσει.
Οι πρόσκαιρες επεμβάσεις των αγγέλων
μόνο βοηθούνε να ξεχνώ
καμιά δεν προσφέρουν σωτηρία.
Πόση αισιοδοξία πια
στου κουφού την πόρτα.

Ευχαριστίες
Στο σκοτάδι του σπιτιού
χάραξε φως κάτω απ' την πόρτα.
Στο Δος ημίν σήμερον
έστειλες σάρκα και αίμα να με ταΐσεις
-έστω κόκκινο κρασί και κάτι μπλίνις ταχυφαγίας.
Ο σολομός ήταν πακέτο από τα ράφια
και το τυρί έμεινε στο ψυγείο.
Χόρτασα όμως αγκαλιά
αν και με δόσεις εισακούγονται
πια οι προσευχές μου.
Σε τέτοιους δύσκολους καιρούς
μες στη Βαβέλ αυτής της γης
ευγνώμων πρέπει να 'μαι
που αντιλήφθηκες μία
τουλάχιστον από τις ικεσίες μου.