Τετάρτη, 16 Μαρτίου 2011

ΜΙΑ ΚΑΡΔΙΑ

Έτσι περπατούσα στο σκοτεινό δρόμο, άσκοπα, αφηρημένα, ψάχνοντας το... τίποτα! όταν πάτησα ένα μικρό πραγματάκι, δεν ήξερα τι είναι, μέχρι τη στιγμή που έσκυψα και το πήρα στα χέρια μου. Ήταν ένα χαρτί διπλωμένο πολλές φορές. Έμοιαζε με μικρό τετράγωνο πακετάκι. Πλησίασα στη λάμπα του δρόμου και άνοιξα προσεκτικά το χαρτί. Ήταν ένα γράμμα. Ένα σπαρακτικό γράμμα ενός ..."τέλους". Ταράχτηκα. Δε θα σας μεταφέρω όσα έγραφε το γράμμα μα μπορώ να σας μεταφέρω την ταραχή που ένιωσα όταν το διάβασα. Ήταν το γράμμα ενός μελλοθάνατου από έρωτα. Από τα γραφόμενα κατάλαβα πως ήταν άντρας. Ένας απελπισμένος άντρας που έχασε την ψυχή του, που έχασε τα όνειρα και τις ελπίδες του από την σπάταλη αντίδραση μιας άκρως καταναλωτικής γυναίκας!!! ναι σωστά διαβάσατε, καταναλωτικής! μιας γυναίκας που αντιμετώπιζε καθετί σαν ύλη. Όμως όταν πρόκειται για την ανθρώπινη ψυχή? τότε τα πράγματα είναι πολύ διαφορετικά. Έδωσε τα πάντα για λίγα ψίχουλα συναισθήματος που δεν πήρε ποτέ. Πριν πεθάνει έγραψε τα μόνα λόγια που μπορώ να μεταφέρω εδώ:
"στη σκιά της ψυχής σου, αν θέλεις φύτεψε μια καρδιά! τη δική μου"

τι άλλο να πω ....μόνο πως εκείνη τη νύχτα έκλαψα, πολύ....

Silena 16/3/2011